رواية ظلمتها ثم احببتها الفصل السادس 6 - بقلم مريم صادق

رؤى وشهاب دخلو على جمال و كنوز. شهاب بهزار: الرومنسيه دى مش هنا يجدعان عيب بقا. رؤى بحب راحت حضنت جمال: حبيبي يا بابا الف سلامه عليك وان شاء الله والله هتخف و مش هيكون في حاجة ابدا. جمال بحنيه باس راسها: أن شاء الله خير يا حبيبتي بس عايز اقولك حاجه يا رؤى. رؤى بحب: قول يا حبيبي. جمال بندم: حقك عليا يا بنتى انى قسيت عليكى كتير.

رؤى بمقاطعه: بس بس يا حجوج كدا اهدا شويا أنا عمرى ما ازعل منك يا حبيبي انت الحب الاول ليا يا جدع فك بقا. جمال بحنيه و عيون مدمعه: ربنا يحفظك يا رؤى يا حبيبتي فعلا يا كنوز عندك حق حنان الله يرحمها سبتلنا قبل ما تموت حته سكرة. كنوز بحب: ربنا يخليها لينا يا رب هى و اخوها. جمال: بس هتجيبو حق علاجى منين أنا خايف اوى. كنوز بحنيه: متشلش هم يا جمال أنا هبيع دهبي.

رؤى بحب: وان ا هنزل ادور على شغل عشان مينفعش شهاب يشتغل دا في اخر سنه في ثانوى ولازم يركز. جمال: ازاى دا لا طبعا انتو بتقولوا اى. شهاب بزعل على حالهم: اهدا والله يا بابا كل حاجه هتتحل بس اهم حاجه النفسيه زى ما قال الدكتور. جمال بتعب: حاضر يا شهاب. دخل الدكتور. الدكتور: ازيك يا استاذ جمال دلوقتي. جمال: بخير الحمد لله احسن.

الدكتور: يا رب ديما بص بقى احنا لسا قدمنا مشوار طويل في العلاج بس اهم حاجه النفسيه و المواظبة على اخد العلاج و الاكل لازم يكون صحى و كمان مينفعش ليك شغل طول الفتره دى. كنوز: متخفش يا دكتور احنا هنعملو كل حاجه. الدكتور: خلاص تمام و تقدر حضرتك تخرج انهارده بس هتجى الاسبوع الجاي عشان اوى جلسه كيماوى لحضرتك. جمال بتعب: حاضر يا دكتور. الدكتور: بعد اذنكم. و خرج الدكتور.

كنوز: يلا اخرجوا انتو يا ولاد لحد ما اغير للحج هدومه و نمشي. خرج رؤى و شهاب لقو مى و ريم و امنيه و زين كانو لسا جايين. امنيه بحنيه: ازيك يا رؤى يا حبيبتي بابا عامل اى. رؤى بأحترام: الحمد لله يا طنط و حكتلها اللى الدكتور قاله. مى: طب العلاج دا و الجلسات هتحتاج فلوس كتيرة جدا هتعملو ايه. رؤى: هنزل ادور على شغل بقا اعمل ايه. مى: والكليه يا رؤى و مستقبلك.

رؤى: هاجى الامتحانات بس و معلش يا مى هتقل عليكى كنت طلبه منك بس انك تبعتيلى المحاضرات. مى: بس يا رؤى ايه الكلام ده احنا اخوات و اكيد طبعا عيونى ليكى. زين بهدوء و احترام: وانا يا رؤى هبقا برضه اساعدك في الشرح اى حاجه و الف سلامه علي عمى جمال. رؤى بأبتسامه: الله يسلمك يا دكتور زين و شكرا جدا. زين: العفو على ايه. هنا كان خرج كنوز و جمال من الاوضه. كنوز بحب: امنيه حبيبتي ايه جابك بس لى تتعبي نفسك.

امنيه بحب: تعب ايه بس يا كنوز يلا زين انت وشهاب سنده الحج. و راح زين و شهاب سنده جمال. كل اللى حصل دا و كانت ريم وقفه سرحانه مع شهاب. اللى فوقها رؤى. رؤى: يلا ريري يا حبيبتي مش وقت تتنحى يلا هنروح. مى بضحك: والله عندك حق يلا يختى. ريم بغيظ منهم: انتم رخمينننن اوى ومشيت. زين خد جمال جمبو في عربيته و خد معاه مى و امنيه و كنوز و قال لريم و رؤى و شهاب خدو انتم تاكسي بقا.

و فعلا خدوا تاكسي و كانت رؤى على اليمين و شهاب على الشمال و ريم في النص. ريم بهدوء و كسوف: الف سلامه على عمه يا شهاب. شهاب بحب: الله يسلمك يا ريم. و فضل ببصلها و هى اكسفت راحت بصت قدمها. شهاب فاق و راح باصص على الطريق من الشباك و كان فرحان أنها جمبو. عند مهاب كان سهران مع چيهان في بيتها و كانو بيشربو و هى في حضنه. چيهان بخبث: حبيبي انا محتاج خمسين الف جنيه. مهاب بأستغراب: لى يا چيهان.

چيهان بتمثيل: انت عارف يا حبيبي تامر اخويا كل شويا يهددنى أنه هيقول لعمامى اللى في الصعيد على علاقتنا و بسكتو بالفلوس. مهاب بخبث: أنا نفسي افهم حكايه عمامك دى. چيخان بتمثيل: انت عارف ان تامر اخويا من اب تانى يا مهاب يا حبيبي و عارف انى كنت مسافرة من تلت سنين ورجعت مصر بعد ما بابا و ماما ماتو و لما عرفت أن اعمامى صعايدة مرضتش تقولهم انى رجعت عشان مش هعرف اعيش معاهم خالص. مهاب بخبث: سبينى افكر يا چيهان.

و بعدها موبيل مهاب رن و كانت نبيلة. مهاب: الو يا بولبولة. نبيلة: انت فين يا مهاب يلا بقا يا بنى احنا بقينا الفجر. مهاب بحب: جاى يا بولبولة بقا حاضر. و قفل مع نبيلة و بص لچيهان. مهاب: أنا ماشي و بكره هبقا ارد عليكى في موضوع الفلوس دا تمم. چيهان: تمام يا بيبي. مهاب: باى. چيهان: باى. و بعد ما مشى مهاب خرج تامر من اوضه. تامر بحيث: تمام كدا يا بيبي اوى انتى كدا شطورة بس فاضل بس موضوع امجد بيه.

چيهان: لى انت مش خدت التصميمات من المكتب. تامر بخبث: اه خدتها بس هزود في السعر شويا مع امجد. چيهان بغضب: أنا مليش دعوة فاهم. تامر بغضب و مسكها من شعرها: أنا اللى اقول امتا يكون ليكى دعوه وامتا ميكونش ليكى فاهمه يا بنت مرات ابويا. چيهان بخوف: فاهمه ..فاهمه. تامر ببرود: يلا أنا ماشي اتشاو يا بيبي و اه صح مهمتك مع امجد انتى ملكيش دعوه بيها خلاص انا اللى هزود السعر لوحدى مش محتاجك هو طلع ملوش في النسوان. و مشي تامر.

چيهان قعدت في الالارض بعياط: يا رب ارحمنا والنبي أنا تعبت بقا مفيش حد كان حمينى غير بابا و بعد موته كل حاجه اتغير بسبب امى الله يرحمها يارب نفسي اصلى و مكسوفه اقف بين ايدك وانا كلى ذنوب بسبب الحيوان تامر دا يا رب خليك معايا. و قعدت تعيط لحد ما غلبها النوم. عند مهاب كان وصل البيت ملهاش غير نبيلة. نبيلة: اخيرن جيت يا مهاب دا ينفع اللى بتعملو دا. مهاب بحنيه: حقك عليا يا نبيلة بقا فكى.

نبيلة: يا واد انا قد امك احترم نفسك. مهاب بحب و باس أيدها: انتى اصلا امى يا نبيلة. هنا دخل على. على بهزار و تمثيل: يااااا مهاب ابن عمى و مع مين بولبولة حبيبتي و امنا كلنا و كمان السفرة فاضيه مفيهاش جبنه رومى حته يااااا اه يا قلبي. مهاب راح ضربة بهزار: يا انت كل شويا جعان. نبيلة بتوتر: بسسس انت وهو وطوا صوتكم مش عايزة حد يعرف انكم اتنيلتو اتخرتو وكل واحد يطلع هيغير و ينزل عشان تكلو. على و هو طالع: هو دا الكلام الصح.

و عدا الليل على جميع ابطالنا بسلام رؤى روحت هى و اهلها واتعشو و جمال خد العلاج و نام و عند مى روحت هى و امها و اختها و نامو و زين طلع شقته و نام و مهاب و على اتعشوا و نامه. ولحد ما شرقت شمس يوم جديد اليوم اللى شايل لكل واحد احداث جديدة في حياته و يمكن الأحداث دى تغير حياة كل واحد يمكن فرح و يمكن حزن و يمكن حب و يمكن تعب.