الفصل الحادي عشر

رواية شريك قلبي الجزء الحادي عشر 11 بقلم إسلام محمد شريك قلبيرواية شريك قلبي الحلقة الحادية عشر تستقيظ نور على صوت عالى فالاسفل تنزل وتجد والدها عصبى ويتحدث بصوت عالى مع حمزة ومحمد واقف بجانبهم تقف نور بجانب ساميه نور بهمس : هو فى ايه ساميه: صور حضرتك انتى واستاذ حمزة فالجرايد والصحافة برا وتعطي الجرنال لنور تراه نور وتجد صور وهى تحتضن حمزة فالبرج وصورة وهو يحضنها من الخلف حمزة: ياعمى والله مفيش اى حاجه بينى وبين نور

عمر: واللى فالجرايد ده ايه كدب قولى انه محصلش وده تزوير حمزة : هو حصل بس ….. يقطعه عمر : يعنى حصل اهو شايف يامحمد ابنك اللى امنته على بنتى الامانه اللى سابتها يومين بس محمد: اهدى بس ياعمر اكيد فى سوء تفاهم حمزة مستحيل يعمل كده عمر بعصبيه : انتوا عايزين تجننونى حمزة: ياعمى والله مفيش اى علاقه بينى وبين نور

عمر : والكلام ده كدب ها… ابن رجل اعمال معروف والوريث الوحيد لاكبر الشركات على علاقه بفتاة صغيرة سنآ ويبدو على مظهرها انها ليست من مستويه الاجتماعي والثقافي هل كان ابن رجل الاعمال يرفض الفتيات الاغنياء بسبب علاقته السريه بتلك الفتاة …… الكلام ده كدب حمزة : والله كل اللى حصل انى خرجت نور بس لا علاقه سريه ولا الهبل ده كله عمر: اسمع انا هخد بنتى وامشى زى ماجت والغلط عندى انى سبتها عندكم مع واحد غريب يقطعهم صوت نجوى

نجوى: حمزة مش غريب ياعمر حمزة ده اللى نور اتولدت على ايده اما انك تاخد نور ده لا يمكن تبعدها عنى تانى انا مش هسمحلك بده عمر: نور بنتى انا مش بنتك نجوى بزعل : لا بقا بنتى انا بمزاجك او غصب عنك تقترب نور من والدها وتمسك يديه لتهديه نور برقتها وهدوءها: بابا ينظر لها عمر بصمت نور: والله محصلش حاجه وحشة خالص صدقنى والله عمر: والجرايد والكلام اللى اتكتب عنك نور: كدب والله يصمت عمر ويسحب نور من يديها ويصعد لغرفتها محمد:

عجبك كده حمزة: والله يابابا محصلش حاجه من الكلام ده محمد : وعمر مش مصدق ده حمزة: مش ذنبى _يدخل عمر الغرفه عمر : ممكن اعرف ايه الصور دى ده اللى ربيتك عليه يانور نور بهدوء وارتباك: والله يابابا كل الحكايه ان حمزة خرجنى وفستانى اتقطع فهو عمل كده عشان يخبى القطع من الناس بس يصمت عمر دقائق : قومى البسى نور: هنروح فين عمر : هنرجع بيتنا نور بحزن وعيون مدمعه: هترجع تحبسنى تانى فالبيت عمر: يلا يانور نور بحزن وعياط: حاضر

تأخذ نور ملابسها وتذهب للحمام وتقف على بابه نور بعيط : بس على فكرة يابابا انا مش حراميه ولا وحشه عشان تحبسى وتبعدنى عن الناس مش حيوانه انا نبى ادميه انسانه بحس زى كل الناس وتدخل الحمام يجلس عمر على السرير يفكر فى كلامها وتردد فى اذنه كلمه (مش حيوانه انا نبى ادميه انسانه بحس )

يفكر بانه يقيد حريتها وسعادتها ولما يحميها ابدا من الناس ومن حقها عليه ان يخرجها لدنيا ويدخل السعادة لحياتها …يقطع تفكيره خروج نور من الحمام وهى ترتدى ملابسها عبارة عن فستان روز وتستدل شعرها على ظهرها وتضع رابطه شعرها الروز تتجنب نور النظر لوالدها وتفتح الدولاب وتحضر شنطتها وتضع بها الملابس وتغلقها نور بحزن: انا جاهزة يخرج عمر من الغرفه وهى خلفه _محمد: هنعمل ايه

حمزة : ذنبى ايه والله معملتش حاجه من اللى فبالك ومفيش اى حاجه بينى وبين نور محمد : مش انت اللى فالصور والصحافه هنقولها ايه حمزة: تتحرق الصحافة متفرقش معايا انا كل اللى عملته انى خرجت نور و……. يصمت حمزة حين يرى عمر ينزل يحمل شنطه ملابس نور وهى خلفه تنظر للارض وتبكى حمزة بصدمه : نور ينظر محمد ونجوى ويراهم نجوى : انتوا رايحين فين عمر : ماشيين نجوى: نور مش هتمشى محمد: اهدى ياعمر نتفاهم عمر : مفيش تفاهم عن اذنكم

يلف ليخرج ويسحب نور خلفه ويوقفه ……… ….. لو عايز الرواية كاملة اضغط علي : (رواية شريك قلبي)