رواية في قبضة الفهد الفصل السابع والخمسون 57 - بقلم جنات

عدى اسبوع على ابطالنا اللى عايشين بسعاده وهنا. فى يوم جديد فى يخت ريان وجميله قاعدين فى الدور التانى. جميله: ريان. ريان: اممم. جميله: انا زهقت. ريان بصلها: زهقتى؟ بقي فى واحده تقول لجوزها فى شهر العسل زهقت؟ زهقتى من ايه بقي ياست هانم، ماهو مافيش قدامك غيرى يبقي زهقتى منى. جميله ضحكت: هو انا اقدر ازهق منك بردو ياحبيبي، بس بجد البنات وحشونى جدااا. ريان: تصدقى وانا الشباب وحشتنى قاعدتهم، بقولك ايه. جميله: ايه.

ريان: تيجى نروحلهم. جميله: انت عارف هما فين. ريان: اه ماحنا متفقين انا والشباب على الاماكن اللى هنكون فيها. جميله: لا بس مينفعش عشان البنات. ريان: متقلقيش، فى برنامج خاص باليخوت الفهد ان لما اى يخت او مركب يقرب من اليخت بتاعنا بيدينا انزار. جميله: بجد عمو فهد ده دماغه الماز. ريان: طبعاً يابنتى مش الفهد، يلا قومى غيرى وانا نشوف مواقع الشباب ونروح الاول لادهم هو اللى هيساعدنى. جميله: قشطاااا. ***

عند ادهم واسيل كانو فى البحر. اسيل وهى ماسكه فى رقبه ادهم اللى بيعلمها العوم. اسيل: نفسي افهم انتى هتتعلمى العوم ازاى وانتى متعلقه فى رقبتى كدا، وبعدين مش انتى اللى كنتى دايما تقوليلى عايزة نقضي شهر العسل فى مكان كله بحر وتعلمنى العوم، فاكرة مش ده كان كلامك واحنا فى رحله شرم الشيخ. ادهم: ايوا كلامى، بس مش هنا ياادهم علمنى فى بسين على الشط مش فى نص البحر كدا هتغرقنى.

ادهم ضحك: طب انتى خايفه ليه بقي مانتى مكلبشه فيا كانك مكلبشه فى حرامى مش جوزك. اسيل ضربته فى كتفه: ليك نفس تهزر، يلا علمنى بقي. ادهم: حاضر ياستى. ادهم بدأ يعلمها واسيل نست خوفهاا وبتعمل زى ادهم مابيقولها. بعد شويا اسيل صوتت بفرحه: اخيرااا عملتها ياادهم. ادهم: شطورة ياقلب ادهم. اسيل: تيجى نتسابق بقي. ادهم: لا مش لدرجه دى واحنا مش هنبعد عن اليخت. اسيل: تلاقيك خايف لتخسر. ادهم لسه هيرد سمع صوت انذار من اليخت.

اسيل: ايه الصوت ده. ادهم: فى حد قريب مننا، اطلعى كدا بسرعه. ادهم ساعد اسيل تطلع وطلع هو كمان. ادهم: انزلى الاوضه بسرعه يااسيل. اسيل: حاضر. ادهم وقف يبص يشوف مين اللى بيقرب منهم. واتفاجأ باليخت بيقرب ومش عارف ده يخت مين من الشباب لانهم ٤ يخوت شبه بعض، لما قرب منه. ريان: حبيب اخوك. ادهم: الله يخربيتك انت بتعمل ايه هنا. جميله: ازيك ياادهم. ادهم: كويس انتو عاملين ايه.

ريان: والله احنا كنا زهقانين قولنا نعمل كبسه عليكو، وقولت ابدا بحبيبي اللى هيساعدنى. ادهم ضحك: اساعدك نعمل كبسه على زين واسر، انسي انا لسه عريس ومش عايز يتعملى خريطه فى وشي. جميله: اومال فين اسيل. اسيل كانت سمعت صوتهم ولبست وطلعت: انا هنا، وحشتينى ياميلا. ريان: ازيك يااسيل. اسيل: كويسه جدااا. ريان: هاااا هتساعدنا قبل الليل ولا ايه. اسيل: خلينا نروح ياادهم ونبي زينو وجوجو وحشونى.

ادهم: اسر ممكن نتعامل معاه، لكن زين مش هيتفاهم. جميله: متخافش، احنا نروح لاسر الاول وبعد كدا نروح لزين. ادهم: مري لله، هروح اغير هدومى المبلوله دى الاول. ادهم غير واتحركو سوااا. *** عند اسر وزينه قاعدين فى اخر اليخت فى المكان اللى بيكون مفتوح ورجليهم فى الميااا، واسر بيشرب قهوة وزينه بتاكل شكولاته وسانده راسها على كتف اسر. زينه: اسر. اسر: قلب اسر. زينه ضحكت: هو احنا خلاص هنرجع. اسر: الفهد عطينا اجازة اسبوع.

زينه: بس المكان هنا حلو اوى مش عايزة امشي. اسر: وحياتك ولا انا حتى. زينه رفعت راسها وبصتله: خلاص خلينا كمان اسبوع ونبي. اسر: مينفعش نفضل احنا لوحدنا، لو الشباب كمان هيفضلو هنا نحاول نقنع الفهد بقي. زينه: سيب بابا عليا انا والبنات اكيد مش هيرفضلنا طلب. اسر: خلاص هابقي اكلم الشباب واشوف هيعملو ايه. زينه: اوكى. اسر: بقولك ايه. زينه: ايه. اسر: ماتيجى ننزل الميا. زينه: لا مستحيل مش بعرف اعوم اصلا.

اسر: انا معاكى يازينوو متخافيش، وبعدين ياستى هعلمك العوم. زينه سندت راسها على كتف اسر: طب خليها وقت تانى، انا حابه القاعده هنا اوى. اسر حاوط خصرهاا: وماله نخليها وقت تانى. بعد شويا اسر سمع صوت انذار وقام بسرعه وزينه كمان. زينه: فى ايه مالك يااسر وايه الصوت ده. اسر: انزلى الاوضه بسرعه، فى حد قريب مننا. زينه: حد ازاى يعنى. اسر: مركب يخت مش عارف، انزلى بسرعه تحت. زينه: حاضر.

اسر راح يبص فى الجهاز الخاص بالبخت وشاف ان اليخوت اللى بتقرب منه بتوع الشباب، وقف على طرف اليخت بيبص فى اتجاه اللى جاي منه ولما قربو منه. ادهم: حبيبي ياصاحبي. اسر: انتو ايه اللى جابكو هنا. ريان: وحشتنا قولنا نيجى نطمن عليك ياجدع. اسر: فين البنات بدل ما تقضو وقتكو معاهم جايين هنا. جميله: بصراحه احنا البنات مش بنقدر نغيب عن بعض الله. اسر: طب يلا هوينا انت وهو وهى من هنا. اسيل جت: بقي بتطردنا من بحر ربنا يااسر.

اسر ضحك: بدل ماتعقلى جوزك بتساعديه. اسيل: يعنى اختك حبيبتك نصك التانى مش وحشتك ولا ايه، ولا البت زينه نسيتك اختك. زينه طلعت بعد ماغيرت: حبايب قلبي اللى وحشونى. جميله واسيل صوتو: زيييييينو. ادهم: ياولاد المجانين. ريان: وبعدين الاجازة اللى كان عطيها لينا الفهد خلصت يابشوات. اسر: لا مانا كنت هكلمكو عشان نمدها اسبوع كمان. ادهم: ازاى يافالح. اسر بص لزينه: دى مهمه البنات. اسيل: صح عمو فهد مش بيرفضلنا طلب.

جميله: قشطااا ونفضل هنا اسبوع كمان. زينه: بس نقضيها سوا اى رايكوو. جميله واسيل: قشطاا اوى. اسر بهمس لزينه: بقي كدا يازينو بتبعينى. زينه بنفس الهمس: انا اقدر بردو. ريان: نحن هنا يااسر باشا. اسر: اخرس ياحيوان. ادهم: يلا عشان نهجم على زين. اسر: وميش خايفين بقي من اللى زين هيعمله فيكو. ريان: ربنا يستر. ادهم: لا مانت معانا. اسر: ولا اعرفكووو. زينه: طب يلا نروحلهم زين وحشنى وجوجو كمان.

ادهم: بس زين بعيد عننا هناخد وقت على مانوصله. اسيل: هو اخد البت وسافر بيها ولا ايه. اسر: اصله عارف رخامتكوو. ريان: طب يلا عشان نوصله قبل الليل. اسر: امري لله يلا نتحرك سوا اما اشوف اخرتها معاكو ايه. الكل: كل خيييييير. *** عند زين وجنه كانو فى البحر. جنه حاضنه زين من ضهره وهو بيعوم بيها. جنه بخوف: زين بلاش تبعد عن اليخت ونبي. زين عام لحد مابقي قريب من اليخت ولف جنه واخدها فى

حضنه وهى اتعلقت فى رقبته: بقيتا قربين من اليخت كويس كدا. جنه: ممكن نطلع بقي. زين: الميا حلوة ياجنه عايزة تطلعى ليه. جنه: خايفه يازين. زين: من ايه ياقلب زين. جنه: اقولك ومتضحكش عليا. زين: قولى ياجنتى. جنه: خايفه ليكون فى سمك قرش هنا. زين: سمك قرش ياجنه. جنه: اه سمك قرش يازين. زين ضحك بصوته كله وجنه ضربته فى صدره: ممكن متتضحكش عليا. زين: حاضر هبطل ضحك ومتخافيش ياستى مافيش هنا سمك قرش. جنه: زين عايزة انام على الميا.

زين: ايه الشجاعه اللى نزلت عليك فجاه دى. جنه: نفسي اجرب الاحساس ده. زين: من عيونى ياجنتى. زين نيمها على الميا وصدها كويس وجنه كانت فرحانه: احساس حلو جدااا يازين. زين شال ايده براحه وبعد عنها وجنه كانت مغمضه عينيها. زين: جنه. جنه فتحت عينيها شافت زين بعيد عنها. جنه: انا نايمه لوحدى بجد. زين: بجد. جنه: احساس يجنن يازين بجد.

زين بدا يعوم حوليهااا وجنه كانت فرحانه جدا وفجاه حست بجسمها بينزل لتحت وصرخت بقوة وزين قرب منها بسرعه وشدها لحضنه وهى بتتنفس بصعوبه. زين: انتى كويسه ياجنه. جنه: ايوا ممكن نطلع بقي. زين ساعدها تطلع اليخت وهو كمان طلع وشالها. جنه: نزلنى يازين. زين: لا ... شوفتى كنتى هتغرقى زاى، انا قولتلك البسي المايوه التانى وانتى صممتى تلبسي الاسلامى. جنه ضحكت: يعنى المايوه القطعتين ماكنتش هغرق وانا لبساه. زين بغمزة: لا ياقمرى.

جنه ضربته فى كتفه: عيب كدا يازين الله. زين بصلها برفعه حاجب: انتى اد الحركه دى لازم تتعقبي. جنه بصتله: وهتعاقبنى ازاى يازين. زين نزل بيها الاوضه: تعالى وانا اقولك. نزلها على السرير ليذقيها من فنون عشقه. بعد شويا جنه نايمه فى حضن زين ولابسه قميص بيتى قصير وفجاه سمعت صوت انذار عالى خافت وقامت قعدت: زين ... زين اصحى. زين فتح: مالك ياجنه. جنه: ايه الصوت ده. زين سمع الانذار وقام بسرعه: متخرجيش من الاوضه ابدااا سامعه.

جنه: هو فى ايه. زين: خليكى فى حد بيقرب مننا. زين خرج بسرعه وراح عن جهاز الانذار وشاف يخوت الشباب هى اللى بتقرب منه: الله يخربيتكووو. نزل لجنه اللى كانت مرعوبه: اهدي ياحبيبتى دول الشباب جايين علينا. جنه بفرحه: بجد. زين: شايفك فرحانه يعنى. جنه: بصراحه البنات وحشونى. زين: طب غيرى واطلعى. جنه: حاضر. زين طلع وقف على طرف اليخت وشايفهم وهما بيقربو منه. ريان: زيزو وحشتنا ياراجل. زين برفعه حاجب: ممكن افهم بتهببو ايه هنا.

اسر بص لريان وادهم: ماتردوو. ادهم: اسر فضل يزن علينا زين وحشنى تعالو نروحله. ريان: واحنا نقولها بلاش. اسيل: وهو يقولنا لا لازم نروحله. اسر: لا والله. جميله: حتى زينه شاهده مش كدا يازينووو. زينه ضحكت اوى. اسر: ماتردى. زينه: انا ماليش دعوة بيهم ... وحشتيني يا زيزو. زين ضحك: وأنتِ وحشتيني يا حبيبة قلب زيزو. اسر حاضن زينه: لا دي روحي قلبي أنا وبس، مالكش دعوة بيها. زين: دي أختي على فكرة. اسر: ومراتي على فكرة.

زينه: فين جوجو يا زين؟ جنه جت بسرعة من ورا زين: وحشتوني أوي. زينه وأسيل وجميلة صوتوا: جووووجووو. ريان: نفسي أفهم بتصوتوا ليه؟ أسيل: البت وحشتنا الله. أدهم: الصويت ده تعبيرًا عن الحب يعني. اسر: اسكتوا بقى، زين. زين: نعم. اسر: عايزين نمد الإجازة أسبوع كمان. زين: طب والفهد؟ زينه: هنكلمه أنا والبنات. زين بص للشباب: أنتو بتسيبوا البنات عشان عارفين إنه مش هيقول لهم لأ. الشباب: آه. زين: يا خيبتكم. اسر: خلاص كلمه أنت.

زين: أكلمه مكلموش ليه؟ أدهم: طب يلا كلمه، بس الأسبوع ده هنقضيه سوا. زين: انسوا، كل واحد هيرجع مكانه. ريان: لا هنفضل سوا. زينه: ونبي يا زيزو. جنه: هيكون أسبوع حلو أوي يا زين، نبي. جميلة: ونبي ونبي. اسر: خلاص يا عم وافق بقى. زين: ماشي. البنات صوتوا بفرحة. أدهم: استغفر الله العظيم، بطلو صويت بقى. البنات ضحكوا. زين: هروح أكلم الفهد. زين مشي وهو حاضن جنه، وجاب تليفونه اللي كان مقفول من يوم الفرح، وفتحه ورن

على الفهد اللي رد عليه: إزيك يا بابا؟ فهد: بخير، أنتو عاملين إيه؟ زين: بخير الحمد لله. فهد: متصل ليه؟ زين: بصراحة الشباب والبنات عايزين يفضلوا أسبوع كمان. فهد: هما معاك؟ زين: آه، كلنا سوا، ولو حضرتك وافقت هنفضل الأسبوع ده مع بعض. فهد سكت شوية: تمام، أسبوع واحد وترجعوا، ورانا شغل كتير، وخدوا بالكم على نفسكم. زين: تمام يا بابا، وسلم على توتا كتير. فهد: يوصل. زين قفل وبص لجنه. جنه: وافق؟ زين: وافق. جنه: هروح أقولهم.

جنه جرت بسرعة: عمو فهد وافق. البنات صوتوا جامد. زين جاي من ورا جنه: والله اللي هتصوت تاني لهكون راميها في البحر. أدهم: أقسم بالله يعملها، واحنا مش مسؤولين. كلهم ضحكوا. اسر: ها، هنعمل إيه بقى الوقت؟ زينه: نعمل أكل. أسيل: نتجمع في يخت واحد ونعمل أكل سوا. جنه: اتنين يعملوا إزاي، واتنين يعملوا حاجة حلوة. جميلة: أنا وأسيل نعمل الأكل. زينه: وجوجو تعملنا كيكة. جنه: وهنلاقي المقادير؟ زين: المطابخ فيها كل حاجة، متقلقوش.

أسيل: قشطة، يلا يا جميلة تعالي. ريان: لحظة، هقرب اليخت شوية. ريان قرب من يخت أدهم، وساعد جميلة تروح على اليخت التاني. زين: ثبتوا اليخوت كويس عشان متتحركش. اسر: واحنا هنعمل إيه بقى؟ أدهم: نتسابق. ريان: يا جدع لا. اسر: والله فكرة، يلا. زين: طب ثبتوا اليخوت وغيروا ونتسابق. زينه: جنه هتيجي عندي ولا أجي عندك؟ جنه: تعالي عندي. اسر: استنى لما نقرب شوية.

اسر ساعد زينه تروح يخت زين، والشباب غيروا ونزلوا يتسابقوا على ما البنات تخلص الأكل.