تحميل رواية «قلب الجبل» PDF

جبل : بجد حامل ………طب هتنزلى جنين ليه

ساره : عشان انا مش نسمه اللى انت بتحبها

جبل : ابوس ايدك بلاش تنزلى الجنين انا بحبك انتى ياساره

انا اللى قولت لجدى انى خاطب واحده اسمها نسمه دى كانت كذبه وانا اخترعتها

لم يعد يسمع صوت ساره

جبل تابع حديثه : ساره ساره …..رد عليه

فجاه سمع جبل طرق على باب توجه نحو باب الشقه فاتحه

عند شاف ساره اطمن قلبه نظر لها بفرحه

كل منهم ظل ينظر الى الاخر عيونهم مليئه بالفرحه

جبل تحدث باابتسامه : انتى هتفضلى واقفه

ساره : عاوزنى امشى

جبل امسك يدها دخلها الشقه هو بيقولها : مستحيل تبعدى عنى

فى فيلا سعيد

داده خيريه : مبروك ياسعيد بيه

سعيد : الله يبارك فيكى ياداده

ثم تابع حديثه بفرحه : انا فرحان اوى اخير هشوف اولاد جبل

داده خيريه : يتربو فى عزك

سعيد : انا عاوزك تقولى لطباخ يحضرى لى جميع الاصناف

نفسى مفتوحه اوى انهارده

داده خيريه : ساره هانم قالت لى فى اكلات معينه هتاكلها بس عشان صحتك

سعيد : حاضر

حضر فارس الى الفيلا

فارس : عامل اى

سعيد : تعالى يافارس

ثم تابع حديثه : حضرى اكل لفارس ياداده

داده خيريه : حاضر

ودخلت داده المطبخ

سعيد : عندى ليك مفاجاه

فارس : اى هى

سعيد : جبل هيبقى اب

فارس بفرحه : بجد

سعيد : عقبالك لما تجوز ربنا يرزق باطفال

فارس : انا مستنى واحده تاخد قلبى

سعيد : جبل جب لك عروسه

فارس : مقلش لى

سعيد : عملك مفاجاه

فارس : انا بخاف من مفاجات جبل

سعيد : هو راح كلم بابا العروسه

هم موافقين عليك

فارس نهض من مقعده باانفعال : من غير مايقولى ياخد راى

سعيد : العروسه اميره

فارس فرح لان اميره هى دى بنت اللى بيحبها

جبل عارف

فارس رجع جلس على مقعده تحدث بفرحه : مش تقول كده من الاول

عند رحمه فى منزلها هى لم تعرف بان عمرو فى مستشفى دخل فى غيبوبه

رحمه قاعده فى غرفتها وماسكه صوره عمرو

رحمه بدموع : كده ياعمرو كل الغيبه دى

جدة رحمه : مالك ياحبيبتى بتعيطى ليه

رحمه : مفيش ياتيتا

جدة رحمه : قول لى ياقلب جدتك مالك

رحمه انهارت فى بكاء

رحمه : عمرو بقالو شهر مش بيجى ومش عارفه حاجه عنه

موبيله مقفول

انا خايفه عليه اوى

مش عارفه اعمل اى عشان اوصله

جدة رحمه : ان شاء الله

يرجع لك بسلامه ويطمن قلبك عليه

رحمه : انا هروح الفيلا اطمن عليه

جدة رحمه : بلاش يابنتى

رحمه : هحاول اعرف اى حاجه عنه

جدة رحمه : طب استنى لبكره

رحمه : مش هقدر استنى اكتر من كده

رحمة ارتدت ملابس الخروج خرجت من المنزل واخدت سياره اجره وذهبت متوجه الى فيلا ادهم

فى مستشفى عند عمرو

عادل : خير يادكتور

دكتور : لسه فى غيبوبه

عادل : احتمال انه يفوق

دكتور : لو حاله اتحسنت

حرس : عادل بيه

دكتور مشى

عادل : فى اى

حرس : سكرتيره كلمتنى عاوزين حاضرتك فى شركه ضرورى

عادل : خليك انت هنا واى حد يجى لعمرو

تقولى فورا

حرس : حاضر

عادل خرج من المستشفى ركب سيارته توجه نحوه الشركه

فى الشركه

اعضاء بعض الشركات حاضرين فى اجتماع

فادى : عرفنا ان عمرو ابن ادهم بيه فى المستشفى

عادل : ايوه حالته خطيره

خالد : ادهم بيه هو كمان لسه تعبان

عادل : ايوه انا اللى مسكت الشغل كله

ياريت تعملو معيا الثفقه

خالد : باسم شركه مين

عادل : بااسم شركتى

فادى : شركه ادهم بيه

عادل : هتتباع

فادى وخالد بصدمه : هتتباع

عادل : شركتى هى اللى هتعمل معاكم الثفقات

فادى : مراد جوز اختك لما كلمنا مقلش كده

عادل : اصل بيع الشركه قرار جاه فجاه

بعد تعب عمرو الدخوله المستشفى

خالد : طيب ليه انت ماتكملش فى الشركه هنا تحاول تعمل ثفقات وترجع الشركه ناجحه زى الاول

فادى : واحنا هنساعدك ادهم بيه ليه جمايل علينا كلنا

عادل بنفاذ صبر : شركه ادهم بيه هتقفل من بكره

وشركتى هى اللى هتكمل معاك الثفقات بسعر اللى انتم عاوزينه

فادى : طيب سيبنا نفكر

عادل : عاوز رد بسرعه

فادى : تمام

فادى وخالد خرجو من المكتب

عادل مسك الهاتف اجرى مكالمه

عادل : الو ايوه ياسهيله

سهيله : ازيك يااخويا عامل اى

عادل : تمام ياسهيله

سهيله : فى حاجه ياعادل

عادل : مفيش حاجه بس خلى مراد يكلمنى

سهيله : بجد ياعادل مفيش حاجه ولا بتخبى عليه

عادل تحدث بنرفزه : خلى مراد يكلمنى

سهيله : حاضر

سهيله اعطت الهاتف للمراد جوزها

مراد : ايوه ياعادل

عادل : خالد وفادى كانو هنا الوقتى

مراد : طب كويس اتفقتو على ثفقه

عادل : قالو عاوزين وقت يفكرو

ثم تابع حديثه : مش انت قولت لى انهم كانو موافقين

مراد : ايوه هم قالو كده

عادل : يمكن جبل هو السبب هو اللى خلهم يرجعو فى كلامهم

مراد : ده هو اللى اقنعهم يعملو معك الثفقه

عادل : انا مش فاهم حاجه

مراد : انت على خلاف بينك وبين جبل

عادل : اه لا

مراد : هو اى اه ولا

عادل : مش هعرف اقولك

مراد : فى اى ياعادل انا باقيت جوز اختك

قولى كل حاجه

عادل : لماترجع هفهمك وانت حاول تكلم معهم وتفهم

مراد : خلاص هكلمهم انا اعرف فى اى

مع سلامه

مراد انهى المكالمه

مراد : سهيله

سهليه : ها

مراد : مالك فى اى

سهيله : قلقانه على اخويا عادل

مراد : هو بخير

سهيله : عادل من طماعه هيدمر حياته وكل اللى حواليه

امى كمان اللاسف بتشجاعه انه يكمل

ثم تابعت حديثها : انت بتحبنى يامراد

مراد : ايوه طبعا بحبك

سهيله : مها حصل مش هتبعد عنى

مراد : عمرى ماهبعد عنك

سهيله : ممكن اطلب منك طلب

مراد : قولى ياحبيبتى

سهيله : عاوزك تبعد اخويا لو حاول يضر اى حد

مراد : انا عارف ان اخوكى من طبعه بيحب الفلوس

بس مش هتوصل انه يضر حد

سهيله : خليك بس منتبه ليه

عند رحمه حاولت تعرف اى معلومه عن عمرو محدش قالها حاجه عنه تطمن قلبها

مكنش قدامها غير انها ترجع تانى لجدتها

جدة رحمه : عملتى اى

رحمه : معرفتش حاجه عنه

الحرس اللى هناك مفيش حد منهم عاوز يكلم

جدة رحمه : هو عمرو ملوش صحاب

رحمه : جبل بيه

جريت بسرعه الى غرفتها تبحث عن ورقه مكتوب فيها نمرة جبل

جدة رحمه : بتدورى على اى

رحمه : نمره جبل بيه كان عمرو كاتبها فى ورقه

جدة رحمه : طب دورى كويس عليها

فى فيلا عند عز الدين وجميله

جميله : عز الدين

عز الدين : ايوه ياحببتى

جميله : انا عاوز اروح اشوف ساره

عز الدين : مش هتطلعى من البيت

جميله : انا باقى لى اكتر من شهر مش بخرج

عز الدين : يعنى انا سيبك قاعده لوحدك ماانا قاعد معاكى

ثم تابع حديثه : ولا انت مخنوقه انك قاعده معيا

جميله : ازى تقول كلمه دى

انا عايشه اسعد ايام حياتى وانا جمبك

ثم تابعت حديثها : انت عارف ان ساره بعتبرها اختى وقلقانه عليها من عادل ورجلته

اكيد عادل مش هسيبها الا لما ياخد منها الورق

عز الدين : قولت لك متخافيش

جبل بيه مش هيسمح لحد يقرب من مراته

جميله : عشان فاكر ان ساره هى نسمه خطيبته

عز الدين : مين قالك كده

جميله : ساره لماشوفتها قالت لى كده انهم كلهم فاكرين انها نسمه

ثم تابع حديثه : لما يعرف الحقيقه ان ساره مش نسمه

اكيد هسيب ساره وعادل ورجلته ممكن يعملو فيها حاجه

عز الدين كان بيضحك

جميله : انت بتضحك وانا قلقانه خايفه عليها

عز الدين : هو صحيح انا سمعت من فتره طويله ان جبل بيه خطب واحده مش من هنا

جميله : هو فاكر ساره انها خطيبته وتجوز ساره فاكر انها نسمه

عز الدين : لو فرضنا ان كلامك صح يعنى جبل بيه مش هيعرف يفرق بين نسمه خطيبته و ساره

يعنى هم شبه بعض جدا لدرجه انهم تؤم

جبل بيه مش غبى ده انسان ذكى جدا واكيد عارف ان ساره مش نسمه خطيبته

جميله : اومال ليه جبل بيه بيقول لساره يانسمه

عز الدين : يمكن بيلعب عليها عارف انها ساره

عند ساره وجبل

ساره وجبل جالسين على اريكه فى صاله

جبل : انتى بجد حامل …ولا بتكذبى عليه

ساره : انا قولت لك الحقيقه

انا حامل ياجبل

جبل نهض من مقعده بفرحه هو بيقول : انا لازم اقول لجدى

ثم التفت لها : هو جدى كان عارف

ساره : ايوه انا قولت له قبل ماجى هنا

جبل : يعنى كان بيخبى عليه

امسك الهاتف اجرى مكالمه بجده سعيد

سعيد : الو ايوه ياجبل

جبل : عامل اى ياجدى

سعيد : تمام ياقلب جدك

ساره عندك

جبل : ايوه عندى

بس كده تبخبى عليه

سعيد : هى قالت لى عاوزه تعملك مفاجاه

جبل تحدث هو ينظر لساره : هى صراحه اجمل مفاجاه فى حياتى

سعيد : طيب تعالو بسرعه ….انا مش عاوز اقعد لوحدى كتير

جبل : هو فارس مجاش يقعد معاك

فارس : انا هنا ياجبل

جبل : خلى بالك من جدى

فارس : حاضر فى عنيا

سعيد : خلى بالك من نفسك ياجبل ومن نسمه

جبل : اسمها ساره ياجدى

سعيده : قصدى خلى بالك من ساره

جبل : تمام ياجدى مع سلامه

جبل انهى المكالمه وضع الهاتف على منضده ثم توجه جلس بجانب ساره

جبل بينظر لساره هى وضعه وجهها فى ارض

جبل : نسمه

ساره : نسمه تانى

جبل ضحك ثم قال : خلاص ياساره ….مفيش نسمه

ساره : كنت بتلعب عليه كل مدى دى وكل يوم وانا حاسه بتانيب ضمير

انى مش من حق قلبى انه يحبك لانك من حق واحده تانيه غيرى

كل يوم حطه ايدى على قلبى

ثم تابعت حديثها : كل مدة دى وانا عايشه فى صراع وخوف وخايفه لتظهر نسمه وتاخدك منى

واقول فى نفسى اكيد جبل هيختارها هى ……اكيد جبل هيسبنى عشان البنت اللى بيحبها

اقول يابختها ان جبل بيحبها

جبل : كنت مضطر اعمل كده جدى ديما كان يقولى نفسى افرح بيك نفسى اشيل عيالك

امته هتجوز

انا مكنتش بفكر فى جواز ……كنت بفكر بس فى شغلى ومستقبلى ومستقبل الشركه ازى اكون ناجح فى عملى واكبر الشركه

لما قولت لجدى كده زعل وتعب كمان

فلاش باك

جبل : خير يادكتور

الدكتور : انا قولت لك ياجبل بلاش جدك يتعرض ل اى زعل

الزعل والحزن مش كويس على صحته

جبل : هو زعل من اى

الدكتور : هو عاوزك تجوز .

وانت رافض وده مزعله اوى …..ياريت فى قرب فرصه تفرحه بخبر خطوبتك

هيحسن من حالته كتير اوى

معك رقمى لو حصل حاجه اتصل بيه

جبل : شكرا يادكتور

فى مكتب

فارس : اى رايك فى هايدى ولا منال بنت عمها ولا فريده

جبل كان ماسك كارت لعنوان اتليه مكتوب فيه نسمه

فارس : جبل انا بكلم نفسى

جبل : ها كنت بتقول اى

فارس : هتجوز مين

جبل : نسمه

فارس : نسمه مين

جبل : انا هقول انى خطبت واحده اسمها نسمه

فارس : هتكدب

جبل : مش هيكون كدب …….انا هخطب وهتجوز بس مش الوقتى

فارس : ليه مش الوقتى

جبل : انت ناسى المشاكل اللى فى شركه وخسره اللى احنا فيها

انا مشغول الوقتى وكل تفكيرى ازى ارجع الشركه وتكون ناجحه من تانى

فهمتنى يافارس

فارس : ايوه فهمتك

جبل : اوع تقول لجدى

فارس : لا

جبل : فارس

فارس : يعم متخافش

فى فيلا سعيد

على مائده الطعام

سعيد : جبل

جبل : نعم ياجدى

سعيد : اعزم نسمه تجى هنا عاوز اشوفها

جبل هو بياكل : نسمه مين

سعيد : خطيبتك

جبل : اه خطيبتى

اصلها مسافره هى عيلتها وهتعقد فتره كبيره

سعيد : طيب تجى اجازه

جبل : مش هتعرف

سعيد : هو بيلعب عليه يافارس

فارس : ايوه

جبل ضربه على كتفه

فارس : قصدى مش بيلعب عليك

سعيد : حاول تخلها تنزل اجازه ياجبل

جبل : حاضر ياجدى

سعيد : انا عملت لها اوضه فوق مخصوص لنسمه

من بكره تروح تجب لها فساتين

فارس : هو هيجب لها فساتين ازى

نسمه دى مش موجوده

جبل يكز على اسنانه : اسكت بقا يافارس

ثم تابع حديثه هو ينظر لجده : حاضر ياجدى

سعيد : شركه اخبارها اى

فارس : فى مشاكل كبيره

سعيد بصدمه : مشاكل

جبل : مفيش حاجه ياجدى دى مشاكل بسيطه وتحلت

ثم نهض من مقعده هو يمسك ياقه بلوفر فارس

جبل : قوم معى

فارس : طب اكمل اكل

جبل : يالا

فى مكتب جبل فى شركه

فارس : حق كلام ده صحيح

جبل بينظر الى ورق الذى امامه على مكتب

جبل : فى اى

فارس : سيب ورق ده وقولى انت خطبت بجد

يعم كنت قولى ده انا صاحبك هفرح لك

جبل : انا مخطبتش

فارس : جدك قالى ان عروستك نسمه جات وقاعده فى فيلا

جبل : معرفش بجد البنت دى مين

ثم تابع حديثه هو ساند ظهره للمقعد : بكره هسافر لجدى وهعرف مين بنت دى

فلاش بالك

جبل : لما وصلت لقيت جدى و الكل مقتنع انك نسمه خطيبتى

ساره : انت قولت فرصه بقا تكمل تمثليه

جبل : وانتى كمان كنتى ساكته موافقه يقولو لك ياخطيبة جبل

ساره بدموع : عشان عشان كنت خايفه وانت كنت امان لى

وعشان حبيتك اوى وكنت عاوزه افضل معاك

جبل مسح بيده دموعها من على خدها : ياحبيبتى وانا كمان بحبك اوى

ساره : بجد بتحبنى ياجبل

يعنى لما اتجوزتنى وكلامك ومشاعرك اللى قولتها لى

مكانش عشان تكمل تمثليه قدام جدك

جبل : انتى فاكره انى اتجوزتك تمثليه

ساره : اه عشان جدك

جبل : طب ممكن كنت اقول لجدى اول ماشوفتك دى مش نسمه خطيبتى

وخطيبتى لسه مسافره

طب ليه اول ماشوفتك جريت وقولت لفارس حات الماذون بسرعه عشان اتجوزك ياساره

ساره : عشان

مش عارفه

جبل :اقولك على حاجه يمكن هتكون مفاجاه بنسبه لك

ساره نظرت له هى مندهشه ثم قالت : اى هى

جبل : طب ليه اول ماشوفتك جريت وقولت لفارس حات الماذون بسرعه عشان اتجوزك ياساره

ساره : عشان

مش عارفه

جبل :اقولك على حاجه يمكن هتكون مفاجاه بنسبه لك

ساره نظرت له هى مندهشه ثم قالت : اى هى

جبل : انا بحبك ياساره من قبل ماتجى الفيلا عندى من ايام ماكنتى بشتغلى فى فيلا ادهم بيه

دكتوره القلب اللى بتعالج عمرو ابنه

ساره نظرت له بصدمه ثم قالت : انت عرفنى من الاول

جبل : ايوه

ماهو اكيد ياساره انا مش هتجوز واحده انا معرفش عنها حاجه

فلاش باك

كنت فى فيلا ادهم بيه بعرض عليه ثفقه انه يساعدنى عشان كان عندى مشاكل فى شركتى

كل مره كنت بروح هناك اشوفك

صدفه وانتى خارجه من الفيلا

صدفه وانتى بتكلمى ادهم بيه

بس ولامره ياساره انتى اخدتى بالك منى

كنت بكون فرحان لما اشوفك وانى عاوز اشوفك على طول

مش عارف ليه

فى يوم كنت فى فيلا ادهم بيه

ادهم : تحت امرك شركتى هى شركتك ياابنى

جبل : الله يخليك ياادهم بيه

ادهم : جهز الورق انا همضى على طول

جبل : تمام عن اذنك

هروح اشوف عمرو

خرجت من المكتب روحت غرفة عمرو عشان اسلم عليه

مكنش موجود

جبل : هو عمرو فين

داده : باره فى جنينه

شوفت من بلاكونه

انك قاعده معه قولت فرصه اكلمك

بس انتى مشيتى بسرعه

عمرو : جبل بيه اتفضل

جبل : مين دى ياعمرو اللى كانت قاعده معاك

عمرو : الدكتوره ساره اللى بتابع حالتى

جبل : هى مخطوبه

عمرو : دى متجوزه

جبل بحزن : متجوزه

عمرو : انت زعلت

جبل : هزعل ليه

عمرو : لا مخطوبه ولا متجوزه

جبل بفرحه : بجد

عمرو : هى اى حكايه بظبط

جبل : بين معجب بيها

او بين حب من اول نظره

عمرو : هى تعرف

جبل : هى متعرفنيش اساسا

ولا واخده بالها منى

فى يوم تانى

جبل : عامل اى الوقتى

عمرو : تمام انا كويس

جبل : عقبال مانفرح بيك

عمرو : تفتكر فى واحده هترضى تجوزنى

جبل : بكره هتكون كويس ياعمرو وهتعيش حياتك مع البنت اللى تستهلك

ثم تابع حديثه : هى الدكتوره ساره مجاتش

عمرو : لا

جبل : ليه

عمرو : بقالها اسبوع مش بتجى

بابا بيقولى انه هيجب دكتوره غيرها

جبل : يعنى هى متعدتش هتجى هنا

عمرو : بين كده

جبل : طب اوصلها ازى

عمرو : بص ده عنوان الشقه اللى هى عايشه فيها

اخدت العنوان روحت قدام العماره اللى فيها الشقه

بواب العماره : ايوه يابيه

جبل : دكتوره ساره عايشه هنا

بواب العماره : ايوه بس هى مش موجوده

قولت هوصلك ازى

مره اسبوع

بعدها جدى كلمنى وقالى ان نسمه خطيبتى وصلت

قولت مفيش نسمه ياترى مين دى اللى فى الفيلا

وصلت الفيلا فى الليل

شوفتك قاعده مع جدى فى جنينه

عرفتك طبعا وسيبتك

روحت قاعدت عند فارس

فى فيلا فارس

فارس : انا مش عارف انت سيبتها ليه

ومين البنت دى

جبل كان واقف فى بلاكونه بيفكر

جبل فى صمت : ياترى عملتى كده ليه ياساره

ليه قولتى انك خطيبتى

ياترى انتى خايفه منى اى

ثم تابع حديثه : انا هكمل تمثليه

المهم تكونى معيا ياساره

فارس : ياجبل

جبل : ها

فارس : بقولك ليه سيبتها

جبل : بكره تجيب المأذون

فارس : مين هيتجوز

جبل : انا هتجوز نسمه

فارس : انا مش فاهم حاجه

جبل : بكره تفهم

تانى يوم انتى شوفتنى

هو صحيح كان اول مره ليكى تشوفنى

باك

جبل : عرفتى بقا انى اتجوزتك عشان بحبك

ساره كانت حاسه انها طايره من سعاده : اه عرفت

جبل : قولى بقا لما جيتى عندى فى الفيلا كنت هربانه من عادل ورجلته

ساره : ايوه

كنت عاوزه اقولك من زمان اى الحكايه

فلاش باك

انا كنت قاعده مع صاحبتى جميله وجدتها

جميله كانت محاسبه فى شركه ادهم بيه

فى يوم

فى مكتب ادهم بيه

جميله : اتفضل ياادهم بيه ورق الثفقه

ثم تابعت حديثها بتردد : كنت عاوزه اقول لحاضرتك على حاجه

ادهم : قولى فى اى

جميله : عادل بيه عاوز ينقلنى من قسم الحسابات

وانا ياادهم بيه جايه هنا الشركه عشان اشتغل محاسبه بشهادتى

مش اشتغل شغله تانى

ادهم : خلاص ياجميله انا هكلم مع عادل اشوف اى الحكايه

وانتى هتفضلى فى مكتبك

فجاه عادل دخل المكتب

عادل : ازيك ياعمى

ادهم : اهلا ياعادل

عادل : الدكتور اللى كان بيعالج عمرو سافر

ادهم : العمل اى الوقتى

عادل نظر الى جميله بحده ثم قال لها : انتى اللى موقفك هنا

جميله : كنت بسلم ورق ثفقه ل ادهم بيه

عادل : خلاصتى ….اتفضلى

جميله نظرت له بغيظ وكادت تمشى لكن التفتت بسرعه لما جاه فى بالها صاحبتها ساره

جميله : ادهم بيه

انا صاحبتى اسمها ساره دكتوره قلب ممتازه ممكن اكلمها تتابع حالة عمرو بيه

ادهم : بجد ياجميله طيب كلميها وعربيه بسواق هتكون تحت امرها توصلها وتاخدها من البيت

عادل : طيب سيبنى انا اجيب الدكتور لعمرو ياعمى

جميله : ساره دكتوره ممتازه جدا

عادل : ياعمى انا هتصل بالمستشفى

ادهم : خلاص ياعادل

ثم تابع حديثه هو ينظر الى جميله : روحى انتى ياجميله قولى لساره

جميله جات قالت لى

جميله : هتجى ياساره معيا بكره

ساره : حاضر ياجميله

روحت الفيلا تابعت حالة عمرو

ادهم بيه كان طيب جدا كان بيعاملنى كانى بنته

اما عادل كان كل يوم يعمل خطه عشان عاوز يخرجنى من الفيلا

بعدها ادهم بيه تعب وترك كل حاجه وشركه لعادل

فى يوم

سمعت عادل هو فى مكتبه فى فيلا بيكلم على تليفون

عادل : ادهم بيه تعب واخلص من عمرو بكده كل حاجه هتكون بتاعتى

اول ماسمعت كده خوفت على عادل بيه وعمرو اللى بعتبره اخويا

مسكت الموبيل وسجلت كلامه

وجميله وجدت ملفات وحسابات بتكشف ان عادل بيسرق من اموال الشركه

روحت قولت لعمرو

ساره : خلى بالك ياعمرو من عادل ده عاوز يخلص منك

عادل كان واقف امام غرفة عمرو سمع كل اللى ساره قالت له لعمرو

عادل بسرعه ذهب الى ادهم بيه

عادل تحدث بكذب ومكر : ساره جات هنا عشان تلعب على عمرو وتخلى يحبها

يطلب يجوزها وتاخد الفلوس

هى جايه هنا طمعانه فى الفلوس والاملاك اللى عند عمرو

واللى ساعدتها فى تنفيذ الخطه جميله صاحبتها

ادهم : اى اللى انت بتقوله ده

عادل : هو ده اللى حصل صدقنى ياعمى

عشان كده كنت ديما اقولك نمشى جميله من الشركه

ادهم : انا مش قادر اصدق

عادل : هى دى الحقيقه

انت عارف انا بخاف على عمرو قد اى

ادهم بحده : حات لى ساره وجميله حالا

عادل : ارتاح انت ياعمى وانا هعرف اصرف معهم كويس اوى

تانى يوم روحت كالمعتاد الفيلا لقيت الحرس بيمنعنى من دخول الفيلا

الحرس : ممنوع يادكتوره

ساره : هو اى اللى ممنوع

انا دكتوره عمرو بيه

عادل : جبنا دكتوره تانيه

شكرا جدا على خدماتك

ساره : انا عاوز اقابل ادهم بيه

عادل :ادهم بيه سافر

ثم تابع حديثه : واخر مره تجى هنا فاهمه اوعى تنسى تقولى لصاحبتك جميله انها مرفضه من الشركه

ساره نظرت له بغيظ

عادل ضحك سخريه منها : يالا ياشاطره من هنا

ساره : كلام اللى قولته انا سجلته

الورق وملفات اللى بتثبت سرقه حاضرتك ل اموال الشركه معيا برضو

عادل نظرلها بصدمه ومكنش متوقع انها سجلته

عادل تحدث بغضب : انتى كذابه

ساره : انا هقابل ادهم بيه وقتها هتعرف انى كذابه ولا لا

ساره اخدت عربيه اجره وذهبت تحت انظار عادل

فى شقه عند جميله

جميله : انتى هتعملى اى

ساره : ادهم بيه اخد عمرو وسافر العزبه لازم نروح له هناك ونسلم له الورق وتسجيلات بااى طريقه

جميله : وعادل

ساره : هو مشغول الوقتى فى الشركه

جميله : انا خايفه

ساره : خليكى هنا انا هروح لوحدى

جميله : لا لازم اجى معاكى مش هسيبك

روحت انا وساره وسافرنا العزبه معرفش ان عادل باعت رجاله تراقبنا

مجرد ماوصلنا رجاله عادل

صابر وجابر خطفونى انا وجميله

اخدو الورق

بس انا كنت حاسه بغدر عادل

عملت نسخه تانيه من ورق وخبيتها

باك

ساره : طبعا كانو عاوزين يعرفو نسخه الورق فين

فضلت قاعده فى بيت عادل لغايه لما عرفت اهرب انا وجميله

لما جيت عندك الفيلا الكل افتكر انى نسمه خطيبتك

انا سكت خوفا من رجالة عادل

لما شوفتك ياجبل حاسيت معك بالامان

لما اتجوزتنى كنت فرحانه

فرحانه اوى لانى حبيتك وعمرى ماحبيت غيرك

وكنت خايفه اصحى من حلم ده وخايفه تسيبنى

وخايفه عليك

ثم تابعت حديثها : هى دى كل حكايه ياجبل

جبل : متخافيش ياحبيبتى انا عمرى ماهسيبك ابدا

عند رحمه ذهبت الى فيلا عند عمرو عشان تعرف اى خبر عنه يطمنها لكن اللاسف لم تعرف شى عنه فرجعت البيت

طبعا الحرس الفيلا رفض يقول لرحمه اى تفاصيل عن عمرو

لان عادل بلغهم بكده

رحمه بعد مارجعت البيت

فكرت ان الوحيد اللى هيعرف اخبار عمرو اى اللى حصله هو جبل

دخلت اوضتها تبحث عن نمرة جبل اللى عمرو كان كتبها قدامها فى ورقه

جدة رحمه : لقيتى الورقه

رحمه : لسه

جدة رحمه : طب دورى كويس

رحمه تحدثت بضيق : مش عارفه راحت فين الورقه دى

انا هتجنن بجد ياتيتا لو معرفتش اوصل لعمرو

فى صباح يوم جديد

فى فيلا سعيد

سعيد : انت روحت لاهل العروسه

فارس : لا

سعيد : ليه

فارس : لما جبل يجى معيا

انا بعتبره اخويا

فجاه رن الهاتف سعيد

سعيد : ده جبل

الو صباح الخير ياجبل

جبل : صباح الخير ياجدى

سعيد : ساره فين

جبل نظر لساره اللى كانت نايمه مثل الاطفال : نايمه

سعيد : خلى بالك منها

جبل : اكيد ياجدى

فارس اخد الموبيل من سعيد

فارس : مبروك ياجبل

جبل : الله يبارك فيك

عقبالك لما تجوز ربنا يرزقك بااطفال

فارس : ان شاء الله

ثم تابع حديثه : وشكرا على اللى انت عملته ياجبل

جبل : انا عملت اى

فارس : روحت وكلمت اهل اميره واقنعتهم بعد الخلاف اللى كان بين اهلى واهلها

جبل : انت اخويا يافارس

فارس : قولى بقا هتجى امته عشان نروح ل اهل العروسه

جبل : انت لسه مروحتش

فارس : مش هروح اللى وانت معيا ياجبل

جبل : انا مشغول الوقتى

فارس : هستنى

جبل : حاضر يافارس فى اقرب فرصه هنزل البلد

مع سلامه

جبل انهى المكالمه ذهب ياخد شاور ارتدى بدلته

كتب رساله لساره وضع الرساله على منضده فى الغرفه

خرج من الشقه قاد سيارته وذهب الى الشركه

فى فيلا ادهم

سهيله ومراد وصلو الفيلا ادهم

عادل : حمد الله على سلامه

سهيله : الله يسلمك عامل يااخويا

عادل : تمام ياسهيله

سهيله : وعمرو فين

عادل : فى مستشفى

سهيله بخضه : ليه حصل اى

عادل : تعب

سهيله : تعالى يامراد نروح نشوفه

عادل : روحى انتى وماما

وانا هاخد مراد و نروح الشركه فى حاجه مهمه جدا

عادل ومراد راحو الشركه

سهيله ومامتها راحو يشوفو عمرو

فى الشركه عند عادل

فادى : احنا مش موافقين على الاتفاق

عادل : انا قولت هدفع اكتر

خالد : لا

عادل : بس الاول انتم كنتم مقتنعين

خالد : كنا فاكرين ان احنا هنتعامل مع شركه ادهم بيه

كنا هنعمل معاك الثفقات على اساس انك انت المسؤل على الشركه

مراد : عادى تعملو ثفقات مع الشركتين

عادل : مع شركتى انا بس

الشركه ادهم بيه هتباع

مراد نظر له هو مندهش

خالد : احنا مش هنتعامل معك

فادى : جبل مش هسيب الشركه تتباع

عن اذنك

فادى وخالد خرجو من الشركه

مراد : اللى انت قولت ده ياعادل

عادل : ايوه الشركه هتتباع

مراد : شركه دى مش شركتك عشان تبعها

عادل : شركه دى بتخسر لازم تتباع

مراد : اللى يقول كلمه دى اصحاب شركه مش انت

عادل : انا صاحب الشركه

مراد : فوق ياعادل اصحاب الشركه ادهم بيه وابنه عمرو

عادل : ادهم بيه تعبان وعمرو فى غيبوبه

يبقى الشركه واملاك ادهم بيه باقت بتاعتى

مراد : اى الطمع والانانيه اللى انت فيها دى

عادل : انت عشان جوز اختى انا مش هرد عليك

مراد تركه ومشى

عادل تحدث بمكر : ماشى ياجبل

عند رحمه ظلت فتره طويله تبحث حتى وصلت للورقه اللى فيها نمرة جبل

بسرعه امسكت هاتف وكلمت جبل

عند ساره كان الهاتف كان بيرن

جبل نسى هاتفه فى الشقه

استيقظت ساره على صوت رنت الموبيل

نهضت من مكانها شافت رساله مكتوب فيها

ثوانى ياقلبى هرجع لك اوعى تخرجى من الشقه خالى بالك نفسك

ابتسمت

ومسكت الموبيل

ساره : الو مين

رحمه : مش ده رقم جبل بيه

ساره : ايوه انتى مين

رحمه : هو جبل بيه فين

ساره بغضب وغيره : بقولك انتى مين وعاوزه جوزى ليه

رحمه اخدت بالها من الصوت انها ساره زميلتها

رحمه : ساره

انا رحمه ياساره

ساره مندهشه : رحمه

رحمه بدموع : ساره ارجوكى ساعدنى انا عاوزه جبل بيه ضرورى

ساره : طيب تعالى انا هعطيكى العنوان

بعد لحظات رحمه وصلت الشقه حسب العنوان

رحمه قالت لساره من اول ما راحت الفيلا ادهم عشان تتابع حالة عمرو لغايه ماتجوزته

ان عادل بيحاول يبعدها عنه

رحمه : عمرو كان عاوز يكلم جبل بيه عشان يساعده انه يرجع املاكه والشركه ويكشف عادل على حقيقته

ساره : انا معيا الورق وتسجيلات اللى هتساعد عمرو

ثم تابعت حديثها : بس عمرو فين

رحمه : مش عارفه فجاه اختفى

معتش عارفه عنه اى حاجه

انا هتجنن

ساره : ان شاء الله هيكون كويس

ساره فجاه سمعت رنت الباب

ساره : اكيد جبل

فتحت باب الشقه

ساره بستغراب : انت مين

شخص مجهول : انا اسف ياساره هانم

ساره بخوف : فى اى

شخص مجهول : جبل بيه عمل حادثه

ساره بصدمه : مش ممكن

ساره ورحمة ذهبت مع الشخص المجهول

فى شركة جبل

جبل كان ماسك الموبيل بيحاول يكلم ساره بس تليفون بيرن و محدش بيرد

جبل قلق اكتر

عادل : جبل بيه موجود

هاله سكرتيره : ثانيه واحده اقوله

عادل : انا اللى هقوله

عادل دخل المكتب

جبل نظره له بحده

ثم نظر لسكرتيره : اطلعى انتى

سكرتيره خرجت

جبل بغضب : عاوز اى

عادل : ياريت تجيب الورق

جبل : مش فاهم

عادل : انت فاهم كويس انا قصدى اى

جبل : الورق ده هيروح ل ادهم بيه وبعدها انت هتروح ستين داهيه

عادل ضحك

جبل : هو كلامى بيضحك ولما يحصل هتضحك اكتر

عادل : ساره هانم انا خطفتها

جبل بصدمه : بتقول اى

نهض من مكانه بغضب وتوجه مسك ياقه القميص الذى يرتديه عادل

جبل كور يده ضربه فى وجه

جبل فى قمه غضبه : انطق قولى هى فين

عادل يتنفس بصعوبه : حات الورق

هتعرف مكان مراتك

هاله سكرتيره والامن دخلو المكتب

هاله سكرتيره : فى اى ياجبل بيه

جبل : مفيش

عادل : زى ماقولت لك ياجبل بيه

وخرج عادل

الامن : فى حاجه ياجبل بيه

جبل بغضب : قولت مفيش

الكل خرج بسرعه

جبل مسك الموبيل كلم فارس

جبل : تعال لى حالا

فارس : فى اى

جبل : بقولك تعال لى حالا يافارس

فارس : حاضر

فارس وصل وعرف كل حكايه من جبل

جبل : انا هروح اجيب الورق

فارس : انت عارف مكانه

جبل : ساره قالت لى مكانه فين

جبل وفارس ركبو العربيه

فى طريق

فارس : جبل العربيه اللى ورانا دى بين عليها من رجاله عادل

جبل : عارف

فارس : انت ناوى على اى

فى منزل عادل

عند ساره ورحمه

رحمه : ساره مالك

ساره : مش قادره اتنفس

رحمه جريت تخبط على باب غرفه اللى قاعدين فيها

رحمه : افتحو الباب

الحرس : فى اى

رحمه بصراخ : بقولك افتح الباب

بتلتفت لقت ساره فاقده الوعى

رحمه جريت عليها ومسكت يدها عشان تشوف النبض

رحمه : ده مفيش نبض

ثم تابعت حديثها بصدمه : مش ممكن

قومى ياساره

فى غرفه ادهم فى الفيلا

عادل تحدث بكذب ومكر : الشركه بتخسر ياعمى

انا حاولت اعمل ثفقات ورجع الشركه ناجحه زى الاول

بس رجال اعمال رفضو يتعاملو معنا

ادهم : كلم جبل

عادل : ده جبل اول واحد رفض يتعامل معنا

ادهم : مش ممكن جبل يعمل كده

عادل : انا كنت فاكر ان بعد ماانت ساعدته فى حل مشاكل اللى تعرضت لها شركته

ان اول مااقول له ادهم بيه عاوزك تساعده

بسرعه يقدم المساعده بس اللاسف رفض وكمان اقنع كتير من رجال اعمال

محدش يتعامل معنا

ادهم بحزن : مفيش حل تانى ياعادل

عادل : هو ده الحل الوحيد لازم الشركه تتباع

ادهم : طيب ياعادل

عادل : احضر لك الورق ياعمى

ادهم : جهز الورق انا همضى عليه

عادل فرح انه خطته ناجحت

ذهب الى مكتبه مسك الموبيل وكلم احدى رجال اعمال

عادل : الو

عبد الرحمن : اهلا ياعادل فينك من زمان

عادل : عاوزك ضرورى فى الشركه

عبد الرحمن : خير

عادل : مصلحه ليك

عبد الرحمن : تمام

عادل انهى مكالمه

خرج من الفيلا توجه الى الشركه

سهيله راحت تشوف عمرو فى المستشفى بس مكنش موجود

رجعت الفيلا

مراد : شوفتى عمرو

سهيله : مش موجود

مراد : اكيد عادل اخوكى عمل فى حاجه

سهيله : مش ممكن

مراد : اخوكى من طماعه يعمل اى حاجه

ده خطر على نفسه وعلينا

كريم وعمار اصحاب عمرو وصلو الفيلا

كريم : هندخل ازى من الحرس اللى واقفين

عمار : تعالى ورايا

الحرس : رايحين فين

عمار : عاوزين نقابل مراد بيه ضرورى

كريم : هو احنا عاوزين

عمار : من فضلك دخلنا اخنا عارفين انه هنا

الحرس : استنو هنا هكلم عادل بيه

الحرس واقف بعيد مسك الموبيل وكلم عادل

كريم : احنا عاوزين ادهم بيه نكلمه

عمار : انا قولت كده عشان نعرف ندخل الفيلا

الحرس : الو عادل بيه

عادل : عاوز اى

الحرس : في اتنين عاوزين يدخلو الفيلا

عادل : دول عاوزين اى هم كمان

الحرس : بيقولو عاوزين مراد بيه ضرورى

عادل : هم بيشتغلو عنده

الحرس : انتم موظفين فى شركه مراد بيه

عمار شاور براسه معنى ايوه

ثم تابع حديثه : ايوه ياعادل بيه

عادل : طب دخلهم

الحرس : اتفضلو

عمار وكريم دخلو الفيلا

كريم : كانت الفكره دى فين من زمان

مراد شافهم

مراد : انتم مين

عمار : اهلا يامراد بيه

كريم : عادل بيه باعت معنا ورق نسلمه ل ادهم بيه

مراد : غريبه

كريم : هو اى اللى غريب

مراد : انا عارف ان عمار طلع من الشركه

كريم : مش كنت تقول ياعمار انه عارفنا

عمار : مراد بيه انا عارف انك تعرف الحق كويس وانسان شريف

ثم تابع حديثه : احنا عاوزين ادهم بيه ضرورى

شركه بتضيع بسبب جوز اختك

ادهم بيه مايستهلش الغدر ده

فبلاش تمنعنا نقوله الحقيقه

مراد : اتفضل ادهم بيه فوق

قوله كل انت عاوزه

كريم وعمار طلعو لغرفة ادهم

سهيله : مين دول

مراد : يالا ياسهيله نرجع بيتنا

سهيله مشت مع مراد جوزها

فى غرفه ادهم فى الفيلا

كريم : ايوه عادل هو اللى طلعنا من الشركه

انا وعمار وجميله

عمار : احنا كنا عاوزين نجيلك ياادهم بيه ونقولك

بس هو قال للحرس ومنعنا ندخل هنا الفيلا

ومنعنا كمان نشوف عمرو صاحبنا ونطمن عليه

كريم : هو اللى خسر الشركه كل رجال اعمال كانت تنمنى تتتعامل معنا

عشانك ياادهم بيه

ادهم تحدث بصدمه : عادل عمل كل ده

عمار : دى ورق وحسابات

توضح لك ان الشركه كانت بتكسب

من ساعة لما عادل باقى مسؤل عنها خسرت

كريم : هو عاوز يبعها باى طريقه

فى الشركه عند عادل

كان بيكلم عبد الرحمن وهشام هم اخوات عندهم شركه

عادل : اهلا وسهلا اتفضلو

هشام : كلمتنا ليه ياعادل

عادل : سمعت انكم عاوزين تشتروا شركه

ثم تابع حديثه : شركه دى للبيبع

عبد الرحمن : ادهم بيه هيبع الشركه

هشام : انت متاكد ياعادل

عادل : انا ماسك كل املاك ادهم بيه وشركه

ليه الحق فى تصرف

عبد الرحمن : ماشى ياعادل عارفين انك انت المدير المسؤل عن الشركه

بس فكرت البيع دى نسمعها من صاحب الشركه نفسه

عادل : ادهم بيه نفسه هو اللى قالى بيبع الشركه

هشام : غريبه

عادل تحدث بحده : اللى غريب فى كده ياهشام

لو مش عاوز انت اخوك تشترو الشركه

فى الف واحد عاوزين يشتروها

عبد الرحمن : هو مصدقك طبعا ياعادل

وشكرا ياعادل انك كلمتنا

ثم تابع حديثه : احنا موافقين نشترى الشركه

عادل : نتفق على سعر

عادل قالهم سعر بيع الشركه

هشام : ده غالى جدا

عادل : خلاص طلما مش موافق

هشام : نسمع المبلغ من ادهم بيه نفسه

عادل نهض من مكانه باانفعال: اى ياهشام

قولت كم مره انا اللى ماسك الشركه وانا المدير

ادهم بيه موافق على اى كلمه اقولها

عبد الرحمن : اهدى ياعادل

عادل : اخوك كلامه ينرفز

عبد الرحمن : كلامك معيا انا

عادل : مش هقلل من المبلغ

عبد الرحمن : مبلغ ده كبير اوى

عادل : الشركه تستهل

هشام : بس انت قولت الشركه بتخسر

يعنى احنا هناخد شركه خسرانه

عادل سكت

هشام : سكت ليه ياعادل بيه

عادل نظر له بغيظ ثم نظر لعبد الرحمن : هى صحيح الشركه بتخسر

لانى مش فاضى اتابعها

عندى شركتى خاصه بيا

هشام : انت بقا عندك شركه

عادل نظره له بطرف عينه لما يرد

ثم تابع حديثه : انا هقلل المبلغ عشان خاطرك انت ياعبد الرحمن

قاله على سعر

عبد الرحمن : خلاص ياعادل انا هكلم محامى الشركه عندى هو هيتابع معاك الورق

عادل : تمام

عبد الرحمن وهشام خرجو من شركة عادل

ركبو العربيه

فى طريق

عبد الرحمن : مالك

هشام : مستغرب من كلام عادل

اللى اعرفه ان شركة ادهم بيه كانت ناحجه جدا كن بنعمل معهم ثفقات

من ساعة لما عادل مسك الشركه باقى مسؤل عنها

هى بتخسر

ثم تابع حديثه : خت بالك هو بيقول انا بقا عندى شركه خاصه بى ومش فاضى اتابع شركة ادهم بيه

عبد الرحمن : ايوه

هشام : يعنى ادهم بيه تعب وابنه عمرو تعبان

ادهم بيه سلم له الشركه وهى ناحجه

عادل بدل مايحافظ على الشركه يرد جميل ل ادهم بيه عليه

يقوم يخسر شركته

عبد الرحمن : انا كمان مستغرب ليه عاوز يبيع الشركه بسرعه دى

هشام : قولى صحيح انت بجد هتشترى الشركه

عبد الرحمن : لو ادهم بيه بجد هيبعها هشترى الشركه

فى شركه عند عادل

عادل كان ماسك الورق بيمضى عليه

وفاء السكرتيره : عادل بيه

عادل : عاوزه اى

وضعت ورقه على منضدة امامه

وفاء السكرتيره : اتفضل

عادل : اى ده

وفاء السكرتيره : استقالتى

عادل : انا طلبت منك اسقالتك

وفاء السكرتيره : مش حاضرتك هتبيع الشركه

عادل : كل موظفين هيجو شركتى

وانتى اكيد هاخدك شركه معيا ياوفاء

وفاء السكرتيره : انا مش هجى شركة حاضرتك

عادل : انتى نسيتى ياوفاء

كلامك

ارجوك ياعادل ياابن خالتى شغالنى فى شركة عندكم

وفاء السكرتيره : ايوه انا قولت كده

كنت عاوزه اشتغل فى شركه ادهم بيه

راجل بيعامل كل موجودين زى اولاده

حنين على كل اللى حواليه

بس ياخساره ساب الشركه لواحد زيك

عادل بنرفزه : احترمى نفسك ياوفاء

وفاء السكرتيره : انا همشى قبل ماتقولى اطلعى باره

زى كريم وعمار وجميله

عادل : امشى ستين داهيه انتى فاكره انى هحتيل عليكى

وفاء كادت تمشى التفت له وقالت : صدقنى هتندم

ثم مشيت

عادل مسك الموبيل وكلم الحرس

عادل : انتم فين

الحرس : ايوه ياعادل بيه

هم قدامى اهو

عادل : خليك متابعهم فاهم

تجيب منهم الورق وتخلص عليهم

الحرس : حاضر

عند جبل

فى الطريق

فارس : عربيه لسه ورانا

ثم تابع حديثه : جبل

جبل واقف العربيه قدام العماره

جبل : انزل يافارس

فارس : هى دى العماره

فارس نزل من العربيه التفت شاف العربيه اللى كانت بتراقبهم واقفت قريب منهم

جبل بصوت عالى : يالا يافارس

جبل دخل العماره هو و فارس

فارس : الورق فين

جبل شاور له يسكت

الحرس اللى فى العربيه

شخص من الحرس : انزلو انتم لازم تجيبو الورق منهم

الحرس : تمام

الحرس نزلو و ذهبو نحو العماره اللى دخل فيها فارس وجبل

جبل وفارس طلعو على سلالم

الحرس شافهم

جبل جاب الورق من الشقه زى ماساره كانت قالت له

فلاش باك

جبل : انتى بتقولى مخبيه الورق وملفات

ساره : ايوه فى الشقه اللى كنت قاعده فيها انا وجميله وجدتها

باك

فارس سمع خبط على باب الشقه

راح فتح الباب

الحرس صوب المسدس نحو فارس : حات الورق

فارس : اتفضلو

شخص من الحرس : الورق ياجبل بيه

جبل وضع الورق على منضدة امامه

جبل : الورق اهو

الحرس اتقدم نحو الورق بتردد خايفين من جبل

لسه الحرس هياخد الورق

جبل ضربهم هو وفارس

جبل بغضب : انطق يالا

فين ساره مراتى

شخص من الحرس : هقول ياجبل بيه

قال لجبل على العنوان

رن هاتف شخص من الحرس كان عادل

جبل بحده : رد قوله انك اخدت الورق

شخص من الحرس : ايوه ياعادل بيه

عادل : عملت اى

الشخص بينظر لجبل بخوف

جبل بيشاور له يكمل كلامه

شخص من الحرس : ايوه تمام معنا الورق

جبل : انا هروح

اعمل اللى قولت لك عليه يافارس روح لعمرو واطمن عليه

جبل بسرعه خرج من العماره و ركب العربيه متوجه الى مكان

فى طريق جبل كلم حرس الشركه

قالهم على العنوان

فارس بلغ البوليس

راح بسرعه المستشفى لعمرو

عند فارس وصل المستشفى

فارس ذهب الى غرفة عمرو بس مكنش موجود

فارس قلق

الممرضه : فى حاجه يااستاذ

فارس : من فضلك عمرو ابن ادهم بيه فين

هو حصلو حاجه

الممرضه : معرفش هو كان هنا

فارس : يعنى خرج من المستشفى

الدكتور : حاضرتك بتدور على حاجه

فارس : عمرو ابن ادهم بيه كان هنا فى المستشفى

الدكتور : هو بقا كويس خرج انهارده

عند عمرو كان راكب العربيه متوجه الى منزل رحمه

جدة رحمه : عمرو انت كنت فين

عمرو : رحمه فين

جدة رحمه : راحت لجبل بيه تسال عليك

عمرو : فى الشركه

جدة رحمه : لا…هى كلمت جبل بيه على تليفون واللى ردت عليها ساره مراته

هى قالت لها على عنوان

عمرو : فين العنوان

جدة رحمه قالت له على عنوان

عمرو اخد منها العنوان ركب العربيه متوجه الى العماره

بعد لحظات وصل

البواب : ساره هانم جالها واحد قالها ان جبل بيه عمل حادثه

ومشت معه وكان مع ساره هانم واحده

عمرو : راحو اى مستشفى

البواب : معرفش

عمرو هيتجنن مش عارف يوصل ل اى حاجه

اخد العربيه ذهب الى الشركه جبل

وصل خرج من العربيه

فارس كان وصل بعربيته

فارس : عمرو

عمرو : جبل بيه عمل حادثه

فارس : لا

ثم تابع حديثه : هو راح يجيب مراته

عادل خطفها

عمرو بصدمه : خطفها دى رحمه كمان معها

فارس : رحمه مين

عمرو : مراتى

قولى العنوان فين

عند عادل كان وصل المنزل

جابر : الو ايوه يا عادل بيه

عادل : عاوز اى

جابر : احنا عملنا خطه انا وصابر عشان نخطف جميله

عادل : خلاص مش مهم

جابر : بتقول اى ياعادل بيه

عادل : متعملش حاجه

جابر : الو

الخط قطع

صابر : قولت لعادل بيه

جابر : ايوه

صابر : عاوزين نعمل خطه مره دى ونعرف نخطفها

جابر : بس انت نسيت الدكتور عز الدين عمل اى مره اللى فاتت

صابر : اطمن انا شوفته بيركب العربيه مع فادى ومشى

جميله لسه فى الفيلا

جابر : طيب يالا

خيم الليل

فى فيلا عند جميله

جميله بتكلم عز الدين

جميله : مجاتش ليه

عز الدين : غصب عنى لازم استنى لبكره عشان اخلص الورق

انا كنت هاخدك معيا بس انتى اللى قولت لى انك تعبانه

ثم تابع حديثه : انتى لسه تعبانه

جميله : انا بقيت كويسه

ثم تابعت حديثها : عز الدين بلاش تتاخر

عز الدين : حاضر ياقلبى ….بقول لك اوعى تفتحى الباب لحد

ثم تابع حديثه : وبكره اخلص الورق هجى بسرعه

جميله : طيب ياحبيبى

عز الدين : خلى بالك من نفسك

جميله : وانت كمان

عزالدين : جميله

جميله : ايوه

عزالدين : متخافيش ياحبيبتى مش هتتاخر

اى حاجه تحصل كلمنى

جميله انهت المكالمه بس كانت قلقانه وخايفه

دخلت المطبخ تعمل قهوه تشربها

فجاه سمعت تكسير زجاج

جابر : هى فين

جميله شافتهم قفلت نور المطبخ بسرعه

صابر : بين فوق

جابر وصابر طلعو الدور تانى للفيلا

جميله كلمت عز الدين

جميله بخوف بتكلم بصوت منخفض : الو الحقنى

عز الدين بخوف : فى اى مالك

جميله : رجالة عادل دخلو الفيلا

عز الدين : اطلعى من باب خلفى للفيلا

روحى على فيلا جبل وخليكى هناك مع ساره صاحبتك

وانا جايلك بسرعه

جميله خرجت من الباب الخلفى للفيلا

جريت على الطريق

جميله : من فضلك فيلا جبل بيه فين

شخص : اخر الطريق

جميله راحت بسرعه للفيلا

فى فيلا سعيد

داده خيريه : ده الاكل زى ماهو ياسعيد بيه

سعيد : مليش نفس

داده خيريه : مالك ياسعيد بيه انت تعبان

سعيد : انا قلقان قلبى مش مطمن

جبل قفل تليفون وفارس كمان قفل تليفون

داده خيريه : خير ان شاء الله

ياسعيد بيه بلاش قلق ده كله

قطع حديثه صوت البواب

جعفر البواب : سعيد بيه

سعيد : فى اى ياجعفر

جعفر البواب : فى واحده اسمها جميله

عاوزه ساره هانم

سعيد : خليها تدخل

جعفر البواب : اتفضلى

جميله دخلت الفيلا على ملامحها خوف والارهاق وتعب من جرى

سعيد : اتفضلى يابنتى

انتى كويسه

جميله : ساره فين

سعيد : مش هنا راحت لجوزها

جميله : ساره مش هنا

جميله متوتره تنظر على بوابة الفيلا

سعيد : فى اى يابنتى

انت خايفه من حاجه

جابر وصابر وصلو

جميله شافتهم

جميله : انا مرات الدكتور عز الدين

هو سافر

كنت قاعده لوحدى فى فيلا

رجالة عادل دخلو الفيلا عشان يخطفونى

انا جريت وجيت على هنا

ارجوك احمينى منهم

صابر وجابر دخلو الفيلا

جميله واقفت خلف سعيد وهى خايفه

صابر : سعيد بيه البنت دى مجنون

لازم ناخدها

جميله : انا مش مجنونه هم كذابين

هم اللى كانو خاطفينى انا وساره

احنا هربنا منهم

سعيد كان مستغرب من كلامها

سعيد : ساره زى كانت مخطوفه

صابر : ياسعيد بيه بنت دى كذابه وبتقول اى كلام

جميله : احمينى منهم ياسعيد بيه

سعيد : طيب ياصابر

جميله وضعت ايدها على قلبها من الخوف

سعيد شاور لبواب

جعفر وكم واحد معهم اخدو صابر وجابر وضعهم فى غرفه قفلو عليهم

جميله قلبها اطمئن

سعيد : متخافيش يابنتى

بس قوللى حكايتك اى

ازى ساره كانت مخطوفه

فى منزل عادل

عادل كان فى مكتبه سمع ضرب نار

عادل : فى اى اللى بيحصل

خرج من المكتب

فجاه شاف جبل

عادل بصدمه : انت جيت هنا ازى

جبل : ساره فين

عادل : معرفش مكانها

جبل ضرب عادل بقوى

عادل وقع وجبل بيلف فى البيت زى المجنون بيدور على ساره

عند رحمه

رحمه جريت عليها ومسكت يدها عشان تشوف النبض

رحمه : ده مفيش نبض

ثم تابعت حديثها بصدمه : مش ممكن

قومى ياساره

فجاه سمعت رحمه ضرب وخناق خارج الغرفه

عادل فاق جرى واحضر المسدس من المكتب

جبل شاف رجاله تقف امام غرفه

جبل ضربهم

رحمه سمعت صوت جبل هو بيقول

جبل بصوت عالى : ساره ساره

رحمه جريت على الباب الغرفه

رحمه : الحقنا ياجبل بيه

احنا هنا

جبل جرى على صوت وخبط الباب الغرفه بقوه

اتفتح الباب جبل اصدم لما شاف ساره فاقده الوعى

جرى عليها بسرعه زى المجنون

جبل : ساره فوقى ياحبيبتى

حصل لها اى

عادل : جبل

جبل التفتت له

عادل ضغط على المسدس خرجت رصاصه

واو

مين اللى اضرب برصاص

عادل : جبل

جبل التفتت له

عادل ضغط على المسدس خرجت رصاصه

عمرو كان ماسك المسدس ضرب عادل رصاصه فى يده بسرعه ومسدس وقع من عادل

جبل بصدمه : عمرو

رحمه جريت بسرعه على عمرو

رحمه : عمرو حبييبى انت كويس

عادل بصدمه اكبر : عمرو

عمرو : كنت فاكر مش اقدر اقف قدامك

دى نهاية طماعك وكراهيتك

البوليس قبض على عادل ورجالته

حضرت سياره الاسعاف

جبل شال ساره

ساره اتنقلت بالاسعاف ركب معها جبل

رحمه ركبت مع عمرو فى العربيه متوجهين الى المستشفى

فى الاسعاف

جبل ماسك يد ساره

ساره فاقده الوعى

جبل دموع فى عيونه : قومى ياساره

قومى ياحبيبتى انا مقدرش اعيش من غيرك

لحظات واصلو المستشفى

فى فيلا سعيد

جميله قالت لسعيد

كل حكايه من الاول لما كانت شغاله فى الشركه وان ساره كانت دكتوره بتعالج عمرو ابن ادهم

قالت له على عادل اللى خطفهم عشان الورق

ازى هربو منه ان ساره دخلت الفيلا كل افتكرها نسمه خطيبه جبل

ساره كانت ساكته خوف من رجالة عادل

جميله : هى دى كل حكايه ياسعيد بيه

سعيد : يعنى مفيش نسمه

جميله : يعنى جبل بيه مش خاطب بنت اسمها نسمه

سعيد : بين كده انه لعب عليه هو وفارس

ثم تابع حديثه : المهم جبل لازم يطلق ساره

جميله بخوف : صدقنى ياسعيد بيه ساره بتحب جبل اوى

ثم تابعت حديثها : خليهم يفضلو مع بعض

سعيد : انا بضحك معاكى

انا من زمان بتمنى ان جبل يتجوز واحده تحبه زى ساره

جميله : يعنى خلاص سامحتها

سعيد : ساره بعتبرها حفيدتى وعمرى مازعل منها

قطع حديثهم عز الدين

عز الدين : جميله

جميله جريت عليه

عز الدين : انتى كويسه ياحبيبتى حصل لك حاجه

جميله : انا كويسه الحمد الله

عز الدين : هم فين

جميله : البوليس جاه اخدهم

عز الدين : متشكر اوى ياسعيد بيه

سعيد : على اى ياابنى دى بنتى

انتم كلكم ولادى

عند جبل كان هيتجنن على ساره

عمرو : اهدى ياجبل ان شاء هتكون كويسه

رحمه خرجت من الغرفه

جبل : ساره كويسه

رحمه : ايوه هى كويسه وفاقت

جبل دخل الغرفه بسرعه

ساره بفرحه : جبل

جبل بفرحه : حبيبتى انتى كويسه

ساره : ايوه انا كويسه

والبيبى كمان كويس

ثم تابعت حديثها : كنت عارفه انك هتوصلى

جبل قبل يدها : مستحيل تبعدى عنى

عمرو : حمد الله على سلامتك يادكتوره

ساره : الله يسلمك

ثم تابعت حديثها : الف مبروك على جوازك انت ورحمه

رحمه : الله يبارك فيكى

ساره : رحمه بتحبك اوى ياعمرو خلى بالك منها

عمرو بينظر الى رحمه : دى فى عنيا

ثم تابع حديثه : انا بدعوكم على فرحى

رحمه : فرحك

عمرو : انا وانتى ياقلبى

جبل : الف مبروك ياعمرو

ربنا يخليكم لبعض

ثم تابع حديثه : اكيد طبعا هحضر فرحك انت اخويا

عمرو اخد رحمه وخرجو

فارس : جبل

جبل : نعم

فارس : كلم جدك

جبل اخد الموبيل

جبل : الو ايوه ياجدى

سعيد : انت فين ياجبل

جبل : ساره تعبت شويه واخدتها و روحنا المستشفى

سعيد : كذبه دى كمان

جبل : كذبه

سعيد : نسمه خطيبتك اللى قولت لى عليها مش كذبه

جبل نظر لفارس : انت قولت اى

فارس : ماقولتش حاجه

جبل : جدى انا

سعيد : جميله صاحبة ساره قالت لى على كل حاجه

جبل : جدى انا اسف

انا عارف انى غلطان انى خبيت عليك

وغلطان انى كذبت عليك قولت لك انى خطبت واحده اسمها نسمه

وقتها كانت ظروف صعبه ومتلخبطه وانت كنت تعبان

قولت كده عشان افرحك

ثم تابع حديثه : عشان خاطرى ياجدى متزعلش منى

جدى رد عليه

سعيد : اعمل اى فى قلبى ….. عمرى مازعل منك

جبل : حبيبى ياجدى

سعيد : قولى صحيح هى ساره تعبانه

جبل : هى باقت كويسه الوقتى

هنرجع بكره البلد

عند عمرو

عمرو : يالا ياقمر

رحمه : هنروح فين

عمرو : هنروح الفيلا

ومش هتبعدى عنى ابدا

رحمه وعمرو رجعو الفيلا

ادهم كان مصدوم من كلام كريم وعمار

عمار : كل موظفين المخلصين للشركه عادل كان بيرفضهم ويعين ناس تابعه

قطع حديثهم عمرو

عمرو : عمار …..كريم

عمار : الف سلامه عليك ياعمرو

عمرو : كل الغيبه دى محدش يسال عنى

كريم : عادل السبب هو كان ديما يمنعنا

عمرو : ده الورق وملفات اللى كانت مع ساره وجميله

عمرو قالهم حكايه كلها من الاول ان عادل خطف ساره وجميله

عشان الورق اللى كان معهم

ثم تابع حديثه : خلاص عادل اتقبض عليه

وشر انتهى

عمار : شركتك فى انتظارك ياصاحبى

ادهم : انااللى ضيعت الشركه لما سلمتها لعادل

ثم تابع حديثه : معليش يابنى

عمار: قدمنا فرصة تانيه نرجع الشركه

كريم : احنا هنعمل المستحيل عشان نرجع الشركه زى الاول

ادهم : انا واثق فيكم وعاوزك تساعدو ابنى

عمار : طبعا ياادهم بيه

ادهم نظر لرحمه اللى كانت تقف بعيد

ادهم : اتفضلى يارحمه

عمرو : رحمه باقت مراتى

ادهم : مراتك

عمرو قال ل ادهم من اول ماتجوز رحمه انها كانت بتساعده عشان يرجع املاكه

قد اى هى بتحبه بتخاف عليه

ادهم : نورتى بيتك يابنتى

رحمه : الله يخليك ياعمى

ادهم : عرفت تختار ياعمرو

نعمه الزوجه صالحه

وتمر الايام

رحمه اخدت جدتها تعيش معها فى الفيلا

ادهم طلق مامت عادل طبعا بعد ماعرف قد اى هى طماعه وانانيه زى ابنها

ساره اتحسنت ورجعت مع جبل الى البلد

عند سهيله اخت عادل

سهيله : هو اللى عمل فى نفسه كده

وانتى كمان السبب

مامت عادل : انا

سهيله : ايوه كنتى بتشجعيه انه يكون انانى وطماع

ثم تابعت حديثها : الام بتربى اولادها على صفات الحسنه

لو شافتهم بيعملو غلط تبعدهم

مامت عادل بحزن : كافيه يابنتى

سهيله : انا راح اجيب شنطه هدومى

اكيد مراد هيسبنى

خرجت سهيله متوجه الى فيلا مراد

فى فيلا مراد

فى المكتب

عم مراد : مش اخوها اتقبض عليه من طماعه

ثم تابع حديثه : قولى هتعمل اى

مراد : فى اى

عم مراد : هتطلق سهيله

مراد : سهيله مش زى اخوها

ثم تابع حديثه : انا بحب مراتى وعمرى ماهسيبها

عم مراد خرج من المكتب وذهب

مراد طلع من المكتب يسال داده على سهيله

مراد : ياداده

داده : ايوه يامراد بيه

مراد : سهيله فين

داده : دى جات من باره طلعت فوق

مراد : طيب حضرى لينا الاكل

مراد طلع الى غرفه

سهيله كانت فى غرفه بتجمع هدومها فى شنطه

مراد تحدث بستغراب : بتعملى اى

سهيله : بلم هدومى زى ماانت شايف

مراد : ليه

سهيله : عشان امشى قبل ماتقولى اخرجى من هنا

مراد : سهيله انا بحبك وعمرى ماهقولك كده

ثم تابع حديثه هو يمسك يدها : سهيله انا عارفك كويس وعارف قد اى انتى حنينه ومش زى اخوكى عادل

عارف صفاتك واخلاقك

انا بحبك ياسهيله وعمرى ماهسيبك

سهيله : انا كمان بحبك اوى انت كل حاجه ليا

ثم تابعت حديثها بتردد : كنت عاوزه اقولك حاجه

مراد : قولى عاوزه اى

سهيله : ادهم بيه طلق امى هى معتش لها مكان

يعنى ممكن ماما تجى تقعد هنا

مراد : موافق طبعا تجى تقعد معنا

فى بيت اميره

تم الخطوبه وكتب كتاب

فارس واميره

اميره البنت اللى كان بيحبها فارس

جبل : مبروك ياصاحبى

فارس : الله يبارك فيك

فارس : اميره سلمى دى مدام جبل

اميره : اهلا

ساره : مبروك

جبل وفارس خرجو قاعدو مع معازيم

ساره كانت قاعده مع اميره

فجاه سمعت ضرب نار

ساره خافت

واقفت فى بلاكونه تدور على جبل

شافته راكب الحصان

ساره كانت بتنظر له هى مبتسمه

هو شافها شاور لها تدخل

ساره ابتسمت دخلت

انتهت الحفله

جبل اخد ساره

فى طريق

ساره كانت سانده راسها نايمه على كتف جبل

وهو سايق العربيه

جبل : ساره

انتى نمتى ياقلب الجبل

عند عز الدين وجميله

عز الدين كان بيقراء فى كتاب

جميله بتحضر العشا

فجاه سمع جميله بتصرخ

جميله : اه

جرى بسرعه بكرسى المتحرك

عز الدين : حبيتى انتى كويسه

جميله ضحكت

عز الدين : بتعملى مقلب فيه

ماشى ياجميله

جميله : بضحك معاك

عز الدين خرج

جميله : متزعلش ياحبيبى

عز الدين : مش هكلمك

جميله : طب انا عندى ليك مفاجاه

عز الدين : مقلب

جميله : لا مش مقلب

عز الدين : اى هى

جميله : انا حامل

عز الدين بفرحه : بجد ياجميله

جميله : ايوه هتبقى اب

كريم وعماراصحاب عمرو رجعو الشركه

سكرتيره وفاء رجعت هى كمان

عمرو هو اللى مسك شركه والده ادهم

شركة رجعت زى الاول

فى الشركه عند عمرو

ادهم : متشكر اوى ياابنى على كل عاملته عشان الشركه

جبل : انت زى ابويا وجميلك عليه كتير

عمرو : نورت الشركه ياجبل

جبل : نورت مكانك ياعمرو

ثم تابع حديثه : اتمنى ان احنا نتعامل مع بعض

عمرو : اكيد طبعا ياجبل بيه

ثم تابع حديثه : اتفضل دعوة الفرح

تشرفنى انت وساره هانم

جبل خرج

كريم : اتفضل حسابات اهى ياعمرو

عمار : ورق الثفقه

عمرو : تمام

سكرتيره وفاء : خالد وفادى بيه باره عاوزين حاضرتك

عمار : خليهم يتفضلو

عمرو : مين دول

عمار : رجال اعمال

خالد : ازيك ياعمرو

عمرو : اهلا اتفضلو

فادى : اتفضل دى ورق الثفقه

تمرو الايام بسرعه

يتم حفلة فرح عمرو ورحمه

كل كان سعيد وفرحان

فى الفرح

عمار كان بينظر لوفاء

كريم : روح كلمها

عمار : هى مين

كريم : اللى انت بتحبها

عمار : انا مش بحب حد

كريم : انت ليه مش عاوز تكلمها

هى بتحبك

عمار : هى بتحب عادل ابنه خالتها

كريم : مين قالك انها كانت بتحبه

عمار : هو اللى قالى

فلاش باك

وفاء كانت جارة عمار

فى الشركه

عمار : وفاء

وفاء : عمار انت بتعمل اى هنا

عمار : انا بشتغل هنا

وفاء : وانا كمان

انا قولت لعادل يشغلنى هنا

عمار : انتى تعرفى عادل منين

وفاء : عادل ابن خالتى

عمار : اه

عادل : وفاء

وفاء التفتت : نعم

عادل : على شغلك

وفاء : حاضر

عن اذنك ياعمار

وفاء ذهبت

عمار اخد الملفات راح مكتب عادل

عمار : اتفضل الملفات

عادل : سيبها هنا

عمار كاد يمشى

عادل : عمار

عمار : نعم

عادل : ملكش دعوه بوفاء

عمار : انا بكلمها بكل احترام

هى جارتى

عادل : عارف بس عاوز اقولك

انها بتحبنى

عمار : وانا مالى بتقولى كده ليه

عادل : عشان ماتفكرش تحبها

عمار بغيظ : عن اذنك

باك

كريم : طيب اسالها

عمار : لا

كريم : انا هروح اقولها

عمار : قولت لك لا

كريم شاف وفاء بتخرج من باب القاعه

كريم نهض من مكانه

عمار : انت رايح فين

كريم : رايح اكلم اخويا على موبيل

عمار : طب ماتكلم اخوك هنا

كريم : عشان دوشه الفرح مش هسمع

كريم خرج نادى على وفاء

وفاء التفتت : نعم

كريم : كنت عاوز اكلمك فى موضوع مهم

وفاء : اى هو ياكريم

كريم : موضوع جواز

وفاء مندهشه : جواز

كريم : ايوه

وفاء : انت عاوز تجوزنى

كريم : عمار هو اللى بيحبك

وفاء ابتسمت : بجد بيحبنى

كريم :ايوه بيحبك وعاوز يجوزك

وفاء : طب مجاش قالى كده ليه

كريم : يعنى لو جاه كلمك توفقى

وفاء بخجل : اكلم اهلى

كريم : هو عمار فاكر انك بتحبى عادل

وفاء : مين قاله كده

كريم : عادل

وفاء : بيكذب عليه طبعا

ثم تابعت حديثها : عادل مجرد ابن خالتى وبس

كريم : يبقى كان بيغظ عمار

عمار افتكر كلامه صح وزعل

وفاء : طب قول لعمار الحقيقه

قطع كلامهم عمار

عمار : مش ضرورى يقول

وفاء التفتت كانت فى قمة خجلها

عمار بفرحه : قولى ل اهلك انى هجى اتقدم لك بكره ياوفاء

وفاء :حاضر عن اذنكم

وفاء مشيت

عمار : كلمت اخوك

كريم : كنت بخطب ل اخويا

بعد خمس سنين

ساره وجبل ربنا رزقهم 3 اولاد

تؤم ولد وبنت عندهم 4 سنين

ولد اسمه سعيد والبنت اسمها فريده

ولد عنده سنتين اسمه فارس

جميله وعز الدين

ربنا رزقهم

ولدين وبنت

عمرو ورحمه ربنا رزقهم

بولدين

ادهم وجبل عندهم ثلاث سنين

عند عمرو فى الشركه

عمرو قاعد فى المكتب بيراجع ورق

رحمه : ممكن ادخل

عمرو تحدث وهو مبتسم : اتفضلى

رحمه : ممكن حاضرتك تخلى جوزى يجى بدرى انهارده

عمرو : من عنيا

رحمه نهضت من مكانها

عمرو : راحه فين

رحمه : همشى بقا اصلى ورايا حاجات كتير لازم اعملها

اوع تتاخر

عمرو : حاضر

فى الليل

عمرو رجع الفيلا لقى انوار مغلقه

فجاه الانوار اضاءت

ادهم : عقبال مليون سنه يابنى وانت بصحه وسعاده

عمرو : الله يخليك يابابا

رحمه : عقبال مليون سنه

عمرو : انتى معيا ياقلبى

ادهم : يالاعشان نطفى الشمع

كلهم اتجمعو واخد صوره

رحمه : اتفضل هديتك

عمرو قبل يدها : انتى هديتى

انتى اجمل حاجه فى حياتى

عند عز الدين وجميله

بيشاهدو فيلم كارتون هم اولادهم

عز الدين بينظر لاولاده و جميله بفرحه

عز الدين : انا حاسس انى طاير من فرحه

وانتم جمبى

جميله : يعنى مش زعلان انى اقتحمت حياتك

عز الدين : اجمل حاجه حصلت لى انى جيتى وكنتى من نصيبى

انتى غيرتى حياتى

ثم تابع حديثه : ربنا يخليكم ليا

جميله : يخليك لينا ياحبيبى

فى يوم جديد

عند ساره وجبل

ساره كانت فى مطبخ بتحضر الاكل مع داده

ساره : الاكل ده لجدو سعيد

داده خيريه : حاضر

ساره حضرت سندوتشات لاولاد

خرجت من المطبخ

راحت عند حمام سباحه

جبل كان بيعوم

معه فريده و سعيد اولاده بيعلمهم سباحه

سعيد جد جبل شايل فارس الصغير

جبل : شاطر ياسعيد

فريده : وانا يا بابا

جبل : انتى كمان ياقلب بابا

ساره : ممكن تطلعو

طفل سعيد : لا

ساره : يالا

سعيد وفريده طلعو من المياه

ساره بتنظر لجبل : انت كمان اطلع

جبل : لا

ساره : اطلع ياجبل واسمع الكلام

جبل : قولت لك لا

ساره : جبل متعملش زى العيال صغيره

جبل : خلاص طالع

بس ممكن ايدك من فضلك

ساره مدت يدها هو شدها فى لمياه

ساره ماسكه فى جبل

ساره : انا مش بعرف اعوم

جبل : متخافيش انا عمرى ماسيبك

خيم الليل

ساره كانت بتحكى الاولاد حكايه

الطفل سعيد : خلصت كده ياماما

ساره : ايوه ياحبيب ماما

طفله فريده : احكى كما حدوته ياماما

ساره : بكره ياحبيبتى اقولك حدوته تانيه

بس الوقتى ميعاد النوم

ساره : تصبحو على خير

غطت الاولاد واضاءت انوار خفيفه

قفلت باب الغرفه

ذهبت الى المكتب

تدور على جبل مكنش موجود فى المكتب

داده خيريه : ساره هانم

ساره : نعم

داده خيريه : جبل بيه عاوزك باره فى جنينه

ساره طلعت الجنينه

لقيته واقف جمب حصان

جبل ابتسم لها

جبل : مش كان نفسك تركبى حصان

ساره : خايفه

جبل : قولتك متخافيش وانتى معيا

جبل ركب وحصان وساره

جبل مشى بالحصان فى جنينه

جنينه كبيره

لف حول جنينه بالحصان

بعدها دخلو الفيلا

جبل : فرحانه ياقلبى

ساره : جدا

جبل : هم الاولاد نامو

ساره : ايوه بعد ماحكت لهم حدوته

جبل : طيب ماتحكى لى حدوته انا كمان

ساره : احكى لك قصة قلب الجبل

جبل : طيب

ساره : كان فى مره

نسيب ساره تقول الحكايه لجبل

بكده انتهت المشاكل وانتهت الكراهيه

الابطال عاشو حياه سعيده مليئه بالحب