رواية مدللتي الفصل السادس عشر 16 - بقلم اسراء حمدي

حسام: اسراء مالكونزل عليه وهى اغمى عليه الناس اتلمت ادم: الناس لسه هيشلها حسام: انت بتعمل اى انا مش مالى عينك ادم: انت تسكت خالص انت السبب محمود: طب شوفها الاول وبعدين ليه الخناقة دى شالها حسام وحطها على الكرسى وفضلوا يحطوا مياه على وشها وبرفان اسراء: اها اها انا فين ادم: مالك يا اسراء اسراء: انا كويسه حسام: اوديكى للدكتور اسراء: لا شكرا ادم: طب روحى استريحى شوى اسراء: لا انا كويسه انا بس هروح الحمام اغسل وشى

مشت وحسام وراها لسه هتدخل الحمام وحسام شدها اسراء: سيب ايدى حسام: عاوزك اغسلى وشك وتعالى المكتب اسراء: طيب دخلت الحمام وانهارت من العياط وعلى المرحلة اللى وصلت ليه اعقدت نص ساعه تعيط رانا: اى دى انت ىبتعيطى هههههههه اسراء: بصت ليه بقرف ومش حسام: اسسسسراء مش قولت لك تعالى اسراء: نعمدخل المكتب وهى كمان حسام: مالك اسراء: مالى انا حسام: طب اغمى عليك ليها اسراء: ارهاق حسام: طب يلا اروحك عشان انت تعبانها

اسراء: لا مش تعبانه عن اذنك وطلعت تجرى راحت المشروع ادم: انا زعلان عليك جدا انت انطفيتى ليه كدها اسراء: فترة وهتعدى عن اذنك انا هطلع ابعت الملف للجنه فى الكليه ادم: اتفضلى طلعت اسراء بعتت الملف وفضلت تشتغل والوقت بيجرى محمود: ياستى مش كدة احنا عاوزينك برضوا اسراء: تسلم بس انا كويسه محمود: طب يلا نتغداء انا وانت فى الهوا هنا بلاها رسميات هههههه اسراء: هات سندوتش احسن مش فاضيه حالص محمود: خد ايكش يتم حسام:

انت يا زفت فين محمود رانا: مع اسراء هناك اهوا حسام: طب ابعتيه بسرعه عشان الشغل دى هنروح فى داهيه رانا: طيب رنت عليه وهى واقفة وفتحت الاسبيكر رانا: محمود حسام عاوزك دلوقتى محمود: طيب عاوزة حاجه يا سو جيلك تانى رانا: سو ههههههه حسام: اطلعى برام محمود: فى اى يا حسام حسام: شوف اللوحه دى كدة كلهم فيهم نواقص والمفروض يتبعتوا ساعه كمان محمود: بس مش هنلحق حسام: ياخى حاول محمود: طيب هتصل با سو تايجى تنجزا معانا حسام: احترام

نفسك اى سو دى محمود: احم اسف محمود: اسراء تعالى على مكتبى عشان عاوزين منك مساعدة حسام: مكتبك فين ها تيجى هنا يلام محمود: اظن سمعتى اسراء: طيب سلام رانا: هههه ازيك يا سو هههه اسراء: لسه هتدخل رانا: مش قولت لك استنى لما نشوف هيدخلك ولا لا اسراء: اوك واتصلت بمحمود اسراء: محمود اطلع من المكتب دقيقة كدة محمود: طيب فتح المكتب مالك ادخلى اسراء: الهانم مش راضيه محمود: رانا فى اى رانا: اتكلم بادب انت مين عشان تكلمنى كدة

محمود: يلا يا سو سيبك منه دى واحدة مريضه تعالى ودخلوا حسام: ساعه عشان تيجى اسراء: البركه فى الاستاذ رانا حسام: هههه رونى محمود: رونى اى وزفت اى دى واحدة متخلفة حسام: احترم نفسك اسراء: فين الشغل محمود: اهو بدوا يشتغلوا كلهم فى صمت محمود: انا هطلع اجيب حاجه وجاى عاوزة حاجه يا سو اسراء: شكرا يا محمود متاخر محمود: لا دقيقه وجاى حسام: لسه تعبانها اسراء: حسام: كلتى اسراء: لا ومحمود دخل خدى ياستى اسراء: بيتزا الله

محمود: ههههه عدى الجمايل بس اسراء: سيد عيب متقولش كدة احنا اهلم محمود: ههههه حسام: دى قلبه البيتزا دى هههههه اسراء: فى احلى من البيتزا محمود: بتاع بطنها اووى وكالوا كلهم وخلصوا الشغل حسام: كده تمام اووى يلا نمشى اتاخرنا نزلوا مع بعض واسراء ركبت مع حسام حسام: شكرا على مجهودك اسراء: العفو على اى وساد الصمت بينهم لحد البيت نزلوا وطلعت الغرفه حسام: خد شور وهى دخلت بعديها ولابست بجامه حسام: والله وحشنى شكلك كدها

اسراء: طيب ودخلت البلكونه واعقدت تبص للنجوم لحد الساعه 11 ودخلت نامت قامت على صوت الفون الو مين حسام: وحشتينى انا مردتش اصحيكى الصبح عشان قولت دى اكيد تعبانها اسراء: طيب هلبس واجى قامت خدت شور ولبسه جيبة جنس قصيرة جدا وتشرت وجاكت نزلت وركبت العربيه حسام: واقف فى المشروع بيشوف هما وصلوا لحد فين وباصص فجاء شاف اسراء جاى خطفت انظار وشيكاته حسام: اى الحلاوة دى اسراء: تسلم محمود: ياستى جالى هبوط يلا عشان نفطر اسراء:

هههههه وانا والله حسام: وانا مكلتش محمود: نفطرك لله وخلاصههههه اتجمعوا كلهم وفطروا حسام: مبيوشش اسراء مش المفروض تفطرى معايا انا اسراء: ما انت بتفطر مع ناس احسن حسام: والله طيب ماشى ومشى ادم: اسراء خدى امضى دى من حسام بسرعه اسراء: طيب راحت للمكتب رانا: نعم انت كل شوى نشوفك هنا الواحد زهق من كتر ماشوفك اسراء: ما تحترمى نفسك انت مجنونه ولا نسيتى نفسك رانا: ههههه انا بردو يا بنت الخدام اسراء: اخرسى ولسه هتضربها بالقلم

وفجاء حد مسك ايدها