رواية حنين الفصل الثاني 2 - بقلم هايدي احمد

ووووو 2اوبح شالها على باب الشقه ودخل بيها. ضحكت وحطت ايديها على رقبته وهى بتبصله. "الا قوليلي يا روحى." "ايه يا حبيبي." "انتِ كام كيلو." "٦٥ كيلو." "اه يعنى مش ٩٠." خبطته فى كتفه. "انا ٩٠ كيلو طب طلقنى بقى و دلوقتى حالا." "لا أطلقك ايه انا لسه دخلت دنيا ده احنا حتى لسه بنقول يا هادى وبصلها بخبث ولا ايه." اتكسفت وبصت بعيد عنه. "يا خرابى على الى بيتكسف يا ولاد اكلك دلوقتى ولا اعمل فيكى ايه." "لا نزلنى هنا فى الصالون."

"صالون ايه يا روحى احنا على اوضة النوم عدل." "لا نزلنى هنا عايزه اشوف الشقه." "لازم النهارده ما انتى عندك بقيت حياتنا بصى براحتك." بصتله بتذمر. "حاااضر." نزلها وقعدت تبص على الشقه كان كل الى فيها على ذوقها حتى التصميم والالوان. "طب بزمتك الالوان مش تحفه." "الوان ايه انا حاسس ان احنا فى مستشفى حد يختار لون الشقه اوف وايت."

"اه ماله ها ده حتى الشقه منوره مش زى ناس كانت عايزه اسود فى حد عاقل فى الدنيا عايز اوضه النوم لونها اسود." "ماله الاسود سيد الالوان يا بت ولا مش عجبك مش زي اختياراتك الني* له." "طبعا يا روحى مهو انت اولها." قالتها وجريت على الاوضه وهى بتضحك وهو بيجرى وراها. "قولتى ايه خدى يا بت هناااا." "يا ماماااا." دخلت الاوضه وهو وراها. "يلا ادخلى الحمام واقلعى الفستنان ده." خافت ورجعت لورى ومسكت الفستنان. "ليه ها."

"ميبقاش تفكيرك قذر غيرى عشان نصلى ركعتين نبتدى بيهم حياتنا الزوجيه." "اه بحسب." "شوفتى دايما ظلمانى كده." قربت منه وحطت ايديها على رقبته. "اسفه يا روحى مش قصدى." "انا عارف ومقدر انك خايفه ومتوتره بس متقلقيش انا فاهمك كويس انا عمرى ما اعمل حاجه غصب عنك ابدا." باسها من جبينها. "يلا ادخلى غيرى واتوضى وتعالى." "حاضر." سبته ودخلت الحمام وطلعت لبست اسدال وهو اتوضى وصلى بيها ركعتين وخلصوا. مسك ايديها وباسها من جبينها.

"انا مش مصدق انك قدامى دلوقتى." "ولا انا انا اسعد واحده فى الدنيا النهارده." "ربنا يقدرنى واسعدك ومخلكيش محتاجه حاجه ابدا طول مانا عايش." بصتله وعنيها مليانه حب وحضنته. وسبته وقامت دخلت الحمام وهو قام غير هدومه. طلعت وهى لابسه فستان قصير يبرز مفاتنها وفردت شعرها الاسود متوسط الطول. بصلها وهو متفاجأ من شكلها ومش مص.