رواية حورية رابح الفصل الرابع 4 - بقلم عليا خليل

و معه أحد النساء لتحضر الد*خلة حور و الست بتنيمها على السرير: انتو بتعملوا ايه ابعدييييييييييييييي عنيييييييييي و فى لحظات كانت صرخات حور تملئ الجناح و خرجت السيدة محملة فى يديها منديل الش*ر*ف ملطخ بال*د*م حور جوه ضمت رجلها و هى مش مستوعبة أن ازاى حصل فيها مثل ذلك العمل الو*حشى بس فى حاجة غريبة هى مش حاسة بأى حاجة و لا اى الم ليه زى ما كانت متوقعة .... هى صر*خت

من الموقف رابح : انتى هتمثلى عاد هو أنا جربتلك اصلا و بعدين انتى هتكدبى كدبة و تصدقيها و لا انتى لسه فاكرة نفسك بن*ت بن*وت بعد اللى حصل الصبح و عرفناه حور بدون فهم : حصل ايه الصبح و انت بتتكلم عن ايه و بعدين انا عذ*راء يا حيو*انرابح ضحك باستهزاء : عذ*راء ايه يا بت ده انتى مس*قطة الصبححور : مسقطة ايه يا مجنون أنت رابح و هو يقترب منها لتصبح حور متمسكة بالملاية و لزقة فى ضهر السرير و بخوف من انفعاله

و نظرات عينه الحادةرابح : أنا مش بمد يدى على حريم بس شكلى هعملها لو طولتى لسانك تانى حور : انت عملت فيا ايه رابح ببرود : و لا حاجة شكيتك فى رجلك بده ..... و طلع من كم عبائته شكاكة حور : رابح انت مش را*جل رابح و هو يكاد يق*تل تلك الفتاة فهى تخطت كل الحدود معه رابح و هو ممسك بحجا*بها : أنا مش را*جل يا بنت **** انتى فى نظرك الرا*جل اللى عمل عملته و هربحور : ترضى تخلى على ذمتك واحدة مش عايزك ليه و عمل عملة ايه يا حيو*أن

انت رابح : توافقى اكشف عليكى حور بارتباك : لااا طبعا مفيش حد يكشف عليا رابح باستهزاء : كنت عارف على فكرة بس عادى اصلا متفرقليش أنا بس بنفذ كلمة ابوى...... أنا مليش فى الر*خيص شكلك من بره بنت ناس لكن معدنك فلصو و يمكن ارخص حور : أنا مسمحلكش بكده انت متعرفش ايه حصل و حتى بابا مرضاش يسمعنى رغم انى أنا اللى مظلومة

قطع صوت الموبيل بيرن رابح: ردى حور و هى الدموع فى عيونها و كأنها تريد أن تستغيث بيه حور هزت راسها أنه بلاش رابح مسك الموبيل و رد مجهول : صورك على النت يا عروسة بعتلك اللينك ابقى شوفيه بقى رابح فتح اللينك و هو مصدوم حور بدموع : أنا و الله هفهمك رابح : انتى ......