تحميل رواية «زواج غير تقليدي» PDF
بقلم بحر
جارٍ تجهيز التحميل... برجاء الانتظار
سيظهر زر التحميل خلال 10 ثانية
جارٍ توليد الملف...
التحويل يتم بالكامل داخل متصفحك — لا يُرفع أي شيء للسيرفر.
اختر مجموعة الفصول للتحميل (كل ملف حتى 10 فصول)
عن الرواية
فجأة لقت سلاح الأم المصرية في وشها. "ايه ياماما ده؟" (نسيت أعرفكم، اللي انضربت بسلاح الأم دي مين؟ دي هايدي، بنت عسولة في سنة أولى كلية حقوق.) الأم: هو إيه ياموكوسة؟ مش لما تخلصي تعليم الأول، تبقي تفكري تتجوزي. هايدي: يا ماما، دي أغنية جامدة. الأم: دي منظر واحدة عاقلة هتبقى محامية وتدافع عن الناس. هايدي: تصدقي، أقنعتيني. أنا داخلة أكمل دراستي بقى. الأم: صبرني يارب على ما ابتليتني. تاني يوم، هايدي تصحى على صوت تليفونها بيرن. هايدي: الوو. "إنتي فين يا بني آدمة؟ براس كلب انتي، المحاضرة هتبدأ وإنتي ل...
رواية زواج غير تقليدي الفصل الحادي والعشرون 21 - بقلم بحر
وصلوا الكلية.
"حور مش عاوز مشاكل، ومتنسيش تعتذري لدكتورة سحر."
"حاضر، من عنيا اعتذر. بس ولا عاوز حاجة كمان فوقها."
"لا مش عاوز حاجة، يارب بس الاعتذار يعدي على خير."
"ادعي انت بس وقول يارب."
"يارب يا أختي، مش مرتحلك والله مش عارف ليه."
"اخص عليك، ده انت صاحب مش جدع خالص كده. مش واثق فيا يا أبو الصحاب، عيب."
"خلاص يا حور، خشي."
دخلت حور الجامعة.
"ياربي على الزهق، هقعد أسبوعين من غير سلمى بحالهم."
راحت حور المحاضرة بتاعتها وكان باين عليها الحزن. جت وقت محاضرة أحمد.
دخل أحمد وبص على حور، لقاها سرحانة وزعلانه. شرح المحاضرة، وأول لما خلص.
"يا آنسة حور."
"نعم يا دكتور."
"تعالي ورايا على المكتب."
"حاضر يا دكتور."
احمد مستغرب هدوء حور وخايف منه في نفس الوقت.
راحت حور المكتب عند أحمد وخبطت ودخلت.
"حضرتك كنت عايزني؟"
"اقفلي الباب وادخلي يا حور."
"تمام يا دكتور."
قفلت حور الباب وراحت وقفت قدام المكتب.
"نعم يا دكتور."
"إيه يا بت يا حور الهدوء والأدب ده كله؟"
"مفيش يا أحمد، كنت عايز حاجة؟"
"مالك يا حور؟ زعلانة ليه؟ انتي كنتي كويسة واحنا جايين."
"سلمى وحشتني أوي، أول مرة آجي الكلية وهي مش معايا."
"يعني أنا مش كفاية ولا إيه؟ مش انتي قولتي إننا صحاب صح؟"
"صح."
"يبقى ليه زعلانة بقى وأنا معاكي؟"
"مش زعلانة، بس مفتقداها شوية. بس إشطا، مش مشكلة. المهم يلا عشان اعتذر لدكتورة سحر."
"حور لو مش عاوزة تعتذري عادي، مش مشكلة."
"لا طبعاً، لازم أعتذر لها."
"ماشي، تعالي يلا عشان نروح لها."
"يلا."
راحوا عشان يعتذروا، بس قبل ما يخبطوا سمعوا حاجة خلتهم يتصدموا.
عند أحمد وحور.
اتصدموا من اللي هما سمعوه.
سحر في مكتبها بتتكلم في التليفون.
"آه طبعاً يا روحي. أكيد مش بحبه، أنا بس اتصلت بيه وقولتله إني عاوزاه لأن مامتي تعبانة. بس يا خسارة، ميعرفش إن مامتي ميتة أصلاً وإني مش بحبه. أنا عاوزاه عشان فلوسه بس."
"أحيه، شوف بنت الـ*** دي كانت بتخدع أحمد. والله لأوريها قليلة الأدب اللي متربتش دي."
دخلت حور المكتب بسرعة وجابتها من شعرها.
"بقى انتي يا كلبة يا زبالة بتضحكي على أحمد وبتقولي له بحبك وتطلعي في الآخر عشان فلوسه؟ يابنت الـ***."
احمد واقف مصدوم من اللي سمعه ومن اللي حور بتعمله.
تدارك الموقف وجرى عشان يشيل حور من فوق سحر.
"خلاص يا حور، سيبيها."
"لا وسع كده، أنا هأربيها السحلية دي."
"آآآه، شيلوا المتخلفة دي من فوقي."
"بقى أنا متخلفة؟ طب تعاليلي بقى."
احمد واقف مش عارف يضحك ولا يزعل ولا يعمل إيه بالظبط.
راح بسرعة مسك حور من خصرها.
"خلاص يا حور، كفاية بقى."
حور واحمد شايلها وهي بترفس برجليها.
"سيبني، سيبني آخد حقي من السحلية دي."
احمد همس لحور بحاجة خلاها تهدى خالص وتتنح.
"بس يا أحمد، أنا عاوزة أضربها."
"خلاص يا حور، بالله عليكي. هاتنطردي من الكلية، خلاص. دي دكتورة برضه."
"دكتورة بهايم دي، مش دكتورة بتعلم أجيال خالص. واحدة بحقارتها دي إزاي تستغل واحد زيك. سيبني عشان أضربها بس هضربها براحتي."
"براحة إيه يا حور، ده انتي شوهتيها."
احمد ساب حور ووقفها. حور اهدى شوية.
"خلاص، حاضر. هديت."
"حور، اطلعي استنيني بره."
"تمام."
طلعت حور واحمد.
"احمد الحقني، دي شوهت حبيبتك، يرضيك كده؟"
"حبيبة مين بس يا دكتورة، استهدي بالله كده. ده أنا سمعت كل حاجة."
"اسمعي يا سحر، أنا هأقولك كلمتين اتنين بس."
"........"
رواية زواج غير تقليدي الفصل الثاني والعشرون 22 - بقلم بحر
أحمد: بصي ياسحر، أنا هقولك كلمتين بس.
أحمد: حور لو هملتيلها مشكلة في الكلية، حسابك هيكون عسير معايا. وأنا حذرتك.
ثانياً، وده الأهم، إني مش هاكتفي باللي حور عملته فيكي ده علشان استغفلتيني. لا، انتي لسه هاتشوفي مني حاجات عمرك ما شفتيها، مفهوم؟
سحر بخوف: مفهوم، مفهوم. بس متعملش حاجة بالله عليك، كفاية اللي اسمها حور عملته فيا.
أحمد بضحك: لا، ده اللي حور عملته ده كان رد فعل طبيعي من اللي هي سمعته عن ابن عمها وجوزها. وأه، صح، متفكريش إني كنت بحبك بجد. محدش قدر يكسب قلب أحمد الهواري غير واحدة بس.
أحمد سابها مرمية كده وطلع لحور.
عند حور، كانت واقفة بتشيط.
حور: بقى السحلية دي تعمل كده؟ ماشي، مبقاش حور الهواري لو مورتهاش أنا هاعمل إيه.
أحمد من وراها: بتخططي لإيه يا مصيبة حياتي؟
حور: اسكت خالص، متتكلمش معايا بقى. انت بتشيلني من عليها ليه؟ انسى الضفدعة دي.
أحمد: خلاص ياحور بقى، متنسيش إنها دكتورة وممكن تترفدي.
حور بمسكنة: أكيد مش هاتيهون عليك أترفد من الكلية، صح؟
أحمد بضحك: لا، مش صح.
حور بتذمر طفولي: ده انت رخـم ياعم، راعي إنها مراتك طيب.
أحمد: أبداً.
حور: خلاص خلاص، علشان انتي وأنثى الضفدعة اللي جوه دي كرتوا مزاجي.
أحمد: لا بجد؟
حور: أه والله بجد. تخيل. اتفضل بقى، أكلني علشان جعانة.
أحمد: حاضر. قدامي ياختي، نطلع نتغدى في أي مطعم.
حور بفرحة: يعيش أحمد، يعيش.
أحمد في نفسه: أعمل فيكي إيه يا حور؟ سرقتي قلبي وخلاص. بحب طفلة.
عند سحر.
سحر بحقد: والله لأوريكي يا حور الكلب إزاي تعملي فيا كده.
تعالوا بقى نروح عند الثنائي المرح حور وأحمد.
أحمد: حور.
حور: نعم.
أحمد: إيه رأيك نعلن جوازنا؟
حور: ليه يعني القرار ده؟
أحمد: هو مش قرار، أنا بتناقش معاكي فيه أهو.
حور بتنهيدة: بص يا أحمد، القرار ده قبل ما ناخده، المفروض يكون في بينا حب.
أحمد: ليه يعني؟
حور: علشان لما هنعلن يبقى خلاص، مينفعش شهور ونطلق، فاهمني؟
أحمد: فاهم يا حور، بس متنسيش إنك المفروض حامل.
حور: بس إحنا حالياً مش في الصعيد.
حور: إيه يا عم الجد اللي إحنا بنتكلم فيه دا؟
أحمد: أيوه، هي دي حور التافهة اللي أنا أعرفها.
حور: أي خدعة يا أحمااا.
أحمد: يا إيه ياختي؟ اسمي أحمد.
حور بعند: لا، أحمااا، عاجبني كده. يأخي، لساني اللي بيتكلم ده ولا لسانك؟ أه، سؤال.
أحمد: لسانك.
حور: باااس، يبقى متتكلمش تاني.
أحمد بغضب مكتوم: بس اسمي والله.
حور: مليش دعوة، لساني وأنا حرة فيه.
أحمد: حور.
حور: بطل تهزيق، بلاش تهزيق، إحنا في مطعم محترم، مينفعش أتهزق.
أحمد: لا بجد؟ طب يلا قدامي على البيت.
حور: أحمد، هو أنا مينفعش أروح بيتنا؟
أحمد بعند: لا ياعسل، ويلا قدامي.
حور بهمس: ديكتاتوري.
أحمد: سمعتك على فكرة. وحسابك لما نروح.
حور: نينينيني، حسابك لما نروح، متقدرش تعمل حاجة أصلاً.
أحمد: متأكدة؟
حور: أه متأكدة.
أحمد وحور ركبوا العربية وروحوا البيت.
باااس، هنعرف بكرة بقى إيه العقاب اللي أحمد مجهزه لحور لما يروحوا.
رواية زواج غير تقليدي الفصل الثالث والعشرون 23 - بقلم بحر
وصلوا البيت. أحمد أول ما دخلوا مسكها من قفاها.
"بقى أنا معرفش أعمل حاجة صح؟"
"مين قال كده بس؟ لا عيب."
"والله؟ طب تمام، تعالى بقى."
حور عضت إيده اللي كان ماسكها بيها وطلعت تجري. وهو بيجري وراها لحد ما دخلت الأوضة ولسه هاتقفلها، أحمد حط رجله.
"مفتكرة إنك هاتهربي مني؟"
أحمد قعد يجري وراها لحد ما علقها من هدومها على الجدار.
"عاااا! نزلني! انت معلقني كده ليه؟ هو أنا صرصار؟ وبعدين انت ليك عين تعمل اللي بتعمله ده؟ مش كفاية اللي انت قولتهولي هناك يا قليل الأدب لما شلتني من فوق السحلية سحر."
أحمد بص له بنظرة لؤم.
"قولت إيه؟ مش فاكر... وفكريني."
"هااا! انت قليل الأدب ونزلني بقولك."
"ولو منزلتكيش يعني هيحصل إيه؟"
"هصوت وألم عليك الناس."
"صوتي وشوفي مين هيلحقك."
"طب نزلني بقي."
"هنزلِك بس تنفذي اللي هقول عليه."
"تاني؟"
"هااا؟ قولت إيه؟"
"ماشي."
"طب مش لما تعرفي إيه هو الشرط؟"
"إيه الشرط؟"
"إنك بكرة تقومي في نص المحاضرة وتقولي إنك مراتي."
"هااا! لا طبعاً! انت بتهزر."
"خلاص فيه شرط غيره؟"
"إيه هو؟"
"إنك تبوسيني."
"هاااااااا! انت قليل الأدب."
أحمد قرب منها وقال: "قلة أدب؟ هه. انتي لسه شوفتي حاجة. هااا؟ قولتي إيه؟"
"خلاص خليني متعلقة."
"يلا يا حور بطلي."
"أبطل إيه؟ انت أهبل."
"أهبل؟ طب تعالى بقى."
أحمد نزلها وقعد يزغزغها لحد ما هربت من إيده وقعدت تجري وراه في الأوضة. وبعدين قعدوا على الكنبة من كتر التعب.
"شكلك حلو أوي يا حور."
لسه هايقرب منها، حور قامت وقفت.
"أنا جعاااانة."
"جعانة؟"
"آه."
أحمد بنفاذ صبر ومشى ناحية الباب.
"انت رايح فين؟ بقولك جعانة."
"رايح أجيبلك أكل يا أختي."
"طيب."
أحمد ضحك ضحكة خفيفة ومشي.
***
عند سلمى وأدم.
"آدم."
"قلبه."
"أنا عايزة أنزل إسكندرية عشان الكلية وعشان حور وحشتني."
"طب مترني على حور فديو كول."
"طب والكلية؟"
"الأسبوع الجاي."
"ماشي. هكلمها دلوقتي."
سلمى رنت على حور.
حور قاعدة بتلعب على التليفون لقيته بيرن.
"هيه سلمى."
"سلمى يا كلبة وحشتيني! كل ده متسأليش عليا؟"
"طب اهدى بس وأنا هجاوبك والله."
"يلا."
وبعد رغي كتير مابينهم، أحمد رجع. لقت أحمد داخل عليها الأوضة.
"مش في باب المفروض تخبط عليه؟"
"وأنا أخبط ليه إن شاء الله؟ ده بيتي ومراتى أخُش براحتي."
"رخيم."
"يلا قومي اعملي الأكل بقى."
"ناااعم! هو مش انت جبت أكل؟"
"وأنا أجيب أكل ليه؟ وانتي موجودة. أنا جبت حاجات بس عشان تعمليها."
حور دبدبت على الأرض ودخلت المطبخ. أحمد راح فتح التليفزيون وجاب فيلم أكشن وقعد يتفرج عليه. بعدها بدقيقتين، لقى خبط ورزع في المطبخ ولقى صوت حاجة بتتكسر. قام بسرعة بلهفة على المطبخ.
"حور! انتي كويسة؟"
"مش عارفة أعمل أكل."
"طب وسّعي وأنا هعمل."
"هو انت اللي هاتعمل الأكل؟"
أحمد شال حور حطها على الرخامة.
"اقعدي بقى اتفرجي وأنا هعمل الأكل."
"يلا يا حبيبي ابهرني."
"انتي قولتي إيه؟"
"مقولتش. بقولك يلا ابهرني."
"لا. اللي قبلها."
"مقولتش."
"لا قولتي."
"يا أحمد مقولتش! ويلا بقى عشان أنا جعانة."
"ماشي يا حور براحتك."
"طب يلا بقى."
أحمد عمل الأكل وقعدوا ياكلوا.
"أحمد كنت عايزة أقولك حاجة."
"قولي يا حور."
رواية زواج غير تقليدي الفصل الرابع والعشرون 24 - بقلم بحر
حور: احمد كنت عاوزه اتكلم معاك فى موضوع.
احمد: قولى يا حور.
حور: سلمى كانت عاوزه تقدم على اجازه، وانت عارف ان فيه امتحانات، فمش عارفه هى هاتعرف تاخد اجازه ولا لا.
عشان خاطري حاول.
احمد: خاطرك فى قلبي والله، بس مش هاعرف اديها إجازة في الامتحانات.
فـ هيا ممكن تنزل تمتحن، وبعدين كفايه عليهم كده.
آدم الكلب ده سايب كل الشغل عليا.
حور: معلش يا يابني.
احمد: ابنك؟ غورى يابت.
حور: لا بس الأكل طعمه جامد الصراحة.
احمد بـ غرور: عارف، أصلاً مش محتاج حاجة.
حور بـ تذمر: مغرور.
احمد: لا دا مش غرور يا ماما، دي ثقة في النفس.
حور: نينيننى، دي ثقة في النفس يا ماما.
احمد: بس يابت و روحي نامي بقى.
حور: لا انا هاروح اتفرج على الكرتون.
احمد: كرتون؟ متجوز طفلة ياربى.
حور: عندك اعتراض يا باشا؟
احمد: لا طبعًا، أنا أقدر.
حور: شاطر.
احمد خلص أكل وشاله وراح قعد جمب حور.
احمد: بتتفرجي على إيه يا حورى؟
حور: احمد، انت قلت حورى صح؟
احمد: اه.
حور بـ حماس: الله! أنا بحب الاسم ده أوي.
بابا الله يرحمه كان على طول يناديني بيه.
وقامت حضنته: أنا بحبك أوي يا احمد.
احمد بـ صدمة: حور، انتي قولتي إيه؟
حور بـ كسوف: مقولتش.
أنا آسفة إني حضنتك، بس أنا كنت متحمسة.
احمد علشان يخفف عنها الكسوف ده شوية: مقولتيش بقى بتتفرجي على إيه؟
حور بـ طفولية: سبونج بوب سكوير بانس.
احمد: مين يا أختي؟
حور بـ صدمة: إيه ده! انت متعرفش سبونج بوب سكوير بانس؟
حور بـ غناء: جاهزون يا أطفال.... هاى هاى كابتن..
من يسكن البحر ويحبه الناس..... سبونج بوب سكوير بانس....
لونه أصفر حساس..... سبونج بوب سكوير بانس...
سبونج بوب سكوير بانس اسبونج بوووووب اسكوير باااااانسا.
احمد بـ ضحك: انتي كنتي بتقولي إيه؟ شكلك كان يضحك أوي.
حور: أصلاً انت مش عارف حاجة.
روح نام يا احمد، روح نام.
احمد بـ ضحك: خلاص خلاص، هاقعد أتفرج وأنا ساكت.
حور: شاطر.
اسكت بقى.
احمد وحور قعدوا يتفرجوا على الكرتون لحد ما ناموا وهما قاعدين.
الوضع كان كـ التالي: احمد نايم و واخد حور في حضنه ونايمين.
تاني يوم الصبح، احمد صحى لقى إنهم نايمين كده.
ضحك وافتكر هما ناموا كده إزاي.
(Flashback)
احمد وحور قاعدين يتفرجوا، لقى حور نامت.
احمد قام جاب بطانية وغطاها، وخدها في حضنه ونام هو كمان.
(End Flashback)
احمد ضحك على منظرها الطفولي وهي نايمة.
وقام علشان ياخد شاور علشان الكلية.
أول ما افتكر إلى حور هاتعمله انهارده، ضحك وراح ياخد شاور.
عند حور، قامت من النوم لقت نفسها متغطية.
حور: أنا كنت حاسة بـ أمان غريب أوي وأنا نايمة.
أول مرة أحس بيه، بس شعور جميل أوي.
حور قامت علشان تحضر الفطار على ما احمد يخلص.
(تسريع الأحداث)
احمد وحور لبسوا ونزلوا، راحوا الكلية.
احمد وهو داخل الكلية وحور جنبه في ممر الكلية.
والطلاب بصوا لهم بـ استغراب إنهما جايين مع بعض.
احمد: يلا يا حور.
حور بـ استعباط: يلا إيه؟
احمد: حور، متستعبطيش.
انتي قولتي إنك هاتقولي إنك مراتي في نص الكلية.
حور: هو لازم؟
احمد: آه، ويلا.
حور بـ تأفف: حاضر.
حور راحت وقفت في نص الكلية.
حور بـ صوت عالي: لو سمحتوا، ممكن تركزوا معايا شوية.
الطلاب استغربوا هي عاوزة إيه ووقفوا يسمعوا هي عاوزة إيه.
حور بـ صوت عالي: بصوا يا جدعان، أنا أبقى زوجتك دكتور احمد الهواري، تمام؟
احمد الهواري يبقى جوزي وحبيبي كمان.
احمد كان واقف في الأول، مستمتع من إلى هي بتقوله.
بس بعدها انصدم إنها بتقول إنه حبيبها.
حور قالت الكلمتين دول وراحت جرى عند احمد.
حور بـ كسوف: أعمل إيه أنا دلوقتي؟
أودي وشي من الناس إزاي دلوقتي؟
احمد: فكك من ده كله.
انتي قولتي إني حبيبك في آخر كلام.
وإمبارح حضنتيني وقولتيلي بحبك.
وأول ما قولتي حبيبى، حور انتي بتحبيني صح؟
حور: .....
رواية زواج غير تقليدي الفصل الخامس والعشرون 25 - بقلم بحر
حور باستعباط وتوتر: أنا لا عادي يعني هو أنا يعني إيه... هوووف.
أحمد بنظرة حب وابتسامة: قرب منها وقال: بتحبيني؟
حور بتذكر: آآآه أنت قصدك عشان قلت كدا دلوقتي؟ لا يا ابني أنا بس قلت كدا عشان أكيد ما فيش اتنين متجوزين مش بيحبوا بعض.
أحمد: يعني معنى كلامك دا إننا بنحب بعض؟
حور: لا عشان إحنا نختلف عن الآخرون ههههه.
أحمد بنظرة جد: براحتك... يلا ع المحاضرة.
حور وهي ماشية وراه: أوووف.
بعد ما دخلوا القاعة اللي فيها المحاضرة:
حور بصدمة: آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ آآآآ