رواية عالم النت الفصل الرابع 4 - بقلم أميرة جمال

فى الجامعه... فيروز واسيل خلصوا اول محاضره ليهم وفيروز طالعه متضايقه منها علشان كانت صعبه ومافهمتش منها غير قليل. فيروز: متضايقه اووى يا اسيل ماجمعتش غير بالكتير 40% من المحاضره. اسيل: احمدى ربنا غيرك بيجمع 10% بالعافيه. ولايهمك ياروز انا جمعت زيك او اكتر شويه لما نبقا نبيض المحاضره ونقرأها اكيد ان شاء الله هنجمع اكتر ولو قليل احنا مع بعض نجمع معلوماتنا سوى وهما غلطانين يبصوا بمحاضره صعبه زى دى.

فيروز: ان شاء الله نفهم.. وهنعمل ايه صحيح فى موضوع جروب الدفعه ده واحنا ماعندناش نت اصلا. اسيل: ههههههه ماعندناش نت ولانعرف فيه ههههه نعمل باقه بقا ونكلمهم فى البيت نخليهم يجبولنا راوتر لانه هيوفر كتييير علينا وكمان هيبقا سريع عن موضوع الباقه. فيروز: هشوف بابا لما ييجى يلا نروح بقا هموت من الجوع. اسيل: ههههههه يلا يامفجوعه.

روحوا مع بعض وكل واحده وصلت بيتها.. اسيل بتوصل قبل فيروز لان بيتها الاول وفيروز كملت للبيت وهى فى طريقها بتعدى على ملعب الكوره اللى فى منطقتهم بالصدفه عنيها وقعت على فارس اللى كان بيلعب مع اصحابه وعرفت انه بيلعب من بعد الدرس اللى خلصه من العصر لان كتبه مركونه عند الملعب اتضايقت بس كملت طريقها علشان ماتحرجهوش مع زمايله وصممت جواه انه لما يروح هتبقا تقعد معاه وتكلمه وهتحكى لمامتها علشان تساعدها.

خبط بسيط على الباب عرفت فاطمه ان روز وصلت راحت فتحتلها. فاطمه: ازيك ياروز يعنى متاخره كده. فيروز: الحمد لله ياماما هنعمل ايه بس بدأنا محاضره متاخره وكانت جامده اووى وصدعت جامد من الدكتور ده فضل يشرح طوول الوقت ماادناش اى ريست خالص. فاطمه: معلش ياحبيبتى علشان اول يوم وانتى مش متعوده بس بعد كده مش هتصدعى وهتستوعبى كويس وهبقا اديكى ساندوتشات مغاكى علشان تركزى.

فيروز: ههههههه ساندوتشات ايه بس ياماما هو انا فى المدرسه لسه. فاطمه: مهما كبرتى صغيره فى عينى ياروز وهتاخدى برضو الساندوتشات. فيروز: ربنا يخليكى لينا ياماما وباست ايديها وقالتلها ساندوتشات ساندوتشات خلل الكليه تتفرج عليا ههههههه. فاطمه: طيب يالمضه اتفضلى ادخلى اوضتك غيرى هدومك دى واتوضى وصلى وارتاحى شويه لحد ماا الاكل يجهز وباباكى يكون رجع واخوكى فارس اللى مش عارفه فين ده يكون جه هو كمان.

فيروز: بضيق فارس بيلعب ياماما فى الملعب مع اصحابه عايزين نركز معاه بقا ونشد عليه شويه كده مش هينفع. فاطمه: عندك حق ياحبيبتى يبقا نكلمه بعد الغداء ولو ماسمعلناش نكلم باباكى بقا وربنا يستر. فيروز: خير باذن الله ياماما ربنا يكرمه ويبقا احسن مهندس ان شاء الله. فى المطار تجلس اسره كامله فى انتظار ذلك الزائر الذين اشتاقوا اليه جدار. روان: حازم اهو ياماما. بتتكلم روان مع والدتها وهى بتشاور لحازم.

نظرت خديجه الى الاتجاه الذى تشير اليه روان ورات حازم يخرج مع المسافرين من الطياره العائده من كندا. طلع حازم وجرى على والدته سلم عليها جامد وحضنها (قعد سنتين ماشافهاش) وباس ايديها. وبعدها سلم على خالتوا سماح اللى حضنته وهو بيحضنها بيقولها ايه اخبار العروسه بقا وبيغمزلها. ضربت براحه على كتفها وتقوله مستعجل ليه اصبر على رزقك. وضحكت هى وحازم مع بعض. روان واقفه زعلانه وبتتكلم بزعل مصطنع.

روان: وانا ياابيه ايه هوا مثلا وانا اللى خدت بالى منك لما خرجت. حازم: ضحك جامد وحضنها وباسها من راسها. حازم: وانا اقدر برضو ياحبيبتى ده انتى الحب كله. روان: ولما انا الحب كله عايز تتجوز عليا ليه بقا ها ههههههه. ضحكوا جميعا على فكاهه روان واخدوا شنط حازم واتجهوا للخارج. خرج حازم من المطار كانت العربيه فى انتظاره بسواقها عمى حسين. شاف حازم وحازم سلم عليه وحضنه ودخلوا الشنط فى العربيه واتحركوا على الفله بتاعتهم.

رجع فارس وبعديه بشويه رجع والده من الشغل وكانت فاطمه خلصت تحضير الغداء وفيروز صحيت من النوم. فاطمه: فهمى فيه عريس جاى لروز. فهمى: دى لسه صغيره ولاايه رايك ياروز. فيروز: ايوه يابابا لسه بدرى جدا. فاطمه: طيب مش تعرفوا اى حاجه عنه هو مين ولابيشتغل ايه ولاابن مين. فيروز: ونعرف ليه ياماما قوليلوا مافيش نصيب وخلاص. فاطمه: خلاص اللى يريحك ياحبيبتى. فهمى: فيه موضوع هبقا اكلمكم فيه بعد الغداء. فاطمه: خير ياابو فارس.

فهمى: خير طبعا بس بعد الغداء. فاطمه: ماشى وبتبتسم.