وقفت ديما وبلمت وبصدمة: -أي دا يا دكتور؟ إيه المهزلة دي؟ الدكتور: -ما أنا عشان كدا كنت مستغرب أما عطيتني الصورة. ديما بعصبية: -صورة إيه؟ أنا عطياك صورة أمنية. ممكن أفهم مين دي؟ الدكتور: -اتفضلي الصورة اهي، مش هي دي اللي انتي عطيتها. مسكت ديما الصورة وفضلت واقفة ومصدومة، وبعدها فتحت شنطتها ودورت على الصورة، لقيت صورة أمنية وملقتش صورة سالي. قعدت على الأرض وحطت إيدها على خدها وفضلت ساكتة. البنت بصراخ: -مين دي؟
دي مش أنا. حد يقولي؟ حد يفهمني إيه اللي حصل ده؟ الدكتور: -دا انتي تحمدي ربنا إنك واقفة في وسطنا دلوقتي. سالي بفرحة وانبهار: -أوه ياها، عندي شبيهة. دا احنا هنخربها. الدكتور: -انتي قولتي يا ديما هانم إنك هتبقي جنب البنت لحد ما تخف. ممكن تتفضلوا انتو بقا؟ ديما وقفت واستعادت تركيزها وبتريقة: -هو بعد اللي حصل هسيبها؟ أنا هاخدها البيت لحد ما أشوف حل للمصيبة دي. سالي: -يا ريت. البنت بعياط:
-أنا مش هروح ولا هاجي. ليه مسبتونيش أموت؟ ديما: -معلش، دي غلطتي ولازم أصلحها. وجت باصة للدكتور: -دكتور لو سمحت، اللي حصل دا محدش يعرف عنه حاجة. الدكتور: -اطمني يا ديما، بس الفرق بين البنت سالي إن البنت شعرها أصفر وسالي شعرها بني. ديما: -تمام يا دكتور. هي ممكن تخرج امتى؟ الدكتور: -النهاردة لو حابين. ديما: -خلاص يا دكتور، اكتب لنا إذن خروج. خرجت البنت ومعاها ديما وسالي وركبوا العربية. بعدها وقفت ديما قدام بيوتي سنتر.
سالي: -انتي وقفتي ليه يا ديما؟ ديما: -هنصبغ شعر... هو صحيح انتي اسمك إيه؟ البنت: -اسمي ورد. نزلت ديما وورد وراحوا البيوتي سنتر، وسابوا سالي في العربية عشان محدش يشوف الاتنين مع بعض. وصبغت ورد شعرها، وبعدها ركبوا العربية تاني عشان يروحوا البيت. ديما: -كل اللي خايفة منه هو ردة فعل شهاب. دا عصبي جدا. سالي: -خير خير. جه وقت العشا وقعدت ديما وسالي. ورجع شهاب من الشغل وقعد معاهم على السفرة. ديما بلعت ريقها وبخوف:
-شهاب، أنا عايزة أقولك حاجة بس بالله امسك نفسك يا أخويا. بصلها شهاب من فوق لتحت: -خير؟ ديما: -اطلعي يا ورد. طلعت ورد وأول ما شافها شهاب وقع الشوكة من إيده، ووقف مبلوم. وبعدها بقا يبص لسالى شوية وورد شوية وهو مصدوم: -دي سالي؟ لااااء دي هي اللي سالي. لااااء دي التانية هي اللي سالي. طب لو دي سالي، دي تبقى مين؟ وبصرخة وعصبية: -إيه ده؟ ديما قامت من على السفرة وبعدت عنه:
-من الآخر كدا وبصراحة، دي تبقى البنت اللي كانت في المستشفى وأنا اتغلطت وبدلت صورة أمنية بصورة سالي، بس غصب عني والله. شهاب: -نعم يختاااااااااي؟ انتي بتقولي اااااييييه؟ ورد: -آسفة يا شهاب بيه. شهاب قرب منها: -انتي اخرررررسي خالص. دا كله بسببك انتتتتتاااااااااي. سالي: -لااااء بقا أنا مكنتش عايزة أتكلم، بس دا كله بسببى أنا. أه بسببى. قرب منها شهاب ومسكها من إيدها: -انتي بتقولي إيه يا وش المصاااااايب انتتتتتااااااااى؟
سالي بخوف: -أنا اللي خبطها بعربيتي وجريت قبل ما حد يشوفني وو... شهاب: -نهاااارك أسود. انتي يابت انتي هتتعدلي امتاااااااا؟ هو انتي مش بييجي من وراكي غير وجع القلب؟ وجه سابها ورمى الكرسي على الأرض وطلع أوضته. ديما: -الحمد لله متهورش. متخافيش يا ورد، دي طبيعته. هو من يومه كدا. وانتي يازفتة ياللي اسمك سالي، متكلمتيش ليه قبل كدا؟ سالي: -كنت خايفة. ديما بتريقة: -لااااء وانتي بتخافي أوي.
قعدوا البنات مع بعض وطلبت ديما من ورد تحكيلهم إيه اللي حصلهم. بدأت ورد تحكيلهم وهي منهارة. ديما: -اسمهم إيه؟ ورد: -شريف الدمنهوري ووحدة اسمها وعد. أول مرة أشوفها كانت يوم الفرح.
ديما
بصددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددكتور،
انا عايزه أتكلم مع حضرتك في موضوع ضروري، ممكن؟
الدكتور وهو بيبص في ورق: -اتفضلي. ديما وهي بتاخد نفس عميق: -أنا... أنا مش عارفة أبدأ الكلام إزاي. بس الموضوع دا بجد مهم جداً. الدكتور وهو بيقفل الورق وباصص لديما: -خير يا ديما، اتكلمي. ديما بتتردد شوية وبعدين بتقول: -أنا سمعت كلام عن... عن حاجة تخص المستشفى. حاجة مش كويسة. الدكتور بيرفع حاجبه: -كلام إيه؟ ديما: -كلام عن... عن عمليات بتتعمل غلط. وعن ناس بتتبدل. الدكتور بيبصلها بصدمة: -مين قالك الكلام ده؟ ديما: -أنا...
أنا سمعته بالصدفة. بس أنا خايفة أوي. الدكتور بيفكر شوية وبعدين بيقول: -بصي يا ديما، أنا مش عارف مين اللي قالك الكلام ده، بس أنا متأكد إن المستشفى دي نضيفة. ومحدش بيعمل حاجة غلط. ديما وهي بتبص في الأرض: -بس أنا... الدكتور بيقاطعها: -متقلقيش. ولو عندك أي دليل على أي حاجة، أنا مستعد أسمعه. بس لحد دلوقتي، أنا مسمعتش حاجة. ديما وهي بتقوم: -شكرا يا دكتور. وبتمشي ديما وهي قلبها بيدق بسرعة.
في مكان آخر، بتوصل ديما لبيتها. بتلاقي سالي قاعدة مستنياها. سالي: -إيه الأخبار؟ ديما وهي بتقعد جنبها: -زي ما توقعت. الدكتور مش مصدق حاجة. سالي: -طب نعمل إيه دلوقتي؟ ديما: -لازم نلاقي دليل. حاجة قوية جداً. سالي: -بس إزاي؟ ديما: -معرفش. بس لازم نلاقي. وفجأة، بيخبط الباب. ديما وسالي بيبصوا لبعض بقلق. ديما: -مين دا؟ سالي: -معرفش. ديما بتروح تفتح الباب، وبتلاقي قدامها...
(ملاحظة: النص الاصلي كان فيه بعض التلاصقات بين الكلمات، وتم فصلها وتصحيحها.)
تابعنا وما يفوتك جديد
اختر المنصة اللي تناسبك وتوصلك الفصول أول بأول.
التعليقات (0)
جاري تحميل التعليقات...
لا توجد تعليقات بعد
كن أول من يشارك برأيه!