الفصل 20 | من 50 فصل

رواية احببت صقر جارح الفصل العشرون 20 - بقلم بطوط رابح

المشاهدات
15
كلمة
3,259
وقت القراءة
17 د
التقدم في الرواية 40%
حجم الخط: 18

منار وساندي باستغراب: كيف واحدة تانية؟ إسلام بضحكة وتغيير للموضوع: كانوا أهله ماتوا خلاص واعتمدت على نفسها. وحس بزينة وإن دموعها هتنزل، راح ضمها وكمل: بس حتى لو أي، ف عيني أجمل بنت في العالم. منار: أيوه يا عم النحنوح، وبعدين كمل. إسلام: وبعدين دخلت أنام وقلت لها الصبح همشي. لقيت شكلها غريب وحسيتها زعلت. رحت دخلت. وبعدها بشوية قلت لها: لأ، مش هقدر أمشي وأسيب روحي هنا. قمت رحت قلت لها: تتجوزيني؟ بصت لي كده بجرف.

(وقلد بصتها، كله قعد يضحك. راحت خبطته خبطة خفيفة كأنها وجعته وعمل نفسه بيعيط وبينكشها) ساندي: بعد إذن العصفورة، كمل. إسلام: بصراحة كده، انتوا معندكوش دم عاد. منار: احكي بسرعة وإحنا نسيبك، بس بصراحة الحكاية جميلة وعروستك أوووى، أجمل. زينة بضحك: حبيبتي، ربنا يخليكي. انتي اللي أجمل وأجمل. مترخمش عليهم يا إسلام. إسلام: لأجلك انتي يا ست البنات. المهم بقى بعد

ما بصت لي كده وقالت لي: وها بقى، عرفي بيني وبينك ولا هتضحك عليّ وتوديني لمحامي نصباية؟ رحت قلت لها: رسمي، نظمي عند مأذون وشهود. لقيت وشها اتغير وقالت لي: وأهلك؟ قلت لها: ماليش أهلي، هيحبوكي زي ما أنا بحبك. قالت لي: طيب لو متقبلونيش؟ قلت لها: انتي في كفة والعالم بكفة. قلت لها: يلا قومي البسي. وبالفعل رحنا اتجوزنا وصحينا المأذون من نومه، والله. ساندي ومنار: واها واها، أي الجمال ده يا إسلام!

أول مرة نعرف إنك رومانسي كده. (وأكملت منار بحزن وحنين كمان) إسلام قرب منها: حقك عليا يا منار انتي وساندي. أنا عمري ما كنت حنين عليكم وعلطول كنت برخم عليكم. متزعلوش مني. (حضنوا، وبعدها استأذنوا ومشوا) قرب إسلام من زينة وخدها في حضنه وقال: بجد أنا أسعد إنسان في الدنيا كلها يا زوزة. مش متخيل إنك بقيتِ في حضني وإنك مراتي. زينة: إسلام، أنت بجد بتحبني؟ إسلام: واها، انتي لسه بتسألي؟ أنا عشت عمري كله بدور عليكي. ولما شوفت...

(وسكت بحزن) زينة بحزن: كمل. لما شوفتني غازية، أي كان شعورك؟ إسلام، أنت في حاجات كااااتير أوي متعرفهاش. إسلام: أنا عارف وحاسس، بس مش عاوز أعرف. أي الماضي أو أي حصل. زينة بحزن: مش عاوز تعرف إن كنت بنت بنوت ولا لأ؟ إسلام

انصدم من ردها وقال بحزن: أنا عارف، اللي يخليكي تشتغلي كده يبقى انتي حصلك حاجة كبيرة. وأنا قولت لك أهو، مش عاوز أعرف. بس بقول لك يابنت الحلال، أنا همشي معاكي بما يرضي الله. وهتيجي ربنا فيكي وهصونك وهحافظ عليكي. وهتغير عشانك. بس زي ما أنا بقول لك، أنا هعمل كده، انتي كمان اتجي ربنا فيا وف عيشتك. وأنا عارف إنك جولت لي مش هجوز عرفي، أنا مش يومين وهتسيبني. أنا عاوزة راجل ضهر وسند وترتاحي من الشغل الجرف ده. وأنا بقول لك يبنت الحلال، أنا هشتغل ليل ونهار بس تكوني مبسوطة. مش عاوز حاجة تانية من دنيتي غير أشوفك مبسوطة. ومتجي ربنا في نفسك قبل ما تيجي ربنا فيا. أكده أنا غلط.

زينة بدموع: الله يكرمك يا رب. ربنا يكرمك ويخليك ليا ويستر عرضك زي ما سترتني. (قرب منها) إسلام: انتي متعرفيش أنا بحبك جد إيه يا زوزة. انتي الروح والقلب والعجل. انتي كل حاجة ليا. انتي الجزء الحلو اللي جوايا. (وقرب منها، وباسها على عينيها ومسح دموعها وقال: متبكيش تاني عاد. لما أموت بس ابقى ابكي) زينة: بعد الشر عليك يا حبيبي. إسلام: قولتي إيه؟ زينة بكسوف: واها، بس بقى. إسلام: عشان خاطري.

زينة بدلع: بقول لك بعد الشر عليك يا حبيبي. إسلام بضحك: الصلاة على النبي. أحسن ما تيجي بقى أقول لك حاجة. زينة بضحكة رقيقة: هتقول إيه؟ (ولسه مكملتش، قرب انقض على شفايفها في قبلة طويلة، بعد لما حس مش قادرة تتنفس. وبعدها رجع مرة أخرى وطلب منها تكمل. هزت زينة رأسها بموافقة بكسوف) بطة فاقت وافتكرت إنها شافت إسلام. قامت بعصبية وتزعق. لحقتها ساندي. ساندي: اهدى بس كده، اهدى. بطة: أهدى إيه؟

قولولي أنا شفته. جت بعدها قصاد عيني الليلة المهببة دي كلها. جت قدام عيني مين أول وجديد. ساندي: انتي فاهمة غلط. إسلام كان عاوز يعتذر لك ويحكيلك اللي حصل. إحنا كنا ظلمينه. بطة بدموع وعصبية: واها واها. ظلمينه؟ أنا اللي اتعرضت للضرب ومحاولة الاغتصاب. أنا اللي عشت الليلة دي. ها، هتقولي مثلاً مكنش شايفني من الضلمة ولا ضربوا على إيده ولا صووح؟

مانتي أخته هتجفي معاه. وطظ فيا وفي اللي جابيني. صووح. خلاص كده، أنا هغور في داهية، مش هقعد هنا. هروح القاهرة للسكن بتاعي وأشتغل وأعيش. تفتكريش إني هموت يعني لو مفضلتش هنا؟ لأ، لأ، متقلقيش يا خيتي. ساندي بدموع: واها، وإيه لازمة خيتي؟

لأ، ملهاش لازمة بقى. مانتي اتهمتيني في حبي ليكي وإني بقول لك كده عشان يا شيخة اتجي الله. ده أنا كنت هرفع قضية على لولا. أبوكي الله يرحمه اللي قال لأ. وع العموم، لأ مش هقول لك حجج فارغة وإني مشفتكيش وكده. لأ، هو كان طافح الهباب اللي بيتهبب وماكنش دريان بحاجة. هو كان جايلك يعتذر لك ويقول لك اللي عاوزه. اعملي انتي عارفة إسلام طول عمره بيعتبرك زي منار وعمره ما بص لك بصة وحشة. وغير كده، هو اتغير وبقى حاجة تانية خالص الحمد لله. وتشكر يا خيتي، تشكري جوووي على شكك فيا وعلى الكلام ده. انتي عارفة طول عمري بعتبرك بنتي. مش هقول لك أختي. حتى لأ، زي بنتي. تيجي في لحظة كده تقولي الحديد الماسخ ده.

بطة قربت منها ودخلت في حضنها وقعدت تعيط: حقك عليا. لما شوفت العايب ده، دمي اتحرج جووووي وكنت نفسي أدب سكينة في بطنه. انتي أكيد حاسة بيا، صووح؟ ساندي طبطبت عليها: حاسة بيكي يا حبيبتي. بس أنا في ضهرك ومش هضرك أبداً. متخافيش عاد طول مانا جنبك. وصدقيني لو مشوفتش إنك اتغيرتي وإنك مكسورة بسبب اللي حصل ده، مكنتش جولت لك كده أبداً. بطة: عارفة. المهم، ديلوج. أنا همشي.

ساندي: اصبري بس اليومين دول. أي اللي هيحصل وهتنيلى أتجوز ولا هتهبب. أعمل إيه؟ وبعدها انزلي انتي ومنار جمعتكم. بطة بضحك على طريقتها: واها، يست. بكرة تتجوزي يعني تتجوزي. متستعجليش. بس المهم، ديلوج. هستغلك. عاوزاكي تخلي لي خالد يشوف لي شغل كده. ولو جالك لأ، اديهوني بقى. أفكره بالجمايل اللي عملتها. ساندي بضحك: شغل إيه يا أم شغل؟ عاوزة شغل. ديلوج لي، وانتي لسه مخلصتيش بقى دراستك؟ بطة بحزن: أومال هصرف منين؟

وأنا كل اللي ليا ماتوا والبيت ولع. محتاج يتعدل من أول وجديد. ساندي: هو إيه اللي تصرفي منين؟ وأنا رحت فين؟ بطة بضحكة مكسورة: انتي كلها يومين وهتتجوزي. ساندي: واها، يعني هموت. أديكِ بتقولي هتجوز. بطة: يعني عاوزة تاخدي فلوس من شقا جوزك وتصرفي عليا؟ ده حتى يبقى حرام. ساندي: واها، وإنتي مالك؟ انتي هجيب منين؟ متدخليش بس. وبعدين تفتكري بدر هيسيبك مثلًا؟

بطة: عشان خاطري يا ساندي. بلاش تكسريني أكتر من كده. وأكل شارب نايمة على حسابكم. ساندي بهزار: هنستعبط بقى على أساس إنك مش طول عمرك عايشة هنا وأكلة شاربة. بطة: أقسم بربي انتي رخمة. أنا هنزل لي أم رفاعي تجيب لي أكل. ساندي بضحك: واضح إنك مش عاوزة تبقي تيجي له على حد. (واستمروا في كلامهم وضحكهم، وانضم ليهم منار ونعمة) وعند الصقر. الصقر: ها، يا راجل يا طيب. احكي لي أي مزعلك. عساف بحزن: اللي مربيهم اشتغلوا في الشمال.

الصقر بضحك: منا جولت لك من فترة، مصدقتش. عساف: لأ، ما اتوجعتش أبداً. اللي ربيتهم على الحق وإنه مبنسيبش تجار المخدرات والآثار والسلاح والعملة. دول هما يروحوا ويكونوا منهم. لأ، والقتل والسرقة بقى عندهم كيف الأكل والشرب. الصقر: يبقى دول ميتتبكيش عليهم عاد وياخدوا درس. عساف: كيف؟ الصقر: نعرف الأول هما تبع مين. بقول لك يا واد يا عيسى، هسيب لك انت المهمة دي. أرارهم كله يكون عندي. عيسى: اعتبره حصل يا كبير.

(وبعدها سكت شوية وقال) عيسى: كبير، ينفع أسألك سؤال؟ الصقر: جول. عيسى: هي الست دينا كويسة وفينها؟ خلاص كده، مشيت؟ (وأكمل بحزن) . أوعى تكون أذيتها يا كبير. الصقر بحزن رد عساف: واها، أي الحديد الماسخ ده. عيسى: والله ما قصدت يا أبويا. بس زينة، قصدي يعني. إحنا قلقانين جوووي عليها. الصقر بحزن لما جت سيرتها: لأ، هي ديلوج. زينة راحت لأهلها. عيسى بحزن: واها، يعني خلاص كده، أنت طلقتها؟

عساف لاحظ عيون الصقر، هو من كبره وعلمه إزاي يداري حزنه، بس مستحيل يداري على أبو الصقر. عساف: خلاص يا واد يا عيسى، كفايا حديدك ده. وغور اعمل لنا شاي. عيسى: حقك عليا يا أخويا، ما قصدتش أزعلك. وإن شاء الله هترجع وهتبقى نصيبك لآخر العمر. هتيجي تاني وتفضل تزعجك معاك كالعادة. وأنا أقف أضحك عليك إنك مش عارف ترد على حتة عيلة. الصقر افتكر موقفهم مع بعض وقعد يضحك.

أكمل عيسى كلامه: أيوه كده يا كبير. اضحك، اضحك. والله هتروح وتحل. هجوم بقى. اعمل أحسن كوبايتين شاي تقيل. وقام وسابهم. عساف: ها، مشيتوا؟ احكي لي بقى مالك يا والدي. (قرب منه الصقر ونام على رجله. هو بيعتبره أبوه اللي عاش نص عمره معاه. هو أكتر إنسان بيرتاح. طبطب عساف على شعره وقال: ابكي يا والدي، ابكي. متتمسكش نفسك كده. الرسول عليه

أفضل الصلاة والسلام قال: "أعوذ بالله من قلب لا يخشع، وعين لا تدمع، وبطن لا تشبع". ابكي، مش حرام ولا عيب. ابكي، هترتاح) فجأة لقى

الصقر بصوت بيهزز بيقول: آآآآآآآآآآهاااااااااااااااااااا. تعبااااااااااااااااااان ياااااابوي. تعبااااااااااااااااااان جوووووووووووووووي. كل حاجة في الدنيا دي وحشة جوووووووووووووووي يا بوي. كله بيجي عليا. زمان جتلو أبويا وخدوه مني. وعمي خد حقي. وجال إن أبويا فلس من الجمار. أنا أبويا كان بيلعب جمار. شمس، أها. ولااااااا. ولما حبيت ولا أول مرة في حياتي تكسرني وتسبني. اتهمتني بموت أبوها. سبتني ياابوي وطلبت الطلاق. وحق أبويا ضاع. وعثمان دخل في غيبوبة. ويعلم هيفوق منها إمتى. وفجأة قام وتعدل ومسح دموعه.

ويسرعه قال: آدم السيوفي. عساف باستغراب: مين ده يا والدي؟ تقريباً سمعت اسمه بس مش فاكر فين. صقر بترجي: لأ، أبوس إيد أكده. افتكر. عساف: طيب، قول لي طيب. ماله؟ صقر: هو ده آخر اسم نطقه عثمان. وهو اللي قالي دور على الحقيقة. عساف: هجيب لك أرارهم من تحت الأرض يا والدي. متقلقش يا حبيبي. أبوك في ضهرك. (حضنه

صقر وقال بحب: ربنا يبارك في عمرك. ومشوفش فيك حاجة وحشة عاد. أنت السند الوحيد اللي ليا بعد ربنا. أنت اللي أديله عمري كله ولا استخسره فيه. وقفت جمبي وكبرتني ومسبتنيش ولا جيت عليا في يوم. أنا بحبك جوووي يا بووي. أوعى انت كمان تعمل زيهم وتسبني) عساف بضحك: واها واها. أي الكلام الحلو ده؟ متقلقش. أنا قاعد على جلبك أكده. مقدرش أسيب حتة من قلبي. أموت. صقر: بعد الشر عليك يا بابا. ربنا يبارك لي في عمرك. يا ربع.

عساف: أوعى تبين ضعفك لأي مخلوق خلقه ربنا. فاهم يا والدي. عاوزك تفضل أكده. الصقر أبو جلب ميت. عاوزك أكده تاكل الصخر. وأبوك في ضهرك. صقر: حاضر يا بوي. (واستمر حديثهم. وجه عيسى. واستمر الضحك والهزار) وفي لندن. مالك: آآآآآآآآآآآآآه يا عيلة واطية. ممرمطانى. دينا جريت على حضنته. وبعدها ساندي. فضل شايلها وراح قعد. خالد بضحك: خلي بقى بدر يشوفك وأنتِ متشعلقة في رقبته كده.

مالك: ياللي معندكش دم. قول حمد الله بالسلامة الأول. شيفني كنت بايت في حضنك. خالد بضحك: لا يا زميلي، مخدتش بالي. أصل اللي كانت مرمية في حضنك دي لو بدر كان هنا كان شلوحها. فضحكتني. بس المهم، حمد الله بالسلامة. دينا: هو إيه اللي كل شوية بدر بدر؟ إنت يلا متجبش سيرته تاني عشان منتخانق خناقة كبيرة بجد. مترخمش عليا. وبعدين مالك ده حارسي الشخصي. حتة مني. ده وميقدرش يكلم علي. هو فاهم غلط مش أكتر.

مالك: وبعدين يا ظريف. محدش يقدر يزعلها طول ما أنا على وش الدنيا دي. بنتي واللي يقرب من بنتي أنسفه. خالد بضحك: لا كده كتير. إنت اللي يقرببلها هتنسفه. وهو اللي هيقرب لها هيكلوه حي. أي اللي أنتوا فيه ده؟ مالك بضحك: لا بس تفرق. هو جوزها. مبينهم ورقة. أنا أخوها. الضهر. خالد بتمثيل وصوت أنوثة وبيقرب منه: وأنا بقى يا لوكا يا حبيبي اللي هيقرب لي هتعمل فيه إيه؟

مالك زقه وتف في وشه: الله يقرفك يا شيخ. ده أنا هبوس أيديهم عشان يلمسوك. يكش يغتصبوك ونرتاح منك. خالد بتمثيل صوت ومسك هدومه: لاااااااااااا. كله إلا شرفي. (خرجت سمر من جوه بتضحك بصوت عالي وقربت من مالك سلمت عليه) سمر: يخرابي. انتوا مش هتكبروا وتعقلوا أبداً. عيب على سنك. بنتك قاعدة بتضحك عليك. ويومين ومراتك هتقعد برضو نفس القعدة. هنقول لها إيه؟ معلش، ضحكنا عليكي وجوزناكي واحد بشخصيتين.

خالد قام واتعدل: لا، صلى على النبي كده. كل ده عشان بفضفض معاكم بكلمتين. أوعى تفضحوني قدام البت. عرفاني كارزما وعاقل. مالك بضحك: هيهيهي. بأمارة بموت في الشتيمة. خالد بضحكة خليعة: وبخني. دينا وقعت من كتر الضحك: خلاص خلاص. بجد اسكتوا. مش قادرة. أنا بقالي كتيررر مضحكتش كده. يخربيتكم. مالك: عشان تعرفي بس إن الضحكة مش موجودة طول ما أنا غايب. دينا: طبعاً يا روحي.

(واستمر كلامهم. وساندي رنت. استأذنوا وقاموا. ودينا ومالك رخمة شوية. وبعدها سابوا) وف بيت بدر. عاشور قاعد على السرير وصباح جنبه. صباح بدلع: مش هتصلحني؟ أنا واخدة ع خاطري منك. عاشور: لأ، انتي بتزوديها. وميصحش اللي عملتيه الصبح. صباح بدلع: خلاص، بح. حقك عليا. هما اللي عصبوني وجربت منه. عاشور قام من على السرير: خلاص بقى، محصلش حاجة. صباح باستغراب: واها، قومت لي يا راجل؟

عاشور بحجة: نسيت حاجات في المكتب مهمة. أخاف حد يشوفها. صباح: محدش هيشوفها. خليك. هتنزل. ديلوج. عاشور: هو أنا هنزل تحت الأرض يعني؟ هجيب الحاجة وأطلع. وخد جلاّبيته ونزل. شاف نعمة قاعدة مع البنات. بصلها باشتياق كبير. لاحظ إن ساندي شافته. دخل المكتب بسرعة ودخل قعد على الكرسي. وقعد يفكر.

فجأة اتكلم بصوت عالي: لأ، منا لازم أقولها. زمان هو خدها مني وأداني مات من عشر سنين. وأنا برضو مجليش الجرأة أبداً أقولها وأحكالها. آآآآآآآآآآآآآآآآآي

يااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآلآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآلآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ

ابق قريبًا من جديدنا

تابعنا وما يفوتك جديد

اختر المنصة اللي تناسبك وتوصلك الفصول أول بأول.

أكمل القراءة في التطبيق

تجربة قراءة أفضل مع إشعارات الفصول الجديدة والوضع الليلي المريح



التعليقات (0)

جاري تحميل التعليقات...