رواية بلوتي القمر الفصل الرابع 4 - بقلم لؤلؤة محمد

هناء واقفة قدام المراية بتظبط الخمار الأبيض على الفستان الوردي المحتشم وبتغني. "صوت الخروف بينبح، سلخته قبل ما أدبح. مين اللي ربطه في المنور؟ لبسني في عمك أنور، والعيد فرحة. ماء ماء مااااااااااااااااااء، ماء ماء مااااااااااااااااااء." حسام: "كنت حاسس إنك معزة، لكن دلوقتي اتأكدت." هناء: "مش هرد عليك يا ابن اعتكاف، عارف ليه؟ عشان النهاردة عيد. إيدك على العيدية." حسام: "عيدية إيه؟ ده عيد لحمة يا نوءة." هناء:

"خلاص هات حتة لحمة من وراك أبيعها." حسام: "ليه؟ رقاصة قدامك؟ هناء: "لأ، خروف." حسام: "طب وحياة أمك منا عاتقك يا بنت اعتكاف." هناء وهي بتجري:

"الحقيني يا

ماااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

عماما: "فيه إيه يا عيال؟ البيت بيولع ولا إيه؟ حصل إيه؟ هناء: "ابنك عاوز يضربني." حسام: "إنتي اللي قليلة الأدب وبتغلطي." ماما: "باااااااااااااس يا ولاد الجزمه يا معفنين، إنتوا مش ولادي، لأ، إنتوا أنا لقيتكوا عند باب معبد يهودي ساعة صلاة الفجر." هناء: "وإيه اللي وداكي عن المعبد اليهودي يا اعتكاف؟ حسام: "لأ، وساعة صلاة الفجر كنتي بتصلي هناك ولا إيه؟ اعترفي يا ولية." ماما:

"ياربي، ده منظر طالبة في جامعة الأزهر، ولا ده منظر دكتور في كلية الطب؟ عوضي عليك يارب. سيبوني أخلص الطبيخ عشان عازمة عمكم ومراته وولاده على الأكل معانا، ألحق أخلص قبل مايجوا. ربنا يهديكم." هناء: "ربنا يهديكي إنتي لوحدك، أنا راحة أشوف البت لوكه ونتمشى شوية ونبقى نيجي مع بعض. سلاموووووووووز." هناء: "هو أنا هفضل مستنية أنثى الحيوان دي كتير؟ منك لله يا توست فانكلي! إيه اللي خلاها تجيب أخوها معاها المهزأة دي؟

طب أغض بصري إزاي دلوقتي بجمال أهله ده؟ أنا بقول إيه؟ أستغفر الله العظيم يارب، قدرني يارب على إني أغض البصر." أحمد وهو بيبص للأرض: "عاملة إيه يا هناء؟ هناء: "مقولتليش ليه إن أخوكي جاي معاكي؟ ملك: "يا نوءة، هو اللي أصر إنه يجي معايا وقال: هقعد مع حسام لحد ما بابا وماما يجوا." هناء:

"كنتي قولتيلي يا ملك إنه جاي معاكي، إنتي عارفة إني بحاول مغضبش ربنا وأبصله، وعارفة إني بحب أخوكي من صغري، ربنا ينزع حبه من قلبي لو مش من نصيبي ومش فيه خير ليا، ويوضع حبي في قلبه لو كان فيه خير." ملك: "اللهم آمين يا حبيبتي."