مروان روح هو ومي وهدي وسالم، سلموا على مروان وسألوا على ماهر. قال إنّه روح قبله بفترة. هدي بقلق: أنا ابتديت أقلق. رنّ عليه تاني. مروان: حاضر. رنّ مروان، والمرة دي الفون فتح وردّ شخص بس ما كانش ماهر، دا كان حازم. مروان باستغراب: إيه يا حازم، هو ماهر فين، وساب الفون معاك ليه؟ حازم بحزن: ماهر وحور عملوا حادثة على الطريق يا مروان، وأنا واخدهم على المستشفى. مروان بخضة: إيه، طب، انت فين؟ ورايح على مستشفى إيه؟ حازم: أنا
مروان: تمام، خمس دقايق وهتلاقيني عندك. وقفل معاه. هدي بقلق: ماهر فين يا مروان، ابني فين، ومستشفى إيه اللي بتتكلم عليها؟ مروان: ماهر وحور عملوا حادثة على الطريق، وحازم كان ماشي من نفس الطريق وشافهم، واخدهم على المستشفى. هدي بعياط: ابني، أنا عايزة ابني يا سالم، هاتلي ابني. سالم بيحاول يكون هادي عشان ما يخوفهاش، رغم قلقه على ابنه: حاضر يا هدي. يلا يا مروان، هات العربية ويلا. هدي: استنى، أنا هاجي معاك. سالم: طب.
مروان بسرعة: بص ياعمي، أنا هروح أنا وناريمان، وحضرتك هات طنط هدي، وتعالى. واسم المستشفى (000) سالم: تمام، روحوا انتوا، وأنا جاي وراكوا. عربية مروان: ناريمان، بطلي عياط بقى، دموعك نشفت، وهو إن شاء الله هيكون كويس. ناريمان بعياط: يارب يا مروان، أنا مليش غيره في الدنيا. مروان حب يفرفشها شوية، رغم إنه قلقان جدًا على ماهر. مروان: طب، وأنا روحت فين؟ ناريمان ضربته على صدره:
تصدق إنك معندكش دم، يعني صاحبك في المستشفى وانت بتهزر؟ مروان: ما قصدتش، وبعدين أخوكي بسبع أرواح، مبيموتش. ناريمان: بعد الشر إن شاء الله، اللي يكرههم. مروان: ماشي يا ستي، يلا بقى عشان وصلنا. ولسه مكملش كلامه، ولقى ناريمان اختفت. طلع بسرعة من العربية، وراها لقاها واقفة قدام الباب بتاع ماهر وحور، وبتعيط. لأنهم كانوا في نفس الأوضة. شويه وكان الدكتور خرج. مروان راح عليه بسرعة وقال: طمني يا دكتور، هما عاملين إيه؟
الدكتور برسمية: المدام الحمد لله كويسة، جرحها بسيط وهيا شوية وهتفوق. أما ماهر باشا فهو حالته خطيرة شوية، لأنه خد الخبطة كلها، ادعوا له. خلص كلامه ومشي. سالم وهدي جم. مروان قال ليهم اللي الدكتور قاله، وهدي قعدت تعيط، وناريمان قعدت تهدّي فيها. بعد فترة، حور فاقت، وكانت ناريمان وهدي معاها. حور بتعب: دا أنا فين؟ ناريمان: اهدي يا حور، متقوميش، إحنا في المستشفى. حور:
ليه، انتوا عملتوا حادثة امبارح، وحازم جابك انتي وماهر هنا. حور: طب، وماهر فين؟ ناريمان ساكتة مبتردش. حور: ساكتة لي، ماهر ماله يا ناري؟ ناريمان: مفيش يا حور، الدكتور قال إنه حالته خطيرة شوية، لأنه خد الخبطة كلها. حور بعياط: أنا السبب، أنا اللي اتخانقت معاه وفضلنا نتكلم ومأخدناش بالنا. هدي قالت بحنية: إنتي مش السبب يا حور، انتوا مكتوب ليكوا كدا، وربنا مش بيجيب حاجة وحشة أبدًا.
«استغفر الله العظيم رب العرش العظيم وأتوب إليه» حور: ونعم بالله. ناري: تعالي وديني عنده. ناريمان: إنتي تعبانة يا حور، مش هينفع. حور بزعيق: أنا هقوم، أنا هتيجي تساعديني ولا لأ. راحت ناريمان وساعدتها، ودتها أوضة العناية بتاعت ماهر. وحور فضلت واقفة على الباب وتعيط. وبعدها لقت الدكتور خرج من عنده، وباين عليه الزعل. حور قالت: طمني يا دكتور، هو كويس؟ الدكتور ساكت مش بيرد. حور بزعيق: انت مش بترد عليا ليه، هو مش هيسبني صح؟
هو عايش؟ الدكتور بصّلها بحزن وقال: للأسف يا مدام، البقاء لله. حور مخلتوش يكمل كلامه، وراحت دخلت لماهر جوه، وكان متوصل بأجهزة كتير، والدكاترة بيحاولوا يرجعوا نبض القلب. زقتهم كلهم، ولقته نايم على السرير. اتصدمت، وقلبها وجعها أول ما شافته. وجرت اترمت في حضنه واتشبّت فيه زي الأطفال، وقالت بعياط: ماهر قوم بقى، انت مش هتسبني صح؟ وفضلت تهز فيه.
وفجأة ماهر حرّك إيده، وحور نادت على الدكتور بسرعة، والدكتور دخل وانصدم لما شاف نبض القلب رجع تاني. بص لحور وقال: دي معجزة، نبض القلب رجع تاني. حور قالت بفرحة: مش قلتلك، هو مش هيسبني. حور بعدها خرجت، ونقلوا ماهر أوضة عادية، والدكتور قال إنه هيفوق بعد ساعتين. وفعلاً فاق ماهر، وأول ما حور شافته فاق، اترمت في حضنه، وفضلت تعيط زي الأطفال، وقالت بعياط: حمد الله على سلامتك يا حبيبي.
دقايق وهما في حضن بعض، وكل واحد بيطمن نفسه بوجود التاني، ومش قادر يتخيل فكرة إنه واحد فيهم كان هيبعد عن التاني. سالم كان واقف مع هدي، وكانوا داخلين. أول ما شافوهم ابتسموا، وقفلوا الأوضة، وطلبوا من الشباب يفضلوا بره. ابتسم ومسك دقنها وقال بمرح: اممممم، يعني خوفتي عليا؟ اتعصّبت وقالت من بين دموعها: أكيد خوفت عليك، اومال هخاف على مين. ابتسم بخبث، واستغل حالة الغضب والحزن اللي هي فيها، وقال بمشاكسة:
يعني أفهم من كده إنكِ بتحبيني. أكيد بحب…. بصتله بصدمة، وفضلت تضربه على صدره بغيظ وغضب: عااا، يا مجنون، انت في إيه ولا إيه. غمضت عينيها بيأس منه، وزقته على السرير، وطلعت نادت جدها. وبعد ما اطمنوا عليه. وبعد أسبوع، كان ماهر فاق. أخدوا إذن خروج، أخدوه ورجعوا البيت. دخلوا البيت، وراكان حط دراعه حوالين رقبة حور، واتظاهر بالتعب عشان تسنده. وأول ما وصلوا، سالم قالها: خدي ماهر، يحور، وطلعيه يستريح.
حور هزت رأسها بهدوء، وسندت ماهر وطلعت. حور دخلت الأوضة، ونيمته على السرير، وغطته كويس، وقامت عشان تمشي. بس هو مسك إيدها وقال بتعب: رايحة على فين تاني؟ بصتله وابتسمت: هروح أغير هدومي وأرجعلك. ابتسم وهز رأسه بتفهم، وقال بحب: ماشي، بس متتأخريش عليا، عشان عاوز أتكلم معاكي في حاجات كتيرر أوووي. رفعت حاجبها وقالت بمرح: انت شكلك ناوي تستغل وجودي معاك، هاا!!! بصراحة، آه. وبعدين مش مراتي. ونهى كلامه بغمزة.
بس قبل ما تمشي، هاتيلي التليفون. رادته التليفون، وهو كلم مروان. مروان: إيه يا ماهر، في إيه؟ انت تعبت ولا إيه؟ ماهر: إيه؟ مروان: ابني، اهدي عشان أعرف أتكلم. ماهر: حاضر، قول. ماهر: نفذ يا مروان اللي اتفقنا عليه. مروان: انت متأكد؟ ماهر: أه متأكد، عشان يبقوا يعرفوا يلعبوا مع مين. واللي أكدلي، إن الراجل اللي كان سايق كان واحد من رجالتهم. أنا كنت مكلف حد يراقبهم، وهو قال لي. مروان بشر:
تمام أوي كده، الصبح هتسمع خبرهم في الجرايد. ماهر: تمام، هقفل أنا بقى، ومش هوصيك. في فيلا زين. الظابط: تفضل، مطلوب القبض عليك. زين بعصبية: انت اتجننت؟ انت عارف بتكلم مين؟ الظابط: احترم نفسك، وتفضل معايا على القسم. والمدعوة سوزان فين؟ زين خاف على بنته، وهو مش عارف راحت فين: بنتي مسافرة، مش هنا. الظابط: طب، اتفضل، وبعدين نشوفها فين. وراح زين على القسم، ومعاه المحامي بتاعه. المحامي: خير يا فندم، حضرتك طلبت موكلي زين بيه؟
وكيل النيابة: موكلّك متهم بشراكته في شركة لغسيل الأموال، المخدرات، ودعارة، وتجارة سلاح. زين بتوتر بعصبية: إيه الكلام الفارغ ده؟ وكيل النيابة بصرامة: وطّي صوتك وانت بتكلم، كل الورق والأدلة ضدك. المحامي: ممكن يا فندم أطلع على الورق؟ وبعد شوية، لما فحص المحامي الورق، بص لزين وهز رأسه بيأس. وكيل النيابة: أمرنا نحن وكيل النيابة، بحبس المتهم 15 يوم على ذمة التحقيق، وسرعة القبض على المدعوة سوزان. زين بغضب أعمى:
إزاي، وأنا مش فاهم حاجة؟ وبعدين ماهر الصاوي شريك معايا. وكيل النيابة: الورق اللي قدامي بيقول إنه باع نصيبه من أكتر من شهر، وانت وبنتك متورطين مع شركة أجنبية مشبوهة. زين بص للمحامي بتاعه: اتصرف، أنا لازم أخرج من هنا. المحامي بتوتر: حاضر. أما سوزان، اتصل بيها المحامي. المحامي: أيوه يا سوزان هانم، ياريت تختفي اليومين دول لحد ما نعرف إيه الحكاية. سوزان بعصبية: إزاي، وإيه اللي حصل، ومين اللي عمل فينا كده؟ المحامي:
أنا بحاول أوصل للعمل كده، بس الموضوع كبير جدًا، وموقفك انتي والباشا صعب جدًا. سوزان بخوف: طيب، أنا هختفي، وأي جديد كلمني. وقفت مع المحامي، واتصلت بماهر. سوزان: الو، ماهر، الحقني. ماهر ببرود: نعم، عاوزة إيه؟ سوزان مستغربة طريقة ماهر في الكلام: ماهر، انت بتكلم كده ليه؟ ماهر: بتكلم إزاي؟ آه، صحيح، مبروك عليكي السجن، انتي وأبوكي. سوزان بصدمة: انت عارف؟ ماهر ببرود:
ده أنا اللي لّبستكم الأسوار، عشان تعرفوا انتم بتلعبوا مع مين. سوزان بغل وكره: والله لأخد حقي منك يا ماهر، وندمّك على اللي عملته، وهتشوف قريب سوزان زين هتعمل إيه. ماهر: على ما في خيلك اركبيه يا زبالة. وقفل السكة في وشها. سوزان: بتقفل السكة في وشي؟ والله لحصر قلبك على حبيبة القلب، وندمك على اللي عملتوا معايا. عند ماهر وحور. وقفل معاه، وبعدها حور دخلت وقعدت على السرير، وقالت: كنت بتكلم مين؟ ماهر: مروان، متخافيش. حور:
أنا مش خايفة، أنا هادية أهو، شايفني بشد في شعري؟ ماهر: لا، لا سمح الله. نامي يا حور. وبعد جدال، ناموا هما الاتنين. وفي صباح تاني يوم. كان فعلاً مروان نفذ اللي ماهر قاله عليه، وماهر كان مبسوط جدًا. جت حور وقالت: انت عملت فيهم إيه؟ ماهر: تعالي، هقولك. فلاش باك. ماهر كان قاعد مع مروان بيتكلموا، بعد ما عرفوا إن معاد تسليم الشحنة بتاعت زين بكرة.
وكانت في الشحنة دي عبارة عن ممنوعات، وكمان كانوا هيعملوا كمان صفقة بيع حاجات باسم الشركة، والحاجات دي مش شغالة. مروان قال: أنا جالي فكرة يا ماهر، وكمان هتخلي سوزان وأبوها مش بس يتحبسوا، دول يفلسوا كمان. ماهر: الحقني بيها. مروان:
بص يا سيدي، إحنا هنعمل ورق باسم شركتهم إنها بتعمل صفقات مشبوهة، وهنخليهم يمضوا عليه. وكمان هنلغي الشراكة اللي بينك وبينهم عشان ميجيش سيرتك معاهم. ومش بس كدا، كمان هنمضيهم على ورقة فيها شيك ب 2 مليون جنيه، دا في حالة لو هما ألغوا الشراكة معاك، وهنكتب كمان إن هما اللي طلبوا إن الشراكة تنتهي. ماهر بانبهار: برافو عليك يا صاحبي، بس إحنا هنخليهم يمضوا على الورق إزاي؟ مروان: سهلة وبسيطة خالص. ماهر: إزاي؟ مروان:
هخلي سوزان تمضي، وتقول ليها إنك تعبان ومش قادر تروح لابوها. اتصل عليها، خليها تيجي. وفعلاً ماهر كلم سوزان، وهي جت. واتفق مع مروان إنه يمثل إنه تعبان. أول ما سوزان جت، ماهر مثل إنه تعبان، وخلاها فعلاً تمضي على الورق، حتى من غير ما تقرأ.
آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآلآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآلآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآلآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ
تابعنا وما يفوتك جديد
اختر المنصة اللي تناسبك وتوصلك الفصول أول بأول.
التعليقات (0)
جاري تحميل التعليقات...
لا توجد تعليقات بعد
كن أول من يشارك برأيه!