فاطمة وهي تضغط على جرس الباب وتبكي. الأم فتحت الباب: "في إيه يا فاطمة يا بنتي؟ خير يا حبيبتي." فاطمة بدموع وشهقات: "طلبت الطلاق وهطلق يعني هطلق، أنا لا يمكن أعيش معاه لحظة تانية بعد كدا." الأم: "في إيه بس؟ إيه اللي حصل؟ فاطمة: "في إيه ليه؟ هي المحروسة بنتك مقالتلكيش ولا إيه؟ الأم باستغراب: "نور!! إيه دخلها في طلاقك؟
فاطمة بحزن: "هي السبب يا ماما، أنا تعبانة وحاسة إن فيه رصاصة في قلبي ومش عارفة أطلعها. هي السبب، خانوني يا ماما، استغفلوني وأنا زي الهبلة بجمعهم في مكان واحد وهما خونه وأندال." الأم وهي تضرب على صدرها: "يا نصبِتي! إيه الكلام ده يا فاطمة؟ أوعي تقولي كدا، نور لا يمكن تعمل كدا." فاطمة بغل: "هه، وليه متعملش كدا؟ إيه الجديد؟ هو مش أنتي طول عمرك بتدلع فيها؟
وأهي دلوقتي هربت مع الزفت اللي كانت مصاحبها. مستغربة ليه إنها كانت مصاحبة جوزي وبيحبوا بعض؟ وبعدين أنتي بتدافعي عنها وزعلانة عليها؟ طب وأنا؟ أنا إيه؟ مش بتشيلي همي ليه؟ ليه دايماً أنا اللي في الآخر؟ ليه ده أنا أكتر واحدة بحبك وبراعيكي؟ ليه دايماً بتفضليها عليا؟ ليه بتميزيها عني؟ ليه بتخافي عليها وأنا لأ؟ بتزعلي على زعلها وأنا لأ؟ بتشيلي همها وأنا لأ؟
ماما، أنا بنتك زيها على فكرة، أنا الضحية هنا، أنا اللي اتخدعت، أنا اللي ضحكوا عليا واستغفلوني. لكن أنتي مبيهمكيش إلا نور وبس، نور عملت، نور بتعمل، نور بتحب، نور بتكره، نور نور نور نور. دي واحدة أنانية كذابة ومنافقة وأنا بكرهها وبكرهكم كلكم. ماما، أنتي ظلمتيني في إنك بتميزيها عني."
وشدت شنطتها وخرجت من الشقة وهي تبكي، وأمها مصدومة. هي أي نعم بتميز نور شوية، بس ده يعني عشان نور الصغيرة وطايشة، مش قصدها تكره فاطمة أو إنها مبتحبهاش. نادت على فاطمة، بس فاطمة مردتش. استغفرت ربنا واتصلت على فارس تفهم منه. فارس وهو يرد على تليفونه: "أيوة يا حاجة فاطمة وصلت؟ الأم: "أيوة يا ابني، بس بسرعة نزلت تاني ومش عارفة راحت فين هي وحكت له اللي حصل." فارس بقلق: "إزاي تسبيها تمشي بس كدا يا أمي؟
خلاص أنا مسافة السكة وجاية." الأم: "ماشي يا ابني." أخذ مفتاح عربيته ورايح على بيت فاطمة، خايف هتروح فين؟ هي ملهاش مكان تروح فيه غير بيت أبوها وسابته ومش هتروح فين. وهو بيقرب ناحية بيت أبو فاطمة شافها في شارع جنب بيتها، قرب منها وشدها من دراعها جامد وأخذها في حضنه بلهفة. كان مرعوب عليها. هو خلاص فهم، هو وقع في غرامها لا محالة، بس هي دماغها ناشفة ومش هتسامح إلا إذا... فارس وهو يحضنها: "رايحة فين؟ ممكن أفهم؟
فاطمة بزعيق وبتبعده عنها: "وأنت مالك؟ ابعد عني، خنقتني يا شيخ، ده أنت معندكش دم صحيح. بقول لك قرفانة أبص في وشك، بكرهك، ابعد عني الله! فارس بغضب وحدة أول مرة فاطمة تشوفها: "ده أنتي سكتي فيها والظاهر كدا إني اتساهلت معاكي كتير. امشي معايا، وطلاق مش هطلق، وهتقعدي معايا في البيت وفي نفس الأوضة، وأعلى ما في خيلك اركبي." وبيشدها بغضب للعربية وقفل الباب كويس عشان متفتحوش. فاطمة وهي تحاول
تفك إيديها وتفتح الباب: "أما أنت بجح صحيح، أنت مش مستوعب، أنت خونتني وبتتهجم عليا دلوقتي، أنت مجنون! فارس بغضب: "فاطمة! اهدي كدا بدل ما أوريك الجنان اللي على أصوله." فاطمة بخوف من نبرة صوته: "متهددنيش." فارس بنفس الحدة: "أنا مبهددكيش، أنا بحذرك." *** حياة وهي تفتح باب الشقة وحزينة إن خلاص موضوعها هي وحسام انتهى، وبتقنع نفسها إن ده الصح. دخلت وبتنادي على نهى. حياة بصوت عالي: "نهيييي، نهي أنا جيت، أنتي فييييين؟
فتحت الباب وصرخت. حياة بصويت: "نهيييي! وهي تبكي وقربت منها: "نهي، لا لا لا، الله يخليكي عشان خاطري متسبنيش، مش عايزة أبقى لوحدي. عملتي كدا ليه يا عبيطة؟ مازن ميستهلش، ده واطي. نهي قومي." أه، الإسعاف. وبسرعة اتصلت بالإسعاف وكلمت سارة. سارة: "إزيك يا حياة؟ وحشاني موت." حياة بعياط: "نهي، نهي يا سارة بتموت. أنا خايفة أوي ليحصلها حاجة وتمشي زي ما ماما وبابا مشوا. أنا متلبكة ومش عارفة أجمع أعصابي ولا أقوم باللازم."
سارة بقلق: "إيه اللي حصل؟ حياة وهي تشهق: "انتحرت." سارة: "إيه؟ طلبتي الإسعاف؟ حياة: "آه." سارة: "خلاص أنا جايا لك حالاً." *** أمير وهو يحضن وتين. أمير بهدوء: "هدّيتي يا روحي." وتين وهي تدخل في حضنه: "آه، طول ما أنا في حصنك أنا هادية ومطمئنة. أنت الأمان بالنسبة لي يا أمير." أمير: "وأنا دايماً جنبك." وتين: "أمير، أنا فكرت وقررت قرار مهم." أمير برفعت حاجب: "إيه هو القرار ده؟ وتين: "أنا هروح للدكتورة وأكشف."
أمير قام اتعدل مرة واحدة كأن لدغته عقربة: "هو مش احنا اتكلمنا في الحوار ده ميت ألف مرة وأنا قلت اللي عندي؟ بتعيدي وتزيدي فيه ليه؟ وتين بإصرار: "عشان كلامك مش مقنعني وأنا عايزة بيبي وهجري ورا الموضوع ده وخلص الكلام." أمير بعصبية: "أنتي متقوليش خلص الكلام ده، أنا اللي أقول خلص الكلام. ومفيش مراوح لدكاترة لو كان عاجبك. فاااهمة؟ وقام خرج من الأوضة سايب وتين بتعيط في الأوضة. ***
وتين وهي تلم هدومها وتحطها في الشنطة. هي خلاص أخدت قرارها، هتروح بيت باباها. خلاص مش هتقعد مع أمير تحت سقف واحد إلا لما يقول لها سبب مقنع. مينفعش يبقى أناني كدا. هي عايزة تبقى أم، وكمان مامت أمير مبتبطلش زن فوق دماغها. طول ما هو بيفكر في نفسه وبس، مش هتكمل كدا هي.
خلصت لم الهدوم، وآخر قميص بتجيبه وقع شريط على الأرض. وطت وجابته، وبتبص فيه لقت شريط غريب. مش فاكرة إنها بتاخد النوع ده، وكمان أمير مش بياخد حبوب. طيب ده بتاع إيه؟ ومين مخبيه كدا؟ شكت في الموضوع وحطته في شنطة خروجها. وخرجت مقررة إنها هتروح للدكتورة بدون ما تعرف أمير. لازم تفهم إيه هو شريط الحبوب ده! ***
هدي وهي خارجة رايحة الشغل. سيف قال لها تسبقه على العربية، هو هيجيب الفون وييجي وراها. نازلة على السلالم عادي في أمان الله. علي منادياً: "مدام هدي." هدي وقفت وبصت وراها: "إزي حضرتك يا بشمهندس؟ علي وهو يمد إيده عشان يسلم، وهدي مكنتش هتسلم بس اتكسفت وخافت تحرجه، فمدت إيديها وسلمت. واللي نزل وشاف نظرات علي لهدي اللي هياكلها بعيونه وشافه وهو ماسك إيديها، الشرار طلع من عيونه ونزل السلالم بسرعة.
سيف بحدة وعيونه على هدي: "احم، في حاجة ولا إيه؟ علي مبتسم وشال إيده من إيد هدي: "لا، ولا حاجة. ده أنا كنت بسلم على مدام هدي." سيف وهو يشد إيد هدي ويمسكها وينزلها درجتين على السلم وراه: "أهااا، أهلاً وسهلاً أستاذ علي. معلشي متأخرين، نستأذن إحنا." علي: "آه، اتفضلوا." سيف نزل وشد وراه هدي بسرعة وبطريقة تملك وركبها العربية ورزع الباب جامد. هدي اتنفضت مكانها. أول ما ركب سيف اتكلمت. هدي بخضة: "مالك يا سيف؟ عصبي ليه؟
أهدي يا حبيبي." سيف وهو يبص عليها بعصبية ونبرة أول مرة تسمعها: "لا مش أول مرة، سمعتها في أول جوازها. نبرة اتهام!! هو مش أنا قلت لك الزفت ده متكلميهوش ولا تقفي معاه؟ أسيبك تنزلي لوحدك بس لحد العربية وأتأخر شوية، أنزل أشوفك واقفة معاه وبتضحكي وماسك إيدك. إيه عاجبك أوي علي يعني؟ هدي بصدمة: "أنت بتقول إيه؟! أنت مستوعب اللي بتقوله؟ سيف بتسرع وبدون ما يركز في اللي بيقوله، هو دلوقتي واصل لمرحلة عالية جداً
في العصبية: "آه، مستوعب. هي يعني أول مرة تكلم راجل وتخوني ثقة اللي حواليكي... هدي بعياط: "سيف، لو سمحت اسكت." ونزلت من العربية. سيف مسك دراعها. سيف وهو ماسك دراعها: "رايحة فين؟ هدي بدموع: "نازلة الشقة، مش هروح الشغل النهارده. لو سمحت سيبني." سيف ساب دراعها ونزل وراه من العربية ووقف قدامها بعصبية: "أنت إيه؟ بتتحججي عشان تنزلي تكملي وقفة معاه؟ ماله يعني؟ عاجبك ف إيه؟ ده بني آدم لزج." هدي وهي منهارة: "طلقني."
سيف هدى وبصدمة: "نعم؟! هدي وهي تبعد إيده: "اللي سمعته. طلقني." وسابته ومشيت طلعت على الشقة. سيف وأخيراً استوعب الغباء اللي قاله وضرب كوتش العربية برجله بغضب. رفع شعره بإيده: "إيه الكلام الزفت اللي قلته ده؟ *** أمير فونه رن وهو في العربية. أمير: "ألو؟ "أنا حسام." أمير باستغراب: "غريبة بتكلمني من رقم غريب ليه؟ حسام بتنهيدة: "لا، مفيش. غيرت رقمي." أمير بذهول: "ليه؟ حسام
وهو ينزل من سلالم شقته: "متركزش يا أمير. بقول لك كنت عايزك تبعت لي السكرتيرة بتاعتك بورق المشروع الجديد على الشقة عندي بعد ساعتين." أمير بضيق: "نعم؟ سكرتيرة إيه اللي أبعتهالك الشقة؟ أنت مش هتبطل العك ده بقا؟ هتفوق لنفسك امتى؟ وبعدين أنت مش قلت إنك حبيت؟ أي هتخونها؟ وبعدين خلصوا البنات ومفضلش إلا السكرتيرة بتاعتي."
حسام بهدوء: "خلصت. افهم بقا. أنا مش هعملها حاجة. أنا، أنا عايزها بورق المشروع عشان تفهميني نظامه إيه، لأن نويت أرجع أشتغل معاك في الشركة." أمير: "حاسك متغير. هو فيه حاجة؟ حسام: "حاسس يعني مش متأكد." أمير: "انجزي. أنا مش فايق لألغازك. في إيه؟ حسام بهدوء: "يعني قررت أبدأ من جديد وأبدأ مع نفسي وأعيش لنفسي وبس." أمير: "ده بجد؟ حسام: "نعم." أمير: "معقولة؟
فضلت سنين وراك وبتحايل عليك وبقنع فيك تتغير وتبدأ من جديد وأنت لأ. حياة لمن تنادي، والوقت الحالي جاي من نفسك تقول لي هبدأ من جديد. من حقي مصدقش." حسام: "فعلاً، أنا متصدقش. انجز هتكلمها؟ أمير: "طبعاً، بس أوعدني متجيش جمبها ولا تعمل لها حاجة. البنت أمانة عندي." حسام: "خلاص، قلت لك مش هعمل لها حاجة. انجز كلمها وقول لها تعدي عليا بعد ساعتين." أمير: "خلاص، ماشي. أقفل وأنا هكلمها." حسام: "خلاص، ماشي. سلام."
أمير: "حسام، بالنسبة للبنت اللي بتحبها، هو حصل حاجة ب... حسام مقاطعاً بحزن: "خلاص يا أمير، كل واحد راح لحاله." أمير: "ليه؟ إيه اللي حصل؟ حسام: "تقدر تقول إني كنت بحلم وفقت خلاص. أنا مش بتاع حب. يلا سلام." قفل المكالمة واتنهد. كان نفسه تسامحه ويبدأ من جديد ويتغير على إيديها وعشانها، بس خلاص، هو فقد الأمل وقرر يعيش لنفسه. *** أمير قبل ما يكلم حسام، اتصل على سهى السكرتيرة بتاعته. أمير: "ألو." سهى بنوم: "خير يا سيف بيه."
أمير: "آسف يا سهي، بس أنا محتاجك ضروري." سهى: "خير." أمير: "هبعت لك عنوان دلوقتي، عايزك كمان ساعتين تروحيه ومعاكي ورق المشروع الجديد." سهى: "طب معلشي، استفسار بس." أمير: "اتفضلي." سهى: "هروح فين يعني؟ العنوان ده مين؟ أمير: "عند حسام."
سهى بصراخ وخضة:
"آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآسآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآسآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآقآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ
تابعنا وما يفوتك جديد
اختر المنصة اللي تناسبك وتوصلك الفصول أول بأول.
التعليقات (0)
جاري تحميل التعليقات...
لا توجد تعليقات بعد
كن أول من يشارك برأيه!