رواية حكاية ورد الفصل السابع بقلم كوكي سامح

ولما جلال قرب منها وشاف الجزء اللي باين من جسمها قال: "انتي؟ جرس الباب بيرن مع خبط ورزع على الباب. روح اتخضت وبعدت عنه وبصت بخوف على الباب ورجعت قربت منه تاني ومسكته من القميص وقالت بلهفة: "أنا مين؟ اوعى تقول إن أنا ورد." صوت الخبط على الباب بيزيد. جلال عينه في عينها: "روح.. أنا مش ورد صح؟ الباب اتفتح ودخل وسيم ومعاه اتنين بودي جارد. جرى على روح ومسكهامن دراعها بكل قوة: "تاني يا ورد؟ جلال تاني! "أوعا!

ايدك وجعتني، أه بقولك أوعا! "أنا مقدرش أوجعك يا ورد." وسابت ايدها من ايده وقالت: "اومال اللي انت بتعمله ده اسمه إيه؟ جلال قرب منه وقال: "عايز إيه يا وسيم بيه؟ في إيه يا جدع؟ داخل كده لا احم ولا دستور." وسيم: "أنا قولتلك كذا مرة تبعد عن ورد، فاهم ولا لأ؟ جلال: "أنا مش فاهم إنت مالك؟ أنا وهي وفي شغل ما بينا يخص الشركة، ولا إيه يا ورد هانم؟ روح: "آه آه آه، أنا تعبانة." ومسكت دماغها وقعدت على الكرسي. وسيم:

"أنا بحذرك لآخر مرة يا متربي، بتكلم معاك بكل أدب، ابعد عن ورد. ده لو ياسر عرف إنها عندك هتحصل مصيبة، والله أعلم هيفتكر إيه وهيفتكر إيه. إنت عارف طبعاً هيعمل إيه. وبعدين مش حضرتك قدمت استقالتك؟ جلال: "ما أنا سحبتها يا وسيم بيه. وبعدين أنا وورد في بينا شغل، ولا حضرتك ناوي تقطع عيشي زي نبيل؟ وسيم رد بعصبية وقال: "أنا مقطعتش عيش حد، هو اللي؟ جلال: "ما تكمل يا وسيم بيه. ولا أكمل أنا؟

أبقى أكمل أنا، هو اللي مات ومقتول كمان وحقه راح. هو انت فاكر إن لحمي طري زي نبيل؟ أنا مش زيه يا وسيم بيه، أنا لحمي مر أوي." وسيم: "نبيل مين والناس نايمين؟ بس يا عم! ههههههههههههههههههههههههههه هههههههههههه جلال: "شكلك ناسي، وأنا هفكرك." فلاش باك: الساعة الواحدة بعد منتصف الليل. تليفون جلال بيرن ولما رد كانت ممرضة من مستشفى وبلغته إن في واحد عامل حادثة وحالته حرجة وطالب يشوفه. ولما

سأل على اسمه ردت وقالت: إنه اسمه نبيل نور وبيقول إنه صاحبه. جلال قفل الفون بعد ما عرف عنوان المستشفى ونزل وخد عربيته وراح المستشفى. ولما وصل وسأل عرف إنه عامل حادثة كبيرة وحالته حرجة. ودخل غرفته وجرى عليه وقرب منه وقال: "مالك يا صاحبي؟ إيه اللي جرالك؟ إيه اللي حصلك ده؟ نبيل: "اسمعني، مفيش وقت. أنا حاسس إني خلاص هموت." جلال: "إن شاء الله هتقوم وهتبقى كويس، شَد حيلك يا جدع." نبيل:

"اسمعني كويس، انت عارف إن سبب طردي من الشركة إني خونت الأمانة وطلعت أسرارها بره للشركة المنافسة." جلال: "أنا عارف ومتأكد إنك بريء." نبيل:

"مش ده سبب طردي من الشركة، السبب إني شفت وسيم وهو بيسرق فلوس من الخزنة من ورا سناء هانم مراته. ولما شوفته أنا صورته فيديو. في الأول قولت إن لازم سناء هانم تعرف حقيقة جوزها الحرامي، بس للأسف أنا طلعت أوخس منه. والشيطان لعب في دماغي وقالي إن سناء بتحبه ويستحيل تصدق حتى لو شافت الفيديو. وبعدين وسيم مش سهل، ممكن يقول إنها مفبركة ويلبسها أنا. وهنا بقى انتهزت الفرصة إني ألعب على وسيم. بس واخد فلوس مقابل الفيديو ده. وفعلاً واجهت وسيم، في الأول نكر، بس بعد ما شاف الفيديو خاف. وقالي إن أداري عليه والموضوع ده يبقى سر بينا. ودفع ليه مبلغ كبير. وفعلاً كتمت السر وسكت علشان أنا جبان 😭 وطماع وخونت الأمانة لما دريت على عمايله السودا، نهب وسرقة وخيانة."

نبيل بيطلع في آخر أنفاسه وقال:

"في يوم ورد وياسر كانوا في الشركة، ووسيم طلب من ياسر يخرج يشوف الموظفين الجدد. ولما ياسر خرج ساب الباب مفتوح. وسمعته بيكلم ورد على شغل بالملايين. وبعد ما مشيوا أنا كلمت وسيم وطلبت منه إني أكون شريك في شغله مع ورد، بس رفض واتعصب وقال إن مفيش شغل ما بينهم. ويومها أنا طلعت الفيديو وقولت أهدده بيه. تااااني، كان كل لما يعارضني في حاجة كنت بهدده بالفيديو وكان بيوافق. بس المرة دي موافقش، وكانت عينه كلها غدر. بس أنا قولت ده خوف، لا أفضحو بالفيديو. وطلع شيك وكتب ليه مبلغ كويس وأنا أخدته."

جلال: "فين الفيديو ده؟ نبيل: "سوقه مني للأسف. ونامني لحد ما دبر ليه، في الأول طردي من الشغل، وبعدها الحادثة دي. وأنا اهو قدامك بموت." جلال: "انت عارف باللي عملته ده؟ إنك اتهمت إنسان ظلم؟ خلف الفراش، ليه كده حرام عليك؟ كنت قولي وأنا أتصرف." نبيل:

"الشيطان ضحك عليه وصور ليه إن بالفلوس الدنيا هتكون ملكي لوحدي. أنا طماع وجبان. لا لا أنا شيطان. ووسيم شيطان، خاف منه يا جلال. ولا أقولك أمشي من الشركة دي خالص، أنا خايف عليك." جلال: "أنا مش مصدق نفسي يا صاحبي، انت تعمل كده." نبيل: "أنا الشيطان ضحك عليه 😭 خلاص خلاص خلاص." جلال: "نبيل.. نبيل يا دكتور." وقام يجرى يشوف دكتور. ولما دكتور وصل كشف عليه وقال: "البقاء لله." "مات." "تعود."

ومات نبيل يا وسيم بيه، ضحيتك وضحية أعمالك الوسخة. وسيم: "مات نتيجة أفعاله، وأنا مالي؟ هو اللي طمع لما بص لأسياده." جلال: "أسياده؟ هههههههه تصدق ضحكتني يا أستاذ وسيم، حضرتك جيت الشركة دي وانت كحيان. سناء هانم هي اللي عملتك راجل." وسيم قرب منه وقال: "طيب اللعب بقى على المكشوف، وأنا بقولك اهو أنا اللي قتلت نبيل وأنا اللي سرقت الخزنة. لو معاك دليل قدمه." جلال:

"انت عارف إني مش معايا دليل، علشان كده أنا ساكت ومعرفتش أتكلم معاك ولا أواجهك بموت نبيل." وسيم: "ابعد عن ورد." جلال: "أنا مفيش بينا وما بينها حاجة غير الشغل وبس. صح يا ورد هانم؟ روح: "إيه؟ آآه." وسيم قرب من ورد وشدها من دراعها وقال: "يلا قدامي. ده لو حماتك عرفت إنك عند المحامي في بيته هتبقى مصيبة. يلا يا ورد هانم." روح: "بقولك أوعا ايدك! إيه ده؟ وعينها في عين جلال. وسيم خدها وخرج وراه البادي جارد. جلال قعد مكانه وحط

إيده على دماغه وقال لنفسه: "إيه اللي بيحصل؟ أنا مش فاهم حاجة. وسيم ماله ومال ورد؟ أنا لما سألتها عليه قبل كده قالت إن مفيش بينهم شغل أصلاً ولا أي ألفة ما بينهم، ومش بطيقه. بس من أفعاله واللي شوفته النهاردة بيأكد إن في حاجة ما بينهم. مش حكاية إن سناء تعرف إنها عندي، لا لا في حاجة كبيرة أنا معرفهاش. وبعدين يا ترى الكلام اللي قالته صح عن الفيلا المهجورة وإن وسيم هيقتل سناء؟ يا ترى كانت بتهزر وبتقول أي كلام وخلاص؟

ياآآآه لو كان معايا الفيديو اللي نبيل صوره كان زماني خدت إجراء ضد وسيم وحبسّته. بس مش هقول غير الله يرحمك ويغفرلك يا نبيل. بس أنا بردوا مش عارف وهو وسيم عارف علاقتي بورد؟ كذا مرة يقولي ابعد عنها وأنا مش فاهم ليه؟ أنا متأكد إن مفيش حد يعرف علاقتنا ببعض." وقام من مكانه ودخل أوضة نومه وقعد على السرير وبص على برواز سورة يس وقال: "كل اللي فاكره لما البرواز وقع علينا وهي في حضني. وافتكر نظراتها لي وهي

ماشية في إيد وسيم وقال: عيونها بتقول لي الحقني. بس أنا لازم أتصرف وأشوف موضوع الفيلا المهجورة وإيه حكايتها ويا ترى هي بتكذب ولا لأ. بس لازم أشوفها الأول. وعشان أقابلها لازم وسيم يخرج من الفيلا بأي طريقة وأنا هتصرف." ومسك الفون وكلم حد من أصحابه... في الشارع.. وسيم ماشي وبيجرى روح من إيدها. روح: "انت مجنون؟ إيدي أوعا إيدي.. أنا مش عارف إيه اللي عجبك في الواد المحامي ده، حتة واد سنّوح زي ده داخل مزاجك؟ مش عارف إيه."

وسيم: "أنا مقدرش أوجعك يا ورد." روح: "انت بتقول إيه؟ وبعدين إيه الاتنين دول؟ خليهم يمشوا لو سمحت، أنا بتخض منهم." وسيم: "ما هما دول بعد كده اللي هيكونوا معاكي في أي مكان." روح: "ليه إن شاء الله؟ وسيم: "كده يا ورد. وبعدين مش أنا كنت مستنيكي في شقة الزمالك؟ إزاي متجيش يا روح أمك؟ روح: "نسيت." وسيم: "ومن إمتى بتنسي؟ وسيم وحضن وسيم يا ورد." روح: "مين اللي قالك إني كنت عند جلال؟ وسيم: "القطة عارفاه." روح: "آه عرفتها."

وسيم: "مش كفاية جلال بقى." روح: "على فكرة جلال كان في الفيلا النهاردة وقدم استقالته، ما انت عارف. وقالي إني أقطع علاقتي بيه خالص." وسيم: "آه. وبعدين حضرتك رحتي شقته علشان ترجعي الود من تاني؟ روح: "لا لا علشان كنت عاوزه أعرف منه حاجة." وسيم: "مش هو خلص الورق كله؟ روح: "ورق إيه؟ وسيم: "الورق يا ورد." روح: "آه آه الورق، لأ ما هو مخلصوش، علشان كده روحت أقنعه يرجع الشركة." وسيم: "يا نهارك أسود على دماغك." روح:

"الحق ياسر أهو! وسيم ساب إيدها وشاف ياسر. ياسر: "حبيبتي كنتي فين؟ أنا روحت الصيدلية كانت قافلة. وبعدين هو وسيم كان فين؟ روح: "أنا لقيته قصادي، أصل لما لقيت الصيدلية قافلة روحت غيرت." ياسر: "المهم إنتي كويسة يا حياتي." روح مسكت بطنها وقالت: "آه الحمد لله." ومسك إيدها وخدها على الفيلا. وسيم: "ماشي يا ورد." سناء: "وسيم مش انت قولت إنك هتبات بره؟ وسيم: "مقدرتش ابعد عنك يا حياتي." روح واقفه. سناء: "الهانم بقت كويسة." روح:

"الحمد لله." ياسر: "أنا طالع أوضتنا، يلا يا حبيبتي." روح: "حاضر." سناء: "ياسر تعالى عاوزاك في المكتب." ياسر: "مش وقته يا ماما." سناء: "يلا يا ولد تعالى ورايا." ودخلت المكتب ودخل وراها. وسيم مسك روح من إيدها وقال: "روح.. في إيه؟ اسمعي، عارفة لو قرب منك ولا من جسمك هقتلك. جسمك ده ملكي أنا وبس." روح قالت في سرها: "أنا لازم أخده على قده، عقله لحد ما أعرف آخرتها إيه. حاضر يا حبيبي. أنا عارفة إني ملكك انت وبس." وسيم:

"مش معنى إني خليتك تعملي علاقة مع الواد المحامي إني حابب ده. لا ده كان شغلنا. إنما كنت لما بتبقى عنده بموت من جوايا. بحبك يا ورد وبحب كل حاجة فيكي." وقرب منها علشان يبوسها. بعدت وقالت: "إيه إيه إيه؟ انت مجنون؟ حد يشوفنا؟ وسيم: "ما أنا قولتلك تعالي الشقة، انتي اللي طنشتي." روح: "انت عارف ياسر تعبان ومعرفتش أخرج منه. أنا طالعة علشان محدش ياخد باله." وسيم عينه على جسمها وغمز لها.

روح طلعت وفتحت باب الأوضة وقعدت على السرير وشافت البيبي دولو وقالت: "هي الليلة سودة باينة من أولها. أنا مش عارفة أتصرف إزاي. أنا هعمل نفسي نايمة وخلاص." وقامت غيرت هدومها وسمعت صوت في الجنينة وبصت من البلكونة وشافت البنت الصغيرة واقفة وقالت: "انتي تاني؟ يا ترى المرة دي هتقولي على مصيبة إيه؟ مش كفاية الألغاز اللي مش عارفة أحلهادي؟ أنا لازم أنزل لها، أكيد في حاجة مهمة. بس أنزل إزاي؟

وسيم تحت وياسر وأمه في المكتب. أعمل إيه؟ يا رب."

وفجأة

سمعتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت

تتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت

رواية حكاية ورد الفصل السابع 7 - بقلم كوكي سامح

تابعنا وما يفوتك جديد

التعليقات (0)

لا توجد تعليقات بعد

روايات مشابهة

شظايا شيطانية~للكاتبة صرخة المُشتاقه

خطيئة خيال

رحيل الهواري

دموع السيف

حكاية عشبة خضراء

مملكة سفيد

الإبلاغ عن مشكلة

تم إرسال البلاغ بنجاح!