رواية زواج غير تقليدي الفصل العشرون 20 - بقلم بحر

وقفنا لما حور كانت مستحلفه لى احمد حور: والله ان ما وريتك يا احمد انت والسحليه التانيه دى ما اكون حور الهوارى احمد وحور ركبوا العربيه علشان يرجعو البلد. حور وهما فى العربيه: حور: ماتشغلنا حاجه كده يا صحبى احمد: يابنتى الفاظك حرام عليكي انا صاحبى فيه رقه عنك حور: يعم رقه ايه صلى على النبى كده واقعد ساكت وشغلنا حاجه نتسلى فيها احمد: عليه افضل الصلاة والسلام حاضر يا اختى هاشغلك اشغلك لمين حور: انت بتسأل حماقى طبعاً

احمد شغل اغنيه لحماقى (عارفه احلى حاجه فيكى ايه) حور: الله اغنيتى المفضلة (واغنيتى المفضلة كمان والله 😂❤) احمد ساق لحد ماقرب على استراحه. احمد: حور هاتنزلى حور: اه طبعاً يلا علشان انا جعانه احمد: طب يلا احمد وحور نزلو. حور دخلت الحمام وطلعت لقت احمد مستنيها. حور: ايه ده انت واقف كده ليه احمد: مستنيكى علشان تجيبى الى انتى عاوزاه حور بحزر بسعاده: منا مش بحبك من فراغ احمد بصدمه: انتى قولتى ايه حور: حب صحاب يا اسطا احنا

مش اتفقنا نبقى صحاب احمد: اه تمام حور: يلا بينا حور دخلت السوبر ماركت جابت شوكلتات وشيبسيات ومصاصات وبيبسى. احمد: والله انا لو جايب بنت اختى معايا ما هاتجيب كده حور: انا مراتك مش بنت اختك يا خالو احمد: ماشى يا لمضه هانم خلصتى حور: اه يلا خلصوا وركبو العربيه وكملو طريقهم مابين مشاغبه حور وغيظ احمد منها. وصلو اخيرا. حور: احمد ده مش طريق البيت احنا راحين فين اوعا تكون خاطفنى احمد: هاخطفك هاعمل بيكى ايه حور: مش عارفه

بس احنا راحين فين احمد: عندى فى البيت حور: ناااعم ليه ان شآء الله احمد: بس الله يخربيتك احنا هانروح عندى على ما مامتك تنزل من الصعيد علشان ماتقعديش لوحدك حور بخبث: ليه خايف عليا احمد: اه طبعاً مش بنت عمى حور: اه طبعاً احمد وحور وصلوا البيت بتاع احمد. حور دخلت الشقه. حور: الله الشقه جميله اوى احمد: طب منا عارف حور: مغرور احمد راح مسكها من قفاها: قولتى ايه حور: مقولتش ياباشا انا عيله وغلطت احمد: كويس انك عارفه

حور: احمد انا عاوزه اكله احمد بصدمه: ومين الى لسه واكل في العربيه حور ببراءة: انا بس جعانه برضوا احمد: تكلى ايه يا اخره صبرى حور بصدمه: ايه ده صبرى هاياكل معانا طب ابقى زود بقى علشان هو راجل غلبان بيجرى على يتامه احمد: هو مين ده الى غلبان وعنده يتامه حور بغباء: عمى صبرى احمد: ااه ياحور هاتشلينى انا نازل اجيب اكل حور: ماشى تعالى اقولك هاتجيب ايها احمد: قولى حور: 2كريب بانيه و3شاورما وبيبسى دايت احمد: ماشي ده لينا يعنى

حور: لا ده ليا انا بس احمد بصدمه: هاتكليهم لوحدك حور: احمد: ماشى هانزل اجيب احمد نزل يجيب الحاجه عند حور. حور: يوووه انا هاعمل ايه دلوقتي انا هاروح انام شويه على مايجى حور دخلت اول اوضه قابلتها ورمت نفسها علي السرير وراحت فى سابع نومها. احمد جه وجاب الحاجه. احمد: حور يا حور هى راحت فين دى احمد قعد ينادى عليها وبيدور فى الاوض لحد ملقاهه نايمه على السرير ورايحه فى النوم خالص.

احمد: شوف ملاك ازاى وهيا نايمه عكس و هى صاحيه خالص. احمد: راح حط الاكل على التربيظه وراح الاوضه التانيه وغير ونام. تانى يوم الصبح احمد صحى قبل حور علشان الجامعه. احمد راح علشان يصحى حور. احمد: حور يا حور احمد بينادى على حور وهى مبترودش. احمد اخر مزهق: ماشي ياحور احمد راح شايلها ومنزلها تحت الدش. حور: عاااااااا بغرق بغرق الحقونى احمد بضحك: علشان حضرتك مش راضيه تصحى وفى كليه لو حضرتك ناسيه حور: اه صح الكليه

احمد: طب يلا غيرى هدومك علشان نمشى احمد طلع وحور غيرت هدومها بسرعه وطلعت. حور: يلا خلصت احمد: يلا يا اختى احمد وحور راحو الكليه. احمد: حور حور: نعم احمد: متنسيش تعتذرى لى دكتوره سحر حور بخبث: طبعاً طبعاً دى حبيبتى لازم اعتذر منه.