رواية هل إنتهيت منى!!؟ الفصل الثامن عشر 18 - بقلم ساحرة العقل

احمد .. هاقولك كل حاجه وكمان فى موضوع مهم لازم تعرفيه عشان نبدأ حياتنا من غير اى اسرار انا كنت نسيته خالص بس لمار فكرتنى بيه انهارده ولازم اتكلم معاكى فيه

ليلى .. موضوع ايه

احمد.. مش هنا احنا بقالنا ساعه بنتكلم فى العرببه داغير انى فيها من ساعة ما سبتينى وطلعتى وحاسس انى مش قادر اقعد

ليلى.. خلاص يالا بينا فوق غير هدومك وريح شويه وبعدين نتكلم

احمد.. نسيتى اهم حاجه

ليلى .. حاجة ايه

احمد.. انى اكل لقمه دانا واقع من الجوع

ليلى.. دايما همك على بطنك طب يالا وانا هاجهزلك الاكل بنفسى.

خرج احمد ومسك ايد ليلى واخدها وطلعو البيت ليلى كانت محرجه من تصرفه ومش عارفه تسحب ايديها منه كانت كل ما تحاول احمد يمسك ايده اشد وصلو الشقه كمال كان قاعد بصلهم وهو مستغرب

كمال.. هو انتو مجبتوش البدله ولا ايه

احمد.. لا جبناها ومصطفى هايجيبها معاه بعد شويه انا سيبته يخلص مع المحل ورجعت انا وليلى اصلى تعبان مش كدا ياليلى

ليلى عقدت حاجبها .. اه كدا. انا هاروح اجهزلك الاكل

دخل احمد غير هدومه وليلى جابت الاكل هو بياكل وهى بتبصله

احمد .. فيه ايه عمرك ماشوفتى واحد جعان

ليلى .. بدلة ايه اللى سبنا مصطفى يجيبها وهو احنا كنا قابلنا مصطفى اصلا

احمد .. يعنى عاوزانى اقوله اننا زعلانين ومرحناش اشترينا حاجه وكل دا كنا قاعدين تحت فى العربيه

ليلى .. ولما بكره تلبس بدله من اللى جوا هاتقله ايه

احمد.. اولا انا مش هالبس بدله قديمه بكره ثانيا مصطفى فعلا اشترى البدله وزمانه على وصول انا بعتله رساله وهو زمانه خلص كل حاجه وبعدين انا وهو بنلبس مقاس واحد يعنى مفيش مشكله

ليلى .. اممم طيب وموضوع لمار

احمد.. مالها دى زميله مش اكتر دا غير انها اكبر منى كل الموضوع انها بتعتبرنى زى اخوها فا بتلجأ ليا فى اى مشكله وافتكر هى معملتش حاجه تضايقك

ليلى.. بصرحه لا معملتش بس يعنى شكلها كدا ولبسها مش عارفه بقى

احمد .. لبسها ومظهرها هى حره فيهم احنا ننصحها وبس وخلى النصيحه باسلوب حلو ماشى

ليلى .. حاضر بس تخلى بالك فى معملتك معاها ماشى

احمد .. ماشى انا اكلت اعمليلى كوباية شاى وحصلينى على البلكونه فى موضوع مهم لازم نتكلم فيه

ليلى عملت الشاى وراحت لاحمد تتكلم معاه من جواها الفضول كان هايقتلها موضوع ايه تانى اللى احمد ممكن يكون عاوزها فيه قعدت ليلى قصاده ومستنياه يتكلم

احمد.. بصى فيه حاجه حصلت من زمان بس هى حاليا متخصكيش فى حاجه لكن لازم تعرفيه من باب العلم بالشئ

ليلى.. خير انت قلقتنى على فكره

احمد.. لا متقلقيش الموضوع انتهى من قبل مايبدأ بس انا حابب تعرفيه دا حقك انك تعرفى عنى كل شئ حتى لو كان ماضى زى ماانتى قلتى.زمان اول ما دخلت جامعه اتعرفت على واحده زميلتى يعنى الموضوع كله زماله كشاكيل محاضرات حاجات زى كدا الموضوع بدا يتطور فى سكه انا مش حاببها بس لقيت نفسى بتجاوب معاها من غير ما احس بدا بمكالمة تليفون كل يوم شويه بقينا نتكلم بالساعات وكنت كل ما اقرر انى ابعد عنها كانت هى بتعمل المستحيل وترجعنى ليها تانى كانت بتتصرف بطريقه غريبه وانا كنت لسه صغير ودى اول تجربه فى حياتى بدات اتعلق بيها اوى وحكيت لاصحابى عن الموضوع وقلت لهم انى هاتقدم لها لانى مبحبش اغضب ربنا ونتجوز بعد ما نخلص جامعه

قاطعته ليلى .. ومخطبتهاش ليه

احمد.. اصبرى شويه ومتقاطعنيش واحد من صحابى دول مش معانا فى نفس الكليه من كلامى عنها طلب انى اعرفه بيها بحجة انه خايف عليا لتكون بنت مش كويسه او كدا وفعلا عرفته عليها بس هو مقدرش يسيطر على مشاعره ناحيتها لف عليها من ورايا وبدات بينهم علاقه بدات بعدها تهملنى اوى وكانى مش موجود قررت افهم ايه بيجرى بدات ارقبها ولقيتها بتقابله بره الجامعه واجهته وهو اعترف انه بيحبها وانه اسف وان هى اللى كانت دايما تشاغله وقال انه معندوش استعداد يخسرنى عشانها بس انا كمان مكنتش هاخسره عشانها وعدته انى هاقطع علاقتى بيها عشانه لو هو بيحبها فعلا واتمنتله السعاده معاها وتانى يوم روحت ليها الجامعه وعرفتها انى هاقطع علاقتى بيها نهائى ومش هايكون بينا كلام تانى ولا حتى كلام عادى وهى طبعا رحبت جدا بالموضوع مش هانكر ان الموضوع دا اثر عليا نفسيا جدا بقيت اطلع ضيقتى فى فى المذاكره بقيت الاول على الدفعه كل سنه وعلى موصلنا للسنه النهائيه كنت نسيت موضوع ايمان دا نهائى لدرجة انى مشفتهاش تانى نهائى فى الجامعه مع اننا كنا فى نفس القسم وفى يوم انا قاعد فى المكتبه وبذاكر كان عندى وقت بين المحاضرات جاتلى ايمان وهى منهاره وطلبت نتكلم شويه رحت معاها على كافيتريا الكليه وقالتلى ان هى انفصلت عن صاحبنا لانه كان بيضحك عليها وانه يعرف بنات تانيه وقالت لى انه لما واجهته وهو مع واحده تانيه ضربها واهنها جدا انا رديت ان دا شئ ميخصنيش وان دا اختياره وفاهمتها انى معنديش استعداد اخسره عشانها ونصحته تلتفت لمذاكرتها وسيبتها ومشيت ومشفتهاش تانى من يومها لغاية انهارده

ليلى ..يعنى انا مش اول واحده فى حياتك

احمد.. انتى الاخيره اللى مش هايكون فيه بعدها انشاء الله

ليلى .. وصاحبك الندل دا انت لسه على علاقه بيه

احمد.. مش زى الاول طبعا على قد اخبارك ايه عامل ايه مش اكتر

ليلى .. انا مااحبش يبقى لينا علاقه بالاشكال دى ويريت ما يدخلش بيتنا بعد الجواز

احمد.. انتى تامرى وبعدين مين قالك انى هاتمن واحد زى دا يدخل بيتى ويشوف مراتى انت هاتتجدعنى وتجيبى مجموع وتدخلى هندسه عشان تبقى تحت عنيا مخليش حد يقرب جنبك كدا

ليلى.. لا يا حبيبى انا هادخل هندسه عشان تبقى عينى عليك ماخليش واحده تقرب منك ولا حتى تبص بعنيها عليك

احمد.. قوليها تانى

ليلى.. هى ايه دى

احمد.. الكلمه اللى قولتيها دلوقتى

ليلى .. انا هاروح انام انا عندى يوم طويل بكره والبنات هايجو من بدرى دا غير الطباخ اللى باب جايبه

احمد.. طباخ ايه دا كمان

ليلى .. يعنى عاوزنا ناكل الناس اللى جايه بكره دى كلها ازاى

احمد .. ناس مين هو مش احنا اتفقنا على الضيق

ليلى .. ما هو بابا كل مايكلم حد من اعمامك يروح متصل بالباقين بابا ورط نفسه ههههههههههه

احمد سمع صوت جرس الباب طلب من ليلى تدخل لان دا اكيد مصطفى فتح احمد الباب لمصطفى اللى كان جاى تعبان على الاخر من اللف وهو بيشترى البدله مصطفى اترمى على اول كرسى وهو بينهج

مصطفى .. قول للعروسه تقوم تعملى اكل انا هاموت من الجوع

ليلى سمعته فضلت تضحك لبست الاسدال لانها كانت لابسه هدوم البيت وخرجت تجهز الاكل واحمد اخد مصطفى وراح اوضته عشان يتفرج على البدله وكمان عشان يتكلم معاه فى موضوع عمار،