رواية اجبرني علي الانجذاب الفصل الخمسون 50 - بقلم منة سمير

رامي بحده: نعم ي أخويا والشرطة عرفت منين حاجة زي دي. زياد: حققوا مع سلمان وراحوا المكان اللي قابل فيه الست دي، دوروا فيه كويس لحد ما لقوا كاميرات مراقبة في هايبر قدامهم، مكنش باين منها غير ضهرها بس، نمرة العربية قدروا يجيبوها و... رامي: وإيه، انطق. زين بتوتر: سألوا على العربية وعرفوا إنها تبع مدام ميرفت. رامي: يعني إيه، انت فاهم معنى اللي بتقوله ده إيه.

زياد بجدية: معناه إنها ليها علاقة بالموضوع، بس مش شرط تكون هي اللي أمرت بالقتل، مستحيل تلحق تعمل كل ده في وقت واحد، وهي كمان كانت موجودة في الفرح وفي الأوتيل من الصبح. رامي فهم اللعبة كويس ودار في دماغه احتمال بس مش أكيد. زين أومأ: أيوه، يا إما هي اللي شاركت في دخول المجرم ده جوه الفرح، يا إما... رامي بهدوء: يا إما في حد بيحاول يورط والد ليل في قضية قتل كاميليا.

وطبعاً الشرطة ميهمشهاش كل ده، طالما معاها الدليل يبقى خلاص القضية اتحسمت والموضوع اتقفل. زين: لسه مافيش أي حد يعرف حاجة عن الخبر ده، أنا منعت كمان وسائل الإعلام إنها تنشر أي حاجة بخصوص القضية دي. زياد: رامي باشا، الموضوع مش سهل... ومعدتش فيه لعب، والد ليل يعتبر دخلت بشكل رسمي خلاص فيه. ليل باشا لازم يكون على الصورة ويتصرف، لأن كل حاجة في إيده دلوقتي. ***

أما مراد فقد قام بحضور الاجتماع بدلاً من ليل، بالرغم من ضيق بعض العملاء من عدم حضور ليل شخصياً، تحجج مراد بأن لديه ظروف طارئة جعلته يغادر سريعاً منذ الصباح، بل إنه لم يأتِ من الصباح وقام بالاعتذار نيابة عنه. تفهموا الوضع قليلاً وبدأ على وجوههم الرضا حين استمعوا إلى مناقشة مراد معهم، أعجبوا كثيراً وانبهروا بأفكاره ومهاراته وخبرته الكبيرة في سوق العمل، فكان يدير أكبر شركات باريس بمفرده.

فكان لا يقل ثقافة ومهارة عن ليل، فكان يتحدث معهم بثقة واحترافية شديدة. وأخيراً أنهى الاجتماع. تنهد وحديث كاميليا عالق في ذاكرته، ترى ما هذا الصراع الكبير الذي اختفى بسببه هكذا؟ دلف إليه عدنان: الحمد لله عدت على خير. مراد: الحمد لله... عرفت عنه حاجة؟ عدنان: ولا حاجة ومش عارف أوصله عن طريق موبايله، قافله من ساعتها. زفر مراد بضيق واضح وهو يرجع بظهره للخلف. استأذن عدنان منه وخرج.

رن تليفون مراد، مسكه بسرعة، أن يكون ليل، بس أمله راح، فتح الخط: الو... أي يا أحمد. أحمد: الآنسة راحت كافيه قعدت حوالي ساعة مع بنت وخرجت من ساعتها بتلف بعربيتها ومنزلتش منها. مراد: خليك وراها وأوعى تشوفك، ولو حصل أي حاجة بلغني. أحمد: حاضر يا مراد بيه... صحيح الست الكبيرة دي. مراد: أمها. أحمد: تقريباً ست حلوة كده خرجت من الصبح بدري قوي ومعاها شنطة زي شنطة هدوم بس صغيرة شوية في إيدها. مراد: رايحة فين دي؟ راحت بعربيتها؟

أحمد بتذكر: لا، أخدت تاكسي. مراد: طيب يا أحمد خليك أنت دلوقتي ورا مايان لحد ما تروح البيت، وحاول تعرف أمها رجعت البيت تاني ولا لأ. أحمد: تمام. أحمد: أوامرك يا مراد بيه. قفل معه الخط وهو مش عارف في حلقه وصل بين خروج ليل وعدم رجوعه لحد الوقتي ومعاه والدة مايان. معقول ممكن يكون هيعمل فيها حاجة؟ انتفض من مكانه بقلق وخوف من الأفكار اللي بدأت تتجمع في رأسه. *** كوثر شهقت بحده وهي ترفع يدها عالياً تنوي صفع حفيدتها بكل غضب.

أغمضت عينيها سريعاً وهي تبكي بشدة. كوثر توقفت قائلة بغضب وعصبية شديدة: لو كنتي عملتي كده، لأ هتكوني بنتي ولا أعرفك يا كاميليا، كنت هتخسريني دنيا وآخرة. عشان إيه؟ تعملي كده؟ ها؟ عشان خاطر إيه؟ تقتلي روح لسه مشافتش الدنيا دي؟ مش انتي اللي هتحددي حياته، الطفل اللي في بطنك وإنه يموت أو يعيش. سامعة؟ انتي مش ربنا. شيطانك عماكي لدرجة كنتي هتقتلي فيها ابنك.

غضبي منك كبير وكبير قوي يا بنت بنتي، سواء عشان خبيتي عليا كل اللي فات وعلاقتك بليل، أو بسبب عملتك الهباب دي. اللي بتقولي عليه وحش وعصبي وقاسي طلع أعقل وأفهم وأحن على ابنه مليون مرة منك، أحن عليه من أمه. لا، أنا مسامحاه ولا مسامحاكي على اللي كنتي ناوية تعمليه ده. كاميليا ببكاء شديد: تيتة، عشان خاطري اسمعيني واهدي، أنا كنت خايفة أحكيلك حاجة والله تتعبي، أصلاً أنا عملت ده كله عشان خاطرك انتي.

كوثر بحده: يا ريتك كنتي سبتيني أموت ولا إني أشوفك بالحالة دي أبداً. قدامي في يوم، يا ريتني كنت مت، أهون ليا من اللي انتي عملتيه. كاميليا قبلت يدها: بعد الشر عليكي، متقوليش كده تاني عشان خاطري. كوثر: أنا لو ليا خاطر عندك صحيح، تبقى تسمعي كلامي ومافيش حاجة تخبيها عني بعد كده أبداً يا كاميليا. كاميليا مسحت دموعها: حاضر، بس اهدي عشان صحتك وهعملك والله كل اللي انتي عايزاه.

كوثر بعزم وإصرار وجدية: تقومي معايا تلمي هدومك ونخرج من الفيلا دي، وأي حاجة تخص العيلة دي تقطعي علاقتك بيها نهائي. معدتش فيه حاجة بتربط بين العيلتين دول بعد انهارده. وحياتك اللي فاتت دي انسيها وامسحيها، ولا كأنها حصلت، وليلى هتطلقي منه، استحالة تكوني على ذمته دقيقة واحدة بعد انهارده. تطلعت إليها بدهشة كبيرة واستعجاب وتردد وخوف. أطلق؟ ونخرج من هنا؟

كوثر: ده لو عايزاني أسامحك على اللي انتي عملتيه، أنا ماليش قعاد في البيت ده، ولا هقبلها على نفسي وكرامتي إني أقعد في بيت واحد... قطعت باقي حروفها. لتنزل كاميليا رأسها في خزي شديد وهي تشعر بانفطار قلبها. بالتاكيد لن تترك جدتها بمفردها أبداً، ولكن بالمقابل هل ستكون قادرة على البعد؟ إن سمح هو لها بالابتعاد من الأساس.

تأملت نظراتها جيداً، لقد أجادت قراءتهم، تعلم أن صغيرتها تكن العشق لذلك مؤذي ومعذب فؤادها الذي قام بقلب حياتها وكيانها رأساً على عقب.

تعلم هي أيضاً بعشقه الدفين لها الذي لم ترى له مثيل، عشقه الغريب، فهو يعشق ولكن على طريقته هو فقط. علمت هذا جيداً بنفسها، فقد رأت نظراتها إليه خلال يوم الزفاف، رأت نظرات الصدق في عينيه وهو يتحدث معها أثناء مكوثها في غرفة الرعاية بالمستشفى، وكيف كانت تلمع ببريق قوي جذاب حينما يذكر اسمها فقط. لم يخجل ليعلن عشقه إليها أمام الجميع. لكنه بداخله طباع لم تتغير بعد، فأرادت تربيته من جديد.

ليعلم أن الأمور لا تسير أبداً كما يريد هو دائماً وكما يحلو له، حتى وإن كان بالغصب، لا. ستلقنه دروساً في البداية. ثم تقرر بعدها، أو ستترك القرار حينئذ لصغيرتها. بداخلها طاقة غضب ونيران كبيرة مما فعله بها في بداية زواجهم. تريد أن تقوم بتفجيره الآن. ... لطمت على وجهها: ينهار أسود، ينهار أسود. هرولت إلى الأسفل سريعاً تنادي على أنوار. لتخرج إليها بخضة: إيه؟ في إيه؟

سمر وهي تلتقط أنفاسها: الست كوثر وكاميليا هانم هيمشوا وهي سيبوا البيت. أنوار بصدمة: يسيبوا الفيلا إزاي؟ ... دلفت إليهم وهي تخلع نظارتها التي كانت تضعها فوق رأسها، هاتفة هي الأخرى بتساؤل: مين دول اللي هيمشوا ويسيبوا الفيلا؟ صمتت سمر لتنظر إليها أنوار بحدة: اشمعنى دي اللي اتخرستي فيها؟ سمر بشجاعة قليلاً: كاميليا هانم وجدتها عايزين يسيبوا الفيلا ويمشوا. ميرفت تقطب حاجبيها بعدم فهم: نعم، ليه؟

سمر بتوتر: مش عارفة. بس هو، أصل... ميرفت بحدة: انطقي، في إيه؟ سمر: كاميليا هانم تقريباً حامل. و... اتخانقت مع ليل بيه عشان كده عايزين يمشوا. ميرفت بعدم تصديق: حامل؟ ******* سامر: أفندم. نور بخجل: أنا آسفة بس هو، أصل هو. سامر: هو مين؟ انتوا تعرفوا بعض؟ كريم يكتم ضحكته: مش عارف بصراحة الآنسة تعرفني ولا لا، مش آنسة برده. نور بغيظ: لا، مدام. سامر بابتسامة بسيطة،

هو عارف طبع نور: الظاهر إن فيه سابق معرفة. المهم، أنا كنت هسألك عن الملفات خلصت ولا لسه؟ نور: الملفات؟ آه... ما أنا كنت بقول لحضرتك آسفة على التأخير، إن أتأخرت فيهم وكده. هما آه جاهزين. سامر: ممتاز، هتوريهم للبشمهندس كريم، هيشتغل على تصميم المبنى الجديد، وانتي هتتنقلي الفرع التاني. نور بسرعة: بس أنا مش عايزة أتنقل، أنا حابة أفضل هنا بعد إذنك يا أستاذ سامر.

سامر: آسف يا نور، بس القرار اتوقع خلاص. ودا أمر ولازم تلتزمي بيه. اتفضلي. شتمته في سرها وخرجت. كريم بابتسامة رائعة: أنا متشكر جداً يا أستاذ سامر. سامر بجدية: لا شكر على واجب، أنت موهوب جداً يا كريم، مش عارف إزاي كانوا يشغلوك في الحسابات. كريم بضحك: ما أنت عارف بقى، محدش في البلد دي بيشتغل بشهادته. سامر: عندك حق. ولو حصل معاك أي حاجة بلغني. كريم: متشكر جداً، عن إذنك. ... كريم أول ما خرج،

لاقاها واقفة في وشه: بسم الله الرحمن الرحيم. نور: شفت عفريت. كريم: هو فيه عفريت قمر كده؟ نور: بطل طريقتك دي وقولي إيه اللي جايبك ورايا هنا ها؟ أنت بتراقبني يعني. عشان كده كنت عايز تعرف عنوان بيتي؟ عشان كده وصلتني صح؟ ماتنطق. كريم: ماتسبلي فرصة عشان أنطق يا متخلفة انتي. معرفش إنك شغالة هنا، أنا اتفاجأت زي زيك. نور بسخرية ورفعة حاجب: لا يا شيخ. كريم: وحياتك انتي يا شيخة.

بعدين، أنا كنت مفكر من البنات النايتي دول بصراحة، ملهمش في الشغل والمرمطة، مستغرب، طلعتي بتشيلي مسؤولية زي البني آدمين. نور بغيظ: وأنا كمان مستغربة إنك مهندس، مع إنه مش باين عليك خالص، يعني آخرك بتاع ترسم بالرصاص على ورقة معفنة بس وخلاص، مش تمسك مشروع جديد من أوله لآخره.

كريم: بعيد عن إنك كنتي راميه ودنك

وبتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت

تتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت

تتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت

تتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت

تتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت

تتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت تتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت

نور : قصدك انتي عاميه وطرشه يعني كريم : متقوليش ع نفسك كدا نور : دا اي يا واد جبل التلج ال انت فيه دا صبرني يارب بقا انا تقولي انسه برده وربنا لاوريك يا كريم مسك ايدها : انتي مجنونه يا بت انتي اتلمي بدل ما المك كدا وامشي وريني فين الملفات دي نظرت اليه بغيظ ونفتذ صبر ليهتف بها بحده : يااااااااالا لتهرول الي مكتبها وهي تسب وتلعن به ليبدوأ الاثنان اول يوم عمل سويااا ***

زياد دخل البيت وهو حاسس اشتياق غريب عيونه كانت بتدور عليها بسرعه عاوز يشوفها بس استغرب مافيش صوت خالص طلع المفتاح وفتح باب اوضتها اول ما دخل لاقي حاجه نززززلت ع ذماغه مرا واحده صرخ بالم وهو يكثو ع الارض سما القت بالمزهريه ع الارض بصدمه وخوف ولكنها تشجعت وهرولت للخارج سريعا حاول امسكها ولكنها افلتت يدها سريعا قام بعرقلتها برجله لتقع وعي تتاوه بألم سما : ابعد عني بقاااا وسبيني حرااام عليك

كان زياد ماسك راسه من الوجع والنزيف والصوره بدات تشوش قدامه سما حاولت تزقه بعيد عنه بس زياد كان تقيل عليها زياد بوهن : متخرجيش من هنا يا سما اخيرا نجحت في افلات نفسها لتخرج سريعا من هذا البيت وهي تحمد الله كثيرا بانها نجت من هؤلاء اخرج هاتفه بصعوبه ليضغط ع احدي الأرقام قائلا بصوت متألم ضعيف : زين ارجع بسرعه

لحسن الحظ لزياد ولسوء الخظ بالنسبه لسما ان زين بعد ما وصل زياد ممشاش علطول نزل جاب سجاير واشتري شويه حاجات ولسه يدوب بيحرك عربيته لاقي زياد بيرن عليه زين : مال صووووتك انت كووويس زياد : مش وووقته يا زين هتلاقي بنت نازله بتجري الوقتي من زين بصدمه: سما زياد : ايوا هي اوعي تفلت منك يا زين خليك وراها او هاتها بس من غير ما تخوفها زين : ازاي تعمل حاجه زي كدا انت مجنون

قفل زياد الخط في وشه وهو بيحاول يربط راسه باي حاجه عشان يوقف النزيف زين زفر بغضب شديد ورجع بسرعه لمحها بتركب في تاكسي فضل ماشي وراها بعربيته لحد ما *** كانت تجلس وخصلاتها تتطاير مغمضه العينين تتامل بهدوء امام البحر ولكن تصراع نفسها بافكار داخلها اخذت نفس عميق شارده فيما هو قادم قطع تأملها وشرودها هذا صوته فقد جاء لتوه ظنت انها تتوهم فقط التفتت لتجده يغلق سيارته قداما نحوها مايان : مراد مراد اقترب

منها حتى أصبح في مواجهتها: امك فين مايان : نعممممم هو انت جاي ورايا عشان تسألني ع مامتي مراد بقسوه: مش هاجي محبه فيكي اكيد اخلصي وقوليلي هيا فين مايان بحده هي الأخرى : مايخصكش وتركته لتغادر جذبها من دراعها وجعلها تلتفت اليه تاوهت بألم : اااه انت مجنون سيب دراعي مراد بصوت حاد للغايه: اخر مره اكون بكلمك فيها وتمشي متخلنيش اتعامل معاكي بطريقه انا مش حاببها

مايان بسخريه : اخر مره ع اساس هيكون في بينا كلام تاني بعد كدااا عرفت مكاني ازاي يا مراد ولا باعت ورايا حد يراقبني ابتسم بغموض وحده ليردف بجديه وقسوه: ما هو لو انتي فاكره اني هسيبك في حالك كدا تكوني بتحلمي دا ال رحمك مني حاليا بس اني مش فاضيلك يا مايان انتي تحمدي ربنا دا لو ال زيك يعرف ربنا اصلا ادمعت عيونها قليلا ولكنها ابت ان تبكي امامه اما هو فلاخظ تلك الدموع ال متحجره بعيونها نفضها

بعيدا عنه قائلا بايجاز : اتصلي عليها شوفيها هي فين دا ان ردت عليكي مايان: يعني ايه ان ردت عليا مراد قص اليها ماحدث ونظراته كلها غضب وضيق بس اضطر يقولها عشان توصل لمي ع الاقل دلوقتي مايان بخوف: يعني ممكن يكون عمل فيها ايه مراد : ما انا بقولك لجانبك من الصبح ترن عليهااااا اااخلصي يلاااا مايان رنت عليها وكانت بتترعش من خوفها كل دا كان تحت انظار مراد خد منها التليفون ورن تاني بعد ما الخط فصل مايان وضعت

يدها ع فمها برهبه وخوف : مبتردش هعمل ايه مراد مردش عليها مايان بصراخ : دا ممكن يقتلها اتصرف مراد بغضب : وطي صوتك دا هو مش مجرم ولا مجنون عشان يعمل حاجه زي كدا هو مش زيكوا متخافيش جذبت منه الهاتف مايان : عارف انل غلطانه ان رديت عليك وسمعت كلامك من الاول تلاقي دا كله لعبه منك اصلا عشان تخليني خايفه مش اكتر مسحت دموعها وكانت هتمشي

ولكنها توقفت حينما استمعت: ليل الوقتي عارف ان مامتك هي ال عملت كدا وانا مش بدور لا عليكي ولا عليها انا بدور علي ليل وخايف يعمل حاجه ويخسر حياته ومستقبله ومراته واعرفي ان لو حصل حاجه انا هشيلك المسوووليه كلهاا مايان : وانت للاسف مش اهل ثقه ان انا اثق فيك وفي ال بتقوله دا مراد بحده : عنك ما اتزفتي انا عملت ال عليا عشان لو حصل حاجه بعد كدا متلوميش غير نفسك

مايان جواها بركان غضب وقلق وخوف وكلام مراد زي السم وعمال يجرح فيها دخلت عربيتها وقعدت تعيط ومش عارفه تعمل ايه وخايفه ع امها في نفس الوقت مافيش قدامها اي حل غير انها توثق فيه لمحته ركب عربيته نزلت بسرعه جري قبل ما يمشي تنهد وفتح الشباك مضطره اوثق فيك نظر اليها قليلا لم تتفهم نظراته تلك ابدا ابعدت بنظرها عنه سريعا لم تتحمل النظر فيهم فتح لها باب السياره نزلت حولها بتردد مراد : تحبي انزل اركبك قالها بسخريه

حسمت أمرها وصعدت الي الكرسي الأمامي بجانبه صمت حتي تكلم هو مراد : فيه خط تاني مايان : اه بس مش بتستخدمه علطول مراد: رني عليها مايان : مافيش فايده برده جذب منها الهاتف بنفاذ صبر لتنظر اليه بضيق شديد قام بالتقاط هاتفه وتسجيل الأرقام ثوان حتي جاءته رساله ثم هاتف احد مااا مراد : تمام ي اسلام تسلم مد اليها بهاتفها : انزلي مايان : نعم هو ايه ال نزلني مراد : انزلي انا مش فاضيلك

مايان بحده : فهمني الأول انت عملت ايه ورايح فين واي العنوان ال أخذته دا مراد : يمكن يكونوا هناك هروح اتاكد مايان باصرار : يبقي هاجي معاك مراد صاح بها من اجل عنادها هذا: تجيييي معاااااايااااا فين انززلي يا مايان مايان:ل قطع حديثها صوت هاتفها التقطته سريعا بلهفه : الو ماما انتي كويسه ل لا لا مافيش حاجه كنت بشوفك فين ماشي سلام تنهدت براحه كبيره اما الاخر فاطمأن قلبه قليلا بان ليل لم يفعل لها مكروه

مايان : مش مضطر تروح هناك ومش متضطر تعلب عليا العاب سخيفه زي دي تاني فتحت الباب العربيه ولكنه اغلقه سريعا بحده ثم جذبها ناحيته : انا مش مضطر اعمل اي حاجه ولا امثل زيك عشان اعمل فيكي حاجه انا مش زيك ولا عمري هكون بانانيتك دي ابدا انا مراد العزيزي افتكري الاسم دا كويس عشان لو نسيتي تعرفي انا مين يا مايان افتلت يدها منه وهبطت من سيارته بحده وقادت سيارتها لتغادر هذا المكان باكمله

ميرفت : يعني ايه اي ال بتقوليه دا يا حجه كوثر استهدي بالله وادخلي انا مش هسمح انك وا تمشوا من هنا ابدا كانت تقف ع باب الفيلا تمنعهم من الخروج وانوار تقف بجوار كاميليا وايضا سمر والحراسه بالخارج كوثر: مدام ميرفت لما ابنك يبقي يشرف بالسلامه يبقي لينا كلام معاه من هنا لوقتها احنا ملناش قعاد هنا يلا ي كاميليا كاميليا بتوتر : الحراسه مش هتسمح لينا نخرج يا تيته

ويكون راح عليها كل حاجه او انها تستدرج ليل يكتب اي حاحه باسمها او باسم ابنه في الحالتين هتكون خسرت كل حاجه ميرفت بهدوء : مافيش خروج غير لما ليل يرجع الأول وانتي مراته المفروض ماتسمعيش كلام حد وتخرجي من غير اذن جوزك الاصول بتقول كدا ولا ايه يا مدام كوثر كاميليا : خلي الحراس يفتحوا البوابه لو سمحتي الكلام دا مش هيقدم ولا ياخر اي حاجه الوقتي ميرفت بغضب: يبقى اتفضلي جوا واسمعي الكلمه انتي مش لوحدك انتي بقيتي شايله حفيد

عيله الهواري كاميليا بغضب: وانا مش عبيد عشان افضل محبوسه هنا واتمنع حتي الخروج ومحدش ليه الحق ان يفرض عليا اوامر لو مين ما كان يكون كوثر : خلاص ي كاميليا ميرفت : لا سيبها براحتها لما جوزها يرجع نبقي نشوف رايه ايه في الكلام دا جوزها رجع اهوو قالها بصوته الرجولي الرخيم الهادئ فقد عاد لتوه من الخارج بعد ان اختفي بضعه ساعات نهار يوم باكمله فقد حضر لتوه