رواية الضحية الفصل الثالث والعشرون 23 - بقلم أروى عادل

اتفضلى المهندس زين فى انتظارك. عمر: انتى جايه هنا تقابلى زين؟ أروى: آمال حضرتك كنت فاكر ايه؟ عمر: وانتى عايزه زين ليه؟ أروى: وانت مالك. عمر: أروى متعصبنيش عليك قولى عايزه تقابلى زين ليه. أروى: و الله انا واحده حره اقابل إللى أقابلو مالكش فيه اوكى. عمر: أروى بلاش تلعبى بالنار معايا .. لأنك أنتى اول واحده هتتحر*قى بالنار دى. أروى: انا خلاص احترقت من زمان و مشى الحال الدور عليك انت تجرب النار دى. عمر: ( بصراخ)

أروى فوقى اتعدلى فى الكلام معايا انتى عارفانى انا مش... أروى: كنت عارفاك دلوقتى لأ .. لا انا عارفاك و لا انت تعرفنى احنا الاتنين بقينا غريبين عن بعض و خلاص انتهى بقى. عمر: ( بغضب) هو ايه إللى انتهى. حسام: فى ايه صوتك عالى ليه. عمر: أروى تعالى نتكلم فى مكتبى. أروى: لأ انا جاية هنا عشان عايز اقابل زين مش عشانك. عمر: انا لحد دلوقتى بحاول السيطرة على نفسى لكن والله لو قولتى اسم زين قدامى تانى لكن مخلص عليكى و علية فاهمه.

حسام: عمر ماينفعش كده سيب ايدها الموظفين بيتفرجوا عليك. عمر: انتم واقفين كده ليه. كل واحد يروح على شغلوا. عمر: عجبك كده. أروى: و انا مالى حضرتك إللى بتمنعنى اقابل زين. عمر: بردوا بتقولى زين انتى عايزانى ارتكب جنايه دلوقتى. حسام: فى ايه يا عمر ما تعقل شويه مش كده. أروى: قوله بالله عليك يا حسام يهدى على نفسه شويه .. وياريت حد يعملوا كوباية ليمون تهدى أعصابه. عن أذنكم انا رايحه أشوف زين.

زين: انت جايه بعد سنتين تقوليلى ان قصة الرسالة كانت خطة من غادة .. و المفروض انا أصدقك مش كدة. أروى: أه المفروض تصدقنى عشان انا بقول الحقيقة انا كتبت الرسالة فعلآ بس بطلب من أنجى كانت عايزه تكتبلك رساله تعبر بيها عن حبها ليك. زين: ( بسخرية) و سابت الدنيا كلها جات ليكى انتى بالذات عشان تكتبى الرسالة مش كدة.

أروى: اه عشان غادة لعبت فى دماغها قالت ليها انى انا الوحيد إللى بعرف اكتب كلام حلو لانى كنت بكتب شعر و روايات و موضوع ده انت عارفه. زين: أسمعى يا أروى انا مش هقبل ولا كلمة على اختى تانى. لانى عارف و متأكد انك انتى إللى عملتى كل ده و استغليتى حبى ليكى و لعبتى بمشاعرى زى ماعملتى مع طارق بالظبط. أروى: أنا ماكنتش عايزاك تسمع التسجيل ده ..بس طالما انت مش مصدقنى يبقى ماعنديش خيار تانى. زين: ايه التسجيل ده.

أروى: أسمعوا وانت تعرف. حسام: عمر امسك نفسك مش كده. عمر: لأ خلاص مش قادر .. هى بتعمل ايه كل ده فى مكتب زين لأ انا هروح اشوف فى ايه. حسام: استنا هنا رايح فين. عمر: لازم أعرف هى عايزه زين ليه. حسام: أنا مش عارف انت خايف من مقابلة أروى لزين ليه. عمر: انا جرحتها بكلامى قولت كلام ماكنش يصح أقولو .. وهى دلوقتى عاملة بالظبط زى الطير المدبوح إللى بيخبط فى أى حاجة و هى مش حاسه بتعمل ايه. انا خايف تعمل حاجة تندم عليها بعدين.

حسام: أنا فاهم قصدك. و عارف انها مجروحة منك عشان كده أى مواجهة معاها دلوقتى هتجيب نتيجة عكسية. عمر: عارف و فى نفس الوقت مش قادر .. انا هروح على مكتب زين و إللى يحصل يحصل. زين: لأ أكيد فى حاجة غلط انا اختى تعمل فيا كده طيب ليه انا طول عمرى كنت ليها الاخ و السند عمرى ماقولتلهاش على أي حاجة لأ. أروى: أوقات كتير الحقيقة بتوجع. عمر: ممكن أعرف سبب الاجتماع ده ايه .. ولا ده سر. زين: بالله عليك يا عمر بلاش نتكلم دلوقتى.

عمر: ليه. احنا التلاته فى حساب بينا لازم نصافيه. أروى: بس متهيألى فى حد ناقص .. غادة. زين: مش وقت تصفية الحسابات دلوقتى. عمر: لأ معلش انا ليا عندك حق. أروى: انا و عمر عند زين فى المكتب من مصلحتك تكونى موجوده ده لو خايفه على حبيبك. غادة: فى ايه. انتى بتعملى ايه هنا. أروى: انتى حاولتى تأذينى كتير .. دلوقتى جه الوقت إللى الردلك جزء من أذيتك ليا. غادة: مش هسيبك يا أروى اقسم بالله ماهسيبك.

عمر: غادة مالكيش دعوة بأروى كلمينى انا. غادة: عمر التسجيل ده فيك صدقنى ياعمر أروى بتخدعكم. عمر: أروى مش كدابه والتسجيل ده حقيقه. غادة: لأ ياعمر هى بتعمل كل ده عشان تفرقنا عن بعض عشان تخليك تبعد عنى. عمر: هى مش محتاجة تعمل اى حاجة من دى .. لان انا عمرى ما كنت معاكى ولا ليكى عشان هى تفرقنا. غادة: يعنى ايه . عمر انت خطيبى و هنتجوز مش كده.

عمر: لا مش كده . انتى عارفه ان ده مش هيحصل وموضوع الخطوبة ده انتى اللى ورطينى فيه. وانتى كنت عارفه انه مش هيكمل. غادة: بس انتى إللى جيت وطلبت تخطبنى. عمر: انتى عارف انا عملت كده ليه. غادة: عشان تدايق أروى هانم و خليها تغير عليك مش كده ده. عمر: صح هو كده. غادة: لأ يا عمر انا مش ساهلة عشان تعملنى لعبة فى ايدك .. ولا انا البنت الهبله إللى ممكن تسيب حقها انت ليا انا يا عمر.

زين: هو ده كل إللى فارق معاكى عمر وبس محور حياتك كلها هو عمر. و انا أخوكى مش فارق معاكى.ده انتى حتى محاولتيش تبررى موقفك ليا ولا حتى فارق معاكى انى عرفتك على حقيقتك. غادة: زين انت أخويا وأكيد هتفهمنى و تفهم انا ليه عملت كده. زين: لأ متقوليش أخويا تانى و انتى مش أختى لان مستحيل أخت تعمل فى أخوها كده. انتى كسرتنى و حطيتى رأسى فى الأرض من عمايلك. غادة: متقولش كده يا زين انا بردو اختك حبيبتك و انت لازم تسامحنى.

أروى: أنا كده وضحت كل حاجة و كل واحد هنا عرف إللى له و إللى عليه. أستأذن انا. غادة: رايحه فين بعد ما خربتيها. أروى: ده نتيجة عمايلك .. انا اكتر من مره قولتلك ابعدى عنى و سبينى فى حالى. لكنك عامله زى الدبور إللى زن على خراب عشه أشربى بقى. عمر: انتى مش سامعنى. أروى: سامعه مش عايزه ارد.. لو سمحت أبعد ايدك من على العربيه خلينى امشى. عمر: مش هتمشى غير ما تتكلم. أروى: احنا مافيش كلام بينا.

عمر: أروى. اسف . انا عارف انى زوتها معاكى بس. أروى: كفايه انا تعبت حرام عليكم كل واحد يجى يجرحنى و يأذينى يوجعنى بعدها يجى بكل بساطة يقولى انا أسف. عمر: أروى اوعى تشبهينى بحد… انت عارفه انا غير اى حد. أروى: لأ انت زيك زى طارق زى زين كلكم واحد ..كلكم جرحتونى بأسم الحب. عمر: ( بعصبيه) انتى بتشبهينى بيهم .أروى فوقى انا عمر. حبيبك. أروى: كنت حبيبى دلوقتى لأ… انت بالنسبالى عمر وبس فاهم و عمر وبس. دلوقتى ممكن تسيبنى امشى.

عمر: اتفضلى امشى . بس لازم تعرفى انا حبك الأول والأخير و الوحيد . و مافيش حاجة هتفرقنا عن بعض ولا حتى كلامك العبيط ده. فاهمه. طارق: أروى فين. أمل: هى مش هنا. طارق: ماتعرفيش راحت فين انا برن عليها تليفونها ما بيجمعش. أمل: ( بأرتباك) بصراحة يا طارق بيه … أروى… طارق: فى ايه ماتتكلمى على طول. أمل: بصراحة أروى هانم ماجاتش الفيلا من ساعة ما مشيت من قبل ما حضرتك تسافر. طارق: أنتى بتقولى إيه ماجاتش ازاى يعنى.

أمل: أنا معرفش انا اتصلت بيها من كام يوم ردت عليا واحده معرفش . بس تقريبآ كانت اختها او أمها قالتى هى مش هتيجى الفيلا تانى. طارق: ( بغضب) بتقولى إيه يا متخلفة انتى اتجننتى أكيد .. مين إللى مش هتيجى هنا تانى. أمل: أنا ذنبى ايه يا طارق بيه انا قولتلك على إللى حصل. طارق: غورى من وشى دلوقتى. محمود: قولتلك اطلع بره بيتى. طارق: أنا مش هخرج من هنا من غير أروى. محمود: انت لو خرجتش من هنا هبلغ البوليس.

طارق: اسمع انا لحد دلوقتي مراعى انك راجل صاحب مرض مش عايز أضغط. عليك و أذيكى. أروى: طارق الا بابا انت فاهم . عند بابا و استوب. طارق: تمام . انا مش جاي هنا اعمل مشاكل .يلا قدامى لما نروح بيتنا وهناك لينا كلام تانى. أشجان: أروى مش رايح معاك فى أى حته. طارق: أنا بدء صبرى ينفذ يلا يا أروى. أشجان: انتى مابتفهمش قولتلك أروى مش ماشية معاكى. محمود: اسمع أروى رفعت قضية خلع وخلاص كل حاجة بينكم إنتهت. طارق: ( بغضب)

الكلام ده صح يا أروى. أروى: اه صح .. ياريت تطلقنى من غير فضا*يح و شوشره و كل واحد يروح لحاله سبيله. طارق: ههههه لأ بتهزرى صح . انتى اللى بتتكلمى عن الفضا*يح. شكلك نسيتى انا ممكن أعمل فيكى ايه. محمود: تهد*يدك مبقاش ليه لازمه .. أياد ما*ت. طارق: عشان كده قلبك بقى جامد. محمود: اه عشان كده قلبها جمد يلا بقى اتفضل من هنا. طارق: اية ده كمان الأستاذ محمود عارف كل حاجة.

أروى: اسمع يا طارق كفايه أوى لحد كده ياريت تطلقنى بهدوء. طارق: على جثتى انى اسيبك تعالى هنا. روان: ليه عملتى فى غادة كده. أروى: كنتى عايزانى اسيبها تأذي فيا وانا ساكته. روان: بس انتى مش زيها. انتى احسن و طول عمرك قلبك طيب بتسامحى أى حد. أروى: قلبى الطيب ماجبش ليا غير الوجع والقهر و الذل. كان لازم اتغير ..كان لازم أموت ضعفي و الغي قلبي.

روان: لا يا أروى كل إللى بتعملى ده حلاوة روح .. انتى بس كلام عمر لسه موجوعك و مأثر عليكي. بس انتى مش كده يا أروى. أروى: عندك حق. كلامه كان عامل زى السكاكين المغروزة فى قلبي.. انا عمري ما هنسى قسوته علي. روان: براحه على عمر يا أروى انتى عارف انه بيحبك. و حطي نفسك مكانه صدقيني كنتي عملتي اكتر من إللى هو عملو. كفايه انه سامحك على جوزك من طارق حتى من غير ما يعرف السبب الحقيقي ورا جوزك من طارق لانه بيحبك.

أروى: هو اللى قالك تقوليلى الكلام ده. روان: لأ هو ماقاليش اقولك حاجة. بس هو فعلآ ندمان على إللى عملو معاكي .. أدي عمر فرصه يا أروى عشان خاطر حبكم حبكم يستاهل فرصه تانية. أروى: خلاص مبقاش فى حاجة اسمها حب. روان: لأ فيه ..عصبية و غيرة عمر عليكي ليه، مش عشان انه بيحبك. و زعلك و غضبك من عمر ليه مش عشان أنك بتحبي. روان: أيه ده جاى منين صوت الزعيق ده. أروى: يا نهار أسود ده صوت طارق. محمود: قولتلك اطلع بره بيتى.

طارق: أنا مش هخرج من هنا من غير أروى. محمود: انت لو خرجتش من هنا هبلغ البوليس. طارق: اسمع انا لحد دلوقتي مراعى انك راجل صاحب مرض مش عايز أضغط. عليك و أذيكى. أروى: طارق الا بابا انت فاهم . عند بابا و استوب. طارق: تمام . انا مش جاي هنا اعمل مشاكل .يلا قدامى لما نروح بيتنا وهناك لينا كلام تانى. أشجان: أروى مش رايح معاك فى أى حته. طارق: أنا بدء صبرى ينفذ يلا يا أروى. أشجان: انتى مابتفهمش قولتلك أروى مش ماشية معاكى.

محمود: اسمع أروى رفعت قضية خلع وخلاص كل حاجة بينكم إنتهت. طارق: ( بغضب) الكلام ده صح يا أروى. أروى: اه صح .. ياريت تطلقنى من غير فضا*يح و شوشره و كل واحد يروح لحاله سبيله. طارق: ههههه لأ بتهزرى صح . انتى اللى بتتكلمى عن الفضا*يح. شكلك نسيتى انا ممكن أعمل فيكى ايه. محمود: تهد*يدك مبقاش ليه لازمه .. أياد ما*ت. طارق: عشان كده قلبك بقى جامد. محمود: اه عشان كده قلبها جمد يلا بقى اتفضل من هنا.

طارق: اية ده كمان الأستاذ محمود عارف كل حاجة. أروى: اسمع يا طارق كفايه أوى لحد كده ياريت تطلقنى بهدوء. طارق: على جثتى انى اسيبك تعالى هنا.