حجم الخط:
18
روان دخلت وشافت يارا وهي مقربة من رامي أوي ورامي بيضحك كانه مبسوط من قربها ليه أوي.
قربت منه بغضب: لا بقا دا انتي ليلة أهلك سودا انهارده.
جابت يارا من شعرها ورامي قرب عشان يشيلها عنها.
روان صرخت فيه وبعدته: ابعد عني واياك تقربلي فاهم والبس الزفت بتاعك اهو.
يارا بصراخ: شعري يحيوانة انتي أي دا الحقني يا رامي.
روان بغضب: بقا أنا حيوانة والحقني يا رامي والله لاطلع روحك في ايدي.
رامي اتعصب من روان وشدها عن يارا وزعق فيها: انتي هتموتيها في إيدك. اهدي وبطلي أم الجنان اللي انتي فيها دي بقا.
يارا عيطت بتمثيل: أنا ماشية يا رامي.
يارا استني.
روان بغضب: روح اجري وراها خليها تنفعك انتوا أصلاً شكل بعض.
ومشت بسرعة وهي مخنوقة في العياط لأنه شخط فيها قدامها وبيدافع عن يارا.
رامي راح قافل الباب بعصبية وجاب آخره منها: أقسم بالله أنا ماسك نفسي عنك بالعافية يا روان متخليهاش تفلت مني عليكي.
روان حطت وشها في الأرض ومردتش عليه.
رامي رفع وشها بغضب: هو أنا بكلم أمي؟
بس لاقاها بتعيط.
روان: انتي بتعيطي ليه؟
مسحت وشها بسرعة: لا مبعيطيش.
رامي: لا ياشيخة.
روان: يوم ما اعيط هعيط على حاجة أكيد تستاهل يا أستاذ رامي.
رامي فهم قصدها: وأنا مستاهلش يا روان؟
روان:
رامي قرب منها بهدوء وهمس: أنا مستاهلش منك إنك لا تزعلي عليا ولا تعيطي عشاني.
روان بتوتر من اقترابه بس افتكرت لما كان قريب من يارا فتحدثت بغيرة وضيق: لا متستاهلش.
شافت ملامح الحزن على وشه أول ما قالت كدا وبصلها بصة غريبة.
روان: آآآ.
رامي مقاطعًا بهدوء: اطلعي برا.
روان: نعم.
رامي بحده: قولتلك اطلعيييي براااااا.
روان اتنفضت من صوته ونظراته اللي اتحولت للحدة فجأة. خدت نفسها وطلعت.
ورامي خد القميص بتاعه لبسه ورمى الكريم اللي يارا جابتهوله وخرج من الشركة كلها.
...
مايان جرت على مامتها اللي لقيتها على الأرض. حاولت تفوقها بس مافيش فايدة.
كان في إيد مامتها تليفونها بس معرفتش تفتحه كان برمز. طلعت جري على أوضتها جابت تليفونها وإيديها بترتعش. رنت على الدكتور يجي.
ساعدت مامتها لحد ما قعدتها على أول كنبة جنبها وهي خايفة مش عارفة اللي حصلها ومش راضية تفوق.
لاقيت تليفونها بيرن ردت بسرعة: الوووو.
نور: الحقيني يا مايان يو.
مايان قاطعتها بخوف: نور تعالي بسرعة البيت ماما اغمي عليها ومش راضية تفوق.
نور بعدم وعي: آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآبصره.
وكمان بيحضنها ومبسوط. اااااه ي اااابن. بعد فترة ليست بطويلة خرجت. مي باستغراب: انتي واقفة كدا ليه؟ روان: مي عاوزة أقولك ع حاجة. مي: لما أخرج بقا وسّعي بسرعة، أنا واقفة من ساعتها. روان: لا لا، لما تسمعيني الأول وتحكمي عشان أريح نفسي. مي: طيب، أوعي يخربيتك، مش قادرة أقف. بصي، واحنا رايحين لكاميليا ابقي قولي براحتك، كدا كدا الطريق طويل. روان: أوووووف، خشّي يختي. هفضل ماسكة نفسي لحد ما نخلص. كمان إزاي أناااا يااااااربي. مي بنفاذ صبر: يااااارب الرحمة من عندك. وسّعي.
وكمان بيحضنها ومبسوط. اااااه ي اااابن. بعد فترة ليست بطويلة خرجت. مي باستغراب: انتي واقفة كدا ليه؟ روان: مي عاوزة أقولك ع حاجة. مي: لما أخرج بقا وسّعي بسرعة، أنا واقفة من ساعتها. روان: لا لا، لما تسمعيني الأول وتحكمي عشان أريح نفسي. مي: طيب، أوعي يخربيتك، مش قادرة أقف. بصي، واحنا رايحين لكاميليا ابقي قولي براحتك، كدا كدا الطريق طويل. روان: أوووووف، خشّي يختي. هفضل ماسكة نفسي لحد ما نخلص. كمان إزاي أناااا يااااااربي. مي بنفاذ صبر: يااااارب الرحمة من عندك. وسّعي.
ابق قريبًا من جديدنا
تابعنا وما يفوتك جديد
اختر المنصة اللي تناسبك وتوصلك الفصول أول بأول.
التعليقات (0)
جاري تحميل التعليقات...
لا توجد تعليقات بعد
كن أول من يشارك برأيه!