رواية حياة الاسد الفصل التاسع عشر 19 - بقلم جنة الفردوس

فى بدايه صباح جديد عند اسد وحياه. اسد وحياه كانو نايمين واسد حاضن حياه وحايه دفنه وشها فى صدره زى الاطفال. اسد صحى وقعد يبص على حياه اللى نايمه وشعرها منكوش وجاى على وشها وكان بيضحك على شكلها الطفولى ويقول: "وبعدين معاكى ياحياه انا مبقتش عارف انتى حياه الطفله البريئه اللى حبتها ولا حياه القويه الشرسه اللى مش بيهمها حد. حيرتينى معاكى." حياه كانت سماعه وهو بيتكلم.

"منا قولتلك قبل كدا ان انا معاك هكون حياه الرقيقه الطفله اللى حبتها وقدام الناس هكون حياه القويه اللى مش بيهمها حد." اسد بمشاكسه: "طيب هاتى بوسه بقا." حياه: "ااااه ياقليل الادب." اسد بغمزه: "الله هو انا لسه عملت حاجه." حياه: "ياسافل هو انت كمان عايز تعمل حاجه تانى." اسد: "انا جوزك ع فكره واحنا لسه محصلش بينا حاجه وانا سايبك على راحتك لحد ماتيجى وتقولى انا عايزاك يا اسد زى منا عايزك كدا." حياه بكسوف:

"اسد حبيبى انت عارف ان كنت مشغوله بالتدريب والكليه وكدا يعنى ومقدرتش... وتمت دفن وشها فى صدره من الكسوف. اسد بضحكه رجوليه: "بقا حياه الشرسه بتتكسف." حياه بزعل طفولى: "اه بتكسف يا اسدى ومش ضحك عليا تانى." اسد: "خلاص ياقلب اسد مش هضحك عليكى تانى. بس هاتى بوسه بقا اصل مش هخليكى تروحى الكليه النهرده." حياه: "يووووو بقا يا اسد انت بتبوسنى جامد وبتوجعنى." اسد: "لا مش هبوسك جامد ياقلبى."

اقترب اسد منها وطبع قبله رقيقه على شفتيها الورديه وهى شبه مغيبه وتقول: "الله بوستك حلوه اوى." اسد ضحك ضحكه رجوليه وقال: "عارف انى حلو." فاقت حياه وشهقت من خجلها. "انا انا هروح اخد شاور اوعى يارخم كدا." اسد ضحك على تصرفها الطفولى: "اجى اساعدك طيب." حياه: "لا ياقليل الادب." وجريت على الحمام بسرعه. اسد: "خدى هنا يابت تعالى ماشى ياحياه خلصى يابت بسرعه عايز اخد شاور انا كمان." حياه: "برحتى بقا." اسد:

"ماشى خلاص انا هدخل اخد شاور معاكى." حياه: "لااااااااا خلاص خلاص انا طالعه اه." اسد: "ايوه كدا ياخوافه." *** عند زين. نور دخله بتتسحب على طراطيف صوابعها وزين غر*قان فى النوم. نور قربت منه بهدووووؤ: "زييييييييييييييين." زين: "ايييه اييه فى ايه مين مات." نور: "ههههههههههههههه شكلك يمو*ت من الضحك." زين: "عبو شكلك يابت انتى." نور:

"ايه يازينو منتا بتصحينى كدا ع طول وبعدين اتعود على كدا بقا كلها يومين وفى حاجات كتير اوى هتتغير ياحبيبى." زين: "حاجات ايه بقا ان شاء الله." نور: "يعنى مثلا مفيش تأخير بره البيت بليل مفيش نوم لحد وقت متأخر مفيش خروج من غيرى باسورد الموبايل يكون معايه مفيش كلام حلو يتقال لحد غيرى حتى لو رواجل لبسك انا هختارهولك شعرك انا هصففو وبس كدا." زين: "امشى يانور انا مش عايز اتجوز رجعت فى كلامى خلاص." نور:

"ههههههه كنت بهزر والله." زين: "بجد." نور: "اه بجد انا بس عايزاك تفضل تحبنى علطول ومش تبعد عنى ابدا ماشى." زين: "حببتى قولتلك قبل كدا عمرى ماهبعد عنك وهفضل احبك طول حياتى حتى بعد ما ام*وت هفضل احبك." نور: "بعد الشر عليك ياروحى ربنا يخليك ليا." زين: "ويخليكى ليا يانورى." نور: "يلا قوم خد شاور علشان تفطر وبعد كدا هننزل نشترى شويه حاجات علشان الفرح." زين: "حاضر ياقلبى." *** اسد وحياه جهزو نفسهم.

حياه لبست بنطلون اسود وبضى مووڤ وجاكت اسود وشوز اسود وفردت شعرها. اسد لبس بدله سوده وقميص ابيض وجذمه سوده وصفف شعره وحط برفانه المميز ونزل هو وحياه. كمان زين ونور كانو نزلين فى نفس الوقت. اسد: "على فين ياعريس." زين: "هننزل انا ونور نشترى شويه حاجات لزوم الفرح. سيبك منى انا واخد المزه دى ورايح على فين." اسد: "متتلم ياض انت ولا عايز تض*رب." نور: "اضر**بوا يا ابيه يستاهل." زين: "بقا كدا يانورى عايزانى ان*ضرب." نور:

"اه علشان تحترم نفسك عن اذنك." نور زعلت ومشت. اسد: "عجبك كدا ياغبى اهى زعلت." حياه: "روح وراها يازين وصالحها نور اختى وانا عارفاها بتغير." زين: "حاضر يارب صبرنى على الهبل حد يغير من اخته." زين نزل جرى ورا نور علشان يلحقها. زين: "نوور نوور استنى يامجنونه تعالى هنا." نور: "عايز ايه يازين." زين: "انتى عبيطه يانور بتغيرى من اختك لا وكمان مرات اخويا يعنى اختى انا كمان." نور بدموع:

"انا بغير عليك من الهوا يازين فاهم انت ليا انا وبس يازين الكلام الحلو ليا انا وبس النظرات دى بردو ليا انا وبس عينك متجيش على واحده غيرى." زين: "بسسسسس ده انتى طلعتى مجنونه يانورى انا مكنتش اعرف ان بتغيرى عليا بالشكل ده." نور: "يبقا لسه متعرفنيش يازين." زين: "قلب زين خلاص انا اسف متزعليش." نور: "خلاص مش زعلانه." زين: "طيب يلا ياقلبى علشان منتأخرش." نور: "يلا." اسد: "يلا احنا ياحياه علشان مش تتأخرى على الكليه." حياه:

"يلا ياحبيبى اسد تليفونك بيرن شوف مينا." اسد: "يلا مش مهم." حياه: "اسد شوف اصل يكون حاجه مهمه." اسد: "ماشى ياست ده رعد الو يارعد بتقول ايه طيب هاته على المخزن وانا جاى." حياه: "فى ايه يااسد رعد قالك ايها." اسد: "قالى ان هو مسك اللى كان بيحاول يقتلنى كل المده الفاتت دى." حياه: "وهو عرف." اسد: "... *** فلااااااااااااااااااش اسد: "تفضلو واقفين هنا قدام الباب مش عايز حد يدخل عنده غير الدكتور بس." الحرس:

"تحت امرك يافندم." تليفون اسد رن وكان رعد المتصل. اسد: "ايوه يارعد مسكت الو." رعد: انا دلوقت براقبه يا اسد بيه علشان نوصل للراس الكبيره اللى عايز يقت*لك." اسد: "ماشى تمام خلى بالك يارعد مش عايز غلط." رعد: متقلقش يابيه انا هفضل اراقبه لحد موصله." *** باااااااااااااااااك اسد: "دلوقت رعد جاب اللى عايز يقت**لنى وهو موجود فى المخزن انا هروحله وخلى السواق يوصلك الكليه النهرده." حياه: "انا هاجى معاك." اسد:

"حياه اسمعى الكلام ورحى الكليه." حياه: "مش هسيبك يااسد انا كمان لازم اصفى حسابى معاه هو مش كان عايز يخدك منى ومش بعيد كمان يكون هو اللى كان بيتهجم عليا فى الاوضه وانا اللى يمس شعره منك يا اسد مش هرحمه." اسد: "خلاص يلا بينا بس بلاش عصبيه ياحياه." حياه: "ماشى يلا." اسد: "هو فين." رعد: "جوه يا بيه." دخال اسد بكل قوه وغضب وحياه معاه هى الاخره تمشى بكل ثقه وشراسه. اسد دخل قعد على الكرسى وحط رجل على رجل. اسد:

"اقعدى ياحياه." حياه بصوت غاضب: "مش عايزه اقعد عايزه اعرف مين اللى اتجرأء وكان عايز ياخد حاجه ملكى." اسد: "حياه قولت مش عايز عصبيه." حياه: "هحاول." اسد: "رعععععععددددد شيل القناع خلينى اشوف هو مين البطل ده." رعد شال القناع وكانت صدمه حياه واسد. اسد: "انتح." حياه: "انت." الشخص:

"ايوه انا انا اللى كنت عايز اقتلك يا اسد يامنياوى انا اللى كنت عايزك ياحياه وانا اللى كنت بتهجم عليكى فى الاوضه وانا اللى خليت الجاردات بتحتى تض**رب عليكو نا*ر وانا اللى كنت عايز اض**مرك يا اسد يامنياوى انا بكككككرررررهههههههككككك يااسد بكرههههههك." اسد: "لييييييييه عمممممممللللللتتتتلللك ايييييييه خدت منى حببتى قبل كدا وجاى دلوقت تاخد مراتى وعايز تق*تلنى وتضم**رنى ليييييييييه." الشخص ببرود:

"ههههههه علشان انا بحب اشوفك مزلول ومك""سور." اسد بسخريه: "هههههههه انت مفكر ان اسد المنياوى يت**كسر بسهوله كدا يبقا لسه متعرفنيش." حياه: "بسسسس مش عايزه اسمع صوت حد انت بقا اللى كنت بتعمل كل ده وكنت عايز تق*تل اسد اللى هو جوزى اللى هو ملك لحياه وبسال." الشخص: "اه انا ياحلوه امجد المنصورى فكرانى ولا لا." حياه: "طبعا فكراك وانت تتنسى بردو طيب ايه رأيك بقا اوريك بيحصل ايه ف اللى يقرب من حاجه تخص حياه المنياوى."

امجد بسخريه: "هتعملى ايه يعنى ياقطه." حياه: "انا هوريك القطه دى بتعمل ايه." حياه: "ررررررررععععععععدددددد." رعد: "تحت امرك يامدام." حياه: "هتلى سيخ يكون سخن مو"لع وى وصلى سلك كهرابه و عايزه سك**ينه كبيره تكون ماشيه تفوت فى الحديد ومقص يكون حلو كدا علشان اظبط الباشا بسسسرررعععه ياااااا رررررععععدددد." رعد بخوف: "حاضر حاضر يامدام." اسد: "حياه انتى هتعملى." حياه:

"هاخد حقى يااسد هاخد حق خوفى منه لما اتهجم عليا حق خوفى من تهد"يده ليا بقت"لك حق خوفى منه لما كان يقولى هخدك من اسد ياحياه حق ضر"ب الن"ار اللى ضر*به علينا حق محوله قت*لك وحازم اللى فداك بروحه انا هخلص القديم والجديد هاخد حقق يا اسد لما خد حبيبتك الاولى وخلاك تفقد الثقه فى كل البنات وخلاك تتعذب انا مش هسيبه يا اسد." اسد: "حياه اهدى وسبينى انا اتصرف." حياه: "لا يا اسد مش هرتاح غير لما اخد حقى ب ايدى." رعد:

"اتفضلى الحاجات اهى يامدام." حياه: "خلعه القميص يارعد." رعد: "حاضر يامدام." امجد: "ابببببعععددد عنننننى يااااا حيييييووووااان اببببببببععععععععددددددد." حياه: "ابدأ منين ابدأ منين اه هبدأ بالسيخ. قولتى بقا انك عايزنى طيب خد ده." حياه حطت السيخ المو*لع على صدره العارى. امجد: "اعااااااااااااااااا هتنددددددمممممى يااااااا حييييااااه." حياه:

"اخخخخخرررررسسسسس ياااااا زباااااااالههاااااات المقص ياررررعددددد علشان اقص شعره الحلو ده." امجد: "ابببببعععععددددى عنننننى سييييييبببببىى شعععععرررررى." حياه بضحكه شريره😈: "ههههههههه وانت لسه شوفت حاجه انا هوريك الع*ذاب الوانررررععععددددد حطلى سلك الكهرابه فى البنطلون بتاعه اخخخخللصصص انت لسه هتنحر." رعد: "ح ح حاضر يامدام." حياه: "خد وصل السلك فى الكهرابه." امجد:

"اعااااااااااااااااااااااااا هممممممووووووووووووووت اعااااااااااااااا." حياه: "ررررععععدددددد افصل الكهرابه." امجد: "حرام عليكى ارحمينى ابوس رجلك ارحمينى." حياه: "ههههههههه ارحمك ده ايه انا هخليك متنفعش تانى يا امجد ررررععععدددد وصل الكهرابه." امجد: "اعااااااااااااااااااااا." حياه: "افصل ياااااا رررعدددد." اسد: "خلاص يا حياه كفايه كدا." حياه: "لا يا اسد انا لسه مخلصتش حقى منه." ررررعععععدددددد وصل الكهربه. امجد:

"اعاااااااااااااااااا." حياه: "افصل ياااااا رررررععععددددامجد: "خلاص والنبى انا توبت وحرمت مش هعمل حاجه تانى بس بوس ايدك ارحمينى ابوس رجلك." حياه: "رررررعععععدددد هاااات السك*ينه مديلى ايده على الطربيزه." حياه بترفع اديها وهى ماسكه السك**ينه وبتنزل بكل قوتها على ايده. امجد: "اعاااااااااااااااااا اييييييدى حررررررااااامم علييييكى." حياه: "ررررععععددددد مديلى ايده التانيه." امجد: "لااااااااااااا اعاااااااااااااااا."

حياه: "عررررررفتتتت بقا اللى بيقرب من حاجه تخصنى بعمل فى ايه انا مش هقتلك يا امجد انا هسيبك تتعذب لحد ماتموت ررررععععدددد يفضل متكتف كدا لحد ماشوف هعمل فى ايه." حياه طالعه من المخزن وشها كل دم وفى قمه غضبها واسد معاها. اسد: "حياااه حياااااه اهدى طيب." حياه طلعت الجناح بتاعها وقعدت على السرير واسد قعد جمبها. اسد:

"حياه ايه اللى عملتى ده انا متوقعطش منك كدا جبتى الكره ده منين جبتى القوه والعصبيه دى منين انتى مش حياه اللى انا حبتها." حياه: "عايز تعرف جبتهم منين جبتهم من خوووووفى ياا اسد من خووووفى الخوف ده اسوأء احساس ممكن الانسان يحس بيه طول عمرى كنت بخاف حياتى كلها خوف عشت فى خوف واتربيت على الخوف لحد مقررت ان مش هخلى فى حياتى مكان للخوف غيرت نفسى غيرت حياه الضعيفه بحياه القويه عرفت بقا جبتهم منين." حياه انهارت من العياط.

اسد خدها فى حضنه وملس على شعرها بحنان وقبلها على رأسها. اسد: "خلاص ياقلبى اهدى." حياه بدموع: "لا يا اسد انت مبقتش تحبنى انت قولت كدا دلوقت." اسد: "انا مش بحبك فعلا انا بعشقك ياقلب اسد واسف لو كنت زعلتك انا بس مكنتش مصدق ان اللى قدامى دى حياه انا خوفت عليكى من نفسك ياحياه." حياه: "متخفش يا اسد انا بحبك اوى ومقدرش اعيش لحظه بعيد عنك وكل مافتكر كلام امجد ان هو كان عايز يقت**لك بتجنن يااسد فكره بعدك عنى بتجننى." اسد:

"خلاص ياقلبى كل حاجه هتتصلح متفكريش فى حاجه ادخلى خدى شاور يلا." حياه: "حاضر ياحبيبى." *** زين: "عايزه تشترى ايه يانورى." نور: "امممممم عايزه فساتين كتير اوى." زين: "بس كدا تعالى ياقلبى بوصى ده احلى محل فى المول كله تعالى شوف." نور: "الله انا هدخل اقيس ده ايه رايك ياحبيبى." زين: "لا طبعا ضهرك كله باين يانور غيرى." نور: "ماشى يازين شوف كدا ده." زين: "لا ده قصير اوى مينفعش." نور: "متجننيش يازين." زين:

"روحى غيرى يانور." نور: "اوووووف مااااشى طيب وده." زين: "اييييه." نور: "ايه." زين: "ده مفتوح من قدام جامد اوى." نور اتكسف وحطت اديها على صدرها. نور: "انت قليل الادب على فكره بس هه." وجريت تغير الفستان وزين كان بيضحك عليها. *** حياه خلصت الشاور وطلعت على غرفه الملابس ولبست بيچامه قطنيه مكونه من بنطلون وبضى وصففت شعرها. اسد: "تعالى ياقلبى ارتاحى." حياه: "اسد انا عايزه انام فى حضنك." اسد:

"تعالى ياروحى نامى ومتفكريش فى حاجه خالص." وذهبوا فى ثباااات. *** زين: "انزلى يانورى." نور: "هى الڤيلا ساكته كدا ليه." زين: "اكيد نامو الوقت متأخر." نور: "كله بسببك كل ماالبس حاجه متعجبكش." زين: "انتى اللى بتلبسى حاجات وحشه انزلى يابت بقا." نور: "لا انا خايفه انزل معايه." زين: "تعالى يا أخره صبرى تعالى." نور: "ادخلى يلانور." زين: "امشى قدامى يانور علشان مول*عش فيكى." نور: "ماشى ياعم متزوقش بس." زين: "ادخلى

يانور اوضتكنور: "تصبح على خير يازينوزين: "وانتى من أهله يانورى." *** بعد يومين وجه يوم فرح زين ونور. حياه: "اسد حبيبى قوم بقا انت كسيل على فكر." اسد: "حياه سبينى انام شويه النبى النهرده هيكون يوم متعب من اوله عايز ارتاح." حياه: "يعنى مش هتقوم طيييييب انا هخليك تقوم." حياه قربت من اسد و وضعت شفايفها على شفايف اسد وقبلته لبضع دقائق واسد مش قادر ياخد نفسه وحياه ايضا تلتقط انفاسها بصعوبها. اسد:

"يابنت المجنونه مش اهخد نفسى." حياه: "احسن علشان مش راضى تقو." اسد: "طيب انا كل مش هقوم ويبقا اعمل كدا ماشى." حياه: "قوم بقا يا اسد جننتنى." اسد: "ماشى قايم اهو يامصيبه حياتى." حياه: "يلا ادخل خد شاور انا خلصت من بدرى هروح اشوف نور عملت ايه علشان اساعدها." اسد: "ماشى بس تععالى تانى علشان عايزك." حياه: "حاضر ياحبيبى." *** نور متوتره وعماله تمشى فى الاوضه رايحه جايه رايحه جايه زى وتكلم نفساها زى المجنونه. حياه:

"ايه يابنتى مالك." نور: "حياه كويس انك جيتى." حياه: "مالك يابنتى." نور: "حياه انا خايفه اوى ومتوتره مش عارفه اتلم على نفسى اعصابى بايظه وجسمى بيرتعش." حياه: "بس بس بس ايه كله ده مفيش داعى للى انتى بتعملى فى نفسك ده متخفيش يانورى زين راجل ومحترم مفيش داعى انك تخافى ياقلبى." نور: "انتى شايفه كدا." حياه: "اه شايفه كدا ياحببتى." نور: "انتى احلى اخت فى الدنيا ريحتى قلبى." مريم:

"ايه يابنات هتفضلو قعدين هنا يلا علشان نروح الاوتيل زين وجدكو مستنينا تحتحياه: "روحه انتو ياماما وانا واسد هنيجى وراكو." مريم: "ماشى يابنتى." حياه: "نورى متتوتريش ياقلبى." نور: "ماشى ياحياه بااااى." مرين ونور نزلو عند سليم وزين. سليم: "ايه التأخير ده كله يامريم يلا يانور فين حياه واسد." مريم: "حياه و اسد هيحصلونا ياعمى." سليم: "ماشى يلا يازين هات نور وتعاله وانتى يامريم تعالى اركبى معايه."

ذهبت العائله الى الاوتيل لتجهيز انفسهم للفرح. *** حياه رجعت الجناح عند اسد اول مافتحت الباب ودخلت لقت فستان مفروود على السرير مثل فستان الاميرات طويل وفاااااانش جامد ولونه من فوق موووڤ ومن تحت اوف وايت شكله يجننن وحياه كانت طايره من الفرحه وهى شايفن الفستان. حياه: "واااااااااو😲." اسد: "عجبك الفستان ياقلبى." حياه: "يجنن يا اسد ده ليا انا." اسد: "طبعا ده لى اميرتى الجميله." حياه جريت عليه وحضنته وباسته من خده. حياه:

"بجد انت احلى اسد فى الدنيا دى كلها انا بحبك اوى بم*وت فيك بعشقك ياروحى." اسد بضحكه: "ياروحى انتى انا عايزك مبسوطه كدا علطول ياحياتى." حياه: "انا مبسوطه طول ما انت معايه يا اسدى." اسد: "قلب اسدك من جوه يلا بقا اجهزى علشان منتأخرش على الفرح ياقلبى." حياه: "ثوانى واكون جاهزه." حياه لبست الفستان وفردت شعرها الاسود الطويل ولبست شوز اسود وحطت روچ غامق ومسكره وكحل للعين اصبحت كالاميرات.

اسد لبس بدله سوده وقميص اسود وكرڤته سوده وجذمه سوده وصفف شعره وحط برفانه المميز ولبس ساعه من اغلى الماركات وطلع. اسد: "يلا اميرتى." حياه: "يلا يااميرى." نزل اسد وحياه وراحو عند العربيه. اسد فتح باب الغربيه لحياه وراح ركب جمبها وراحو الفرح. *** مريم: "لولولولولولولو الحلوه دى يانور." نور: "حلوه الفستان يامامام." مريم: "قمر ياقلب ماما ده انتى هتجننى الواد زين." نور: "بس ياماما هو مجنون لوحده كفايه جنان." مريم:

"يلا يانور زين بيخبط على الباب." نور: "بصى ياماما انا هلف وشى الناحيه التانيه وانتى افتحى الباب ودخلى." مريم: "ماشى مجنونه ادخل يازين." زين: "ايه يانور مش هتلفينور: "لا." زين: "بسيطه الف انا اثبتى يانور علشان اشوفك يابت كل مالف انتى بتلفى ليه وربنا هم*وتك. وسكت مش عايزه تورينى القمر ده." نور بكسوف: "وانت كمان حلوه بالبدله." زين: "انتى احلى ياقلبى." وشالها ولف بيها جامد اوى. "بحبك يامجنونتى." نور: "وانا

كمان بحبك يازينوزين: "يلا ياقلب زينو علشان نكتب الكتاب." نور: "بس لسه اسد وحياه مجوش." زين: "طيب ثوانى هكلمهم." "طيب خلينا نكتب الكتاب بكره بقا."