رواية حوريه السليم الفصل الرابع عشر 14 - بقلم زهرة

سليم وصل حور عند ملاك وراح على الشركة. سليم دخل الشركة بهيبته المعتادة تحت نظرات الموظفين. سليم دخل مكتب مالك وقاله: "جيت ليه يبني؟ مش بكرة فرحك، مش المفروض تجهز للفرح؟ مالك رد بابتسامة مستفزة: "منا جيت لإن هاخد إجازة شهرين." سليم استغرب: "نااااااااااعم، كام؟ مالك ضحك: "شهرين. 😌😌 إيه، قليلين؟ سليم بصوته فيه استغراب: "وهتاخدهم ليه بقا إن شاء الله؟ 🙄🙄🙄" مالك رد وهو ماسك ابتسامته: "ما هوه مش أنا عريس؟

😌 ومن حقي آخد إجازة عشان هروح شهر عسل. 😌😌" سليم: "أنا اللي أعرفه شهر العسل ده أسبوع، اتنين، شهر بالكتير أوي، لكن انت عايز شهرين. 🙄🙄🙄🙄" مالك: "صح، بس أنا مش عادي، ده أنا مالك. 😌😌😌😌 آه، نسيت أقولك، أنا شفت حور امبارح. هنا. الغريب إنكم متخانقتوش." سليم رد بهدوء: "آه، ما إحنا اتجوزنا. 😌" مالك بصدمة: "نعم؟ 😲😲" سليم: "مالك مستغرب كده ليه؟ 😌😌" مالك: "اتأجوزتوا؟ اللي هو إزاي يعني؟ وانت معزمتنيش ليه؟ 🙄🙄" سليم:

"الموضوع جه بسرعة، معرفتش أحكيلك امبارح." مالك: "طب احكيلي." سرد عليه سليم كل الأحداث اللي حصلت عشان يتم الزواج. طبعًا مقالوش أحداث عن بعد زواجهم. سليم: "قبل ما تقول أي حاجة، أنا عارف اللي بعمله كويس أوي، ومش عايز أي كلام في الموضوع ده." مالك: "اللي تشوفه يا صاحبي." سليم: "آه، نسيت أقولك، حور هتكون السكرتيرة الشخصية بتاعتي." مالك: "بجد؟ سليم: "آه. ولو شفتك بتكلمها هقتلك. فاهم؟ مالك غمز له وقال: "الغيرة بقا." سليم:

"لا طبعًا، غيرة إيه يا حيوان. ويلا بقا، عشان إحنا ورانا شغل كتير أوي النهاردة." مالك: "يارتني ما جيت. 😂" سليم: "يلا ياخويا، يلا. ده أنا هفحمك النهاردة شغل." وفضلوا يتكلموا في الشغل. نسيبهم بقا، لأننا منفهمش في شغلهم ده. عند أدهم، فمكنش يعرف أبدًا بجواز حور من سليم. بس قرر إنه هيتقدم لها، لأنه كان بعد شوية عنها عشان يتأكد إذا كان بيحبها بجد ولا مجرد إعجاب بشخصيتها وبشكلها مش أكتر.

ترى ماذا سيكون رد فعله عندما يعلم بخبر جواز حور وسليم؟ تفتكروا ممكن يعمل إيه لما يعرف؟ نروح بقا لحور وملاك. حور طلعت خبطت على بيت ملاك. مفيش حد بيرد. فضلت تخبط كتير لحد ما فتحت. حور:

"عاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا!!

ملاك: "إيه فيكي إيه يابنتي مالك؟ 🙄🙄🙄🙄" حور: "إيه اللي انتي عملاه في نفسك ده؟ ملاك: "عملة إيه؟ حور: "انتي حاطة على وشك ماسك أسود ومش موضبة شعرك ليه؟ يابنتي انتي عروسة، إيه اللي انتي عملاه في نفسك ده؟ ملاك: "ادخلي ادخلي." حور دخلت وقعدت. حور: "الا قوليلي، جهزتي كل حاجتك ياعروسة؟ أنا النهاردة معاكي اليوم كله ياعروستنا العسل. 😌😌😌😌" ملاك: "عروسة! انتي مصدقة ولا إيه؟ وبعدين انتي نسيتي اللي اتفقنا عليه ولا إيه؟ حور:

"انتي لسه مصرة على اللي هتعمليه ده؟ لو مالك عرف احتمال يقتلك." ملاك: "وهوه هيعرف منين بس؟ شوفي هنعمل إيه." سردت ملاك ما ستفعله يوم غد بكل تفصيلة فيه. حور: "أنا مش متفائلة." ملاك: "لا تفائلي يا بوز الفقر. 🙄🙄🙄" حور: "أنا يا عفريتة، ده انتي بتخوفي الأطفال الصغيرة بمنظرك ده. المهم، فكري كويس، دي مش حاجة سهلة إنها تتعمل." ملاك: "متخافيش. وبعدين انتي مش قلتي إنك هتقضي اليوم معايا؟ يبقى يلا بقا نخربها." حور:

"والله معاكي حق، فرصة ومش هتتكرر تاني. 😂😂😂😂😂" وبالفعل حور وملاك قضوا اليوم كله بين ضحك وهزار لحد ما جه سليم أخد حور ومشي. حور وسليم كانوا في العربية. حور: "سليم، سليم، سليم." سليم: "إيه يابنتي؟ إيه؟ مالك؟ عايزة إيه؟ حور: "احم، آسفة." سليم: "عايزة إيه؟ حور: "مش عايزة أروح. 🙂🙂" سليم: "وده ليه إن شاء الله؟ حور: "عايزة أتمشى شوية وعايزة غزل البنات وآيس كريم بعد إذنك." سليم: "أنا واخد بنت أختي معايا؟ حور:

"خلاص، مش عايزة حاجة. 🙂" سليم: "خلاص، يلا." وبالفعل سليم راح ووقف على البحر هو وحور وجاب لها غزل البنات وآيس كريم. حور: "شكرًا." سليم: "عالة يطمر؟ حور: "ياااه، الجو حلو أوي." سليم بص لحور وركز في ملامحها وقال في نفسه: "كل لما أشوفك ببقا عايز آخدك في حضني وأخبيكي عن العالم ده كله يا حوريتي." وبعد كده مد إيده يشيل الشعر اللي واقع على وش حور. حور: "احم، مالك بتبص لي كده ليه؟ سليم: "لا أبداً. يلا، مش خلصتي؟ حور:

"تمام، يلا." سليم وحور مشيوا وراحوا وناموا. وعدى اليوم على أبطالنا من غير أي أحداث. جه اليوم اللي بعده مليء بالأحداث. سليم صحي وبص في وش حور وفضل يتأمل في وشها. سليم قرب من حور وباسها من خدها. وبعد كده قام وأخد شور. **تسريع الأحداث** حور صحيت، خدت شور، لبست، وحضرت الفطار. وأخدت الفستان اللي هتحضر بيه. وبعدين سليم وصلها على الفندق اللي هيكون فيه الفرح، وراح هوه لمالك. حور: "إزيك ياعروسة؟ ملاك: "كل ده؟ إيه؟

جبتي الحاجة؟ حور: "انتي متأكدة اللي بتعمليه ده؟ مش كويس أبدًا يا ملاك." ملاك: "يلا بس." وبالفعل ادت لها حور الشنطة اللي فيها اللي طلباه. أما عند سليم ومالك. مالك: "إيه رأيك كده؟ حلو." سليم: "يابني حرام عليك. لسه فاصل أكتر من 3 ساعات على الفرح، لابس دلوقتي ليه؟ مالك: "مش قادر، مش قادر. عايز أروح لها حالا. آهه، مليش دعوة." سليم: "انت اتجننت يبني؟ إيه ده؟ متخافيش، مش هتطير يعني."

مر الوقت وجه معاد الفرح. طبعًا الوقت اللي فات كله مر بتخطيط ملاك هتعمل إيه، والخناق اللي بين مالك وسليم عشان عايز يروح لملاك. ملاك: "أخيرًا، يلا." سليم: "يلا ياخويا. مش عارف مبسوط أوي كده ليه؟ مالك: "وانت مالك؟ حور: "إيه؟ إيه؟ مالك عمال تجري كده ليه يا أستاذ مالك؟ مالك: "انتي سبتيها لوحدها ليه؟ حور: "أنا كـ... كنت جيت أنادي لكم." سليم: "طب يلا."

مالك راح بسرعة لأوضة ملاك. وسليم سحب حور وحط إيده على خصرها ومشي بيها. طبعًا حور كانت بتحاول تشيل إيده من عليها. سليم قرب منها وقال لها: "يومك أسود معايا على القرف اللي انتي عملاه في نفسك ده." حور بلعت ريقها وقالت له: "عـ... على فكرة، إحنا في فرح، وده فرح أختي وصحبتي. يعني عادي. ولو سمحت شيل إيدك بقا." سليم شدد من مسكته لحور واتكئ جامد على خصرها ومشي بيها. عند مالك. مالك:

"طق طق طق. افتحي ياعروسة، أنا العريس. افتحي ياعروية، أنا العريس." مكنش فيه رد خالص، وده خلى مالك يقلق أوي. ام كسر الباب. مالك: "ملااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااك."