رواية وش تالت الفصل الثاني عشر 12 - بقلم اسماعيل موسى

وش_تالت

١٢

انت اخدت البرشام يا مدحت&;

سألت مروه اول ما مدحت رجع الشقه

ايوه اخدت البرشام متقلقيش مش هسمح ان عقلى يودينى

فى اماكن وحشه تاني&; عقلى بتدور فيه أفكار زفت

زى ايه مثلا&;

ابتسم مدحت&; تصورى عقلى القذر مصورلى ان فيه علاقه بينك وبين اسامه!!

لا ومش كده بس&; اول مبارح تهيألى انى سمعت صوت بيتكلم معاكى وانا نايم&; شوفتى تفكيرى زفت ازاى&;

حطيت التليفون يسجل علشان اريح مخى

ولقت ايه&;

ملقتش حاجه&; مكنش فيه اى صوت فى التسجيل

&; انا اسف يا مروة سامحينى&; بس خلاص انا عرفت انى عيان

وهاخد العلاج على طول..

كل يا حبيى&; لازم تاكل علشان بتاخد علاج كتير&; وانا مش زعلانه منك&; انت ياما شكيت فيا كتير مش اول مره

بجد يا مروه&;

بجد

ليه مش فاكر&;

مش فاكر حاجه ممكن تقوليلى&;

كنت كل يوم بتطلع بقصه جديده يا مدحت لو حكيت مش هنخلص

لكن انت مش فاكر انى اشتكيت ليك من أسامه&;

ازاى هيكون ليه علاقه بيه وانا بتشكتى من حضورك البيت هنا&;

انا بفكر اتصالح مع اسامه يا مروه&; هعتذرله انا غلطت فى حقه

لا.... بلاش يا مدحت&; انا فعلآ مخنوقه من اسامه ومش عايزاه يجي البيت هنا خالص

بتدايق لما يجى البيت وانت مش موجود

خلاص براحتك يا مروه إلى انتى عايزاه هعمله

انا هدخل انام بقا&; عايزه حاجه&;

شكرا يا حبيى انا هسهر شويه قدام التليفزيون وانام

رقد مدحت على سريره وهو يشعر بالراحه وما ان اغمض عينيه حتى سمع صوت مروه فى الهاتف

ازيك يا حبيبي&; عامل ايه&; بكره ولا بعده هعدى عليك اشوفك

انت وحشتنى اووى ونفسى تكون فى حضنى لكن الظروف صعبه

لا متقلقش هعدى عليك&; وانا كمان بحبك

ثم سكن الصوت وساد الهدوء داخل الشقه...

على طاولة الإفطار قال مدحت&; مروه انا سمعتك بتتكلمى فى التليفون امبارح

مدحت احنا هنرجع تانى&;

انا مصدقت انك بقيت كويس وبقيت بتاخد العلاج

&;