تحميل رواية مراتي مجنناني بقلم شهد احمد pdf
بقلم شهد احمد
جارٍ تجهيز التحميل... برجاء الانتظار
سيظهر زر التحميل خلال 10 ثانية
جارٍ توليد الملف...
التحويل يتم بالكامل داخل متصفحك — لا يُرفع أي شيء للسيرفر.
اختر مجموعة الفصول للتحميل (كل ملف حتى 10 فصول)
عن الرواية
أنا حازم، عندي 30 سنة، وشغال رجل أعمال. اتعرفت على بنت وحبيتها واتجوزتها. البنت دي اسمها بريا، بنت حلوة وعيونها عسلي وسحرتني بجمالها، فخدت أهلي ورحت أتقدمتلها واتجوزنا. من يوم ما اتجوزنا وهي مجنناني ومش راضية تخليني ألمسها. ف يوم كنا قاعدين نتفرج على التلفزيون، فبقولها: "تعالي في حضني." بريا: "أوُعى إيدك يا أسطا، لتوحشك." حازم: "في حد يقول لقرة عينه يا أسطا؟ وبعدين إيه اللي في إيدك ده؟" بريا: "دي سكينة عشان لو حاولت تقرب مني أعورك." حازم: "ماسك سلاح في إيدك وعايزة تعوريني يا بريو؟ سيبك بس منها و...
رواية مراتي مجنناني الفصل الحادي والخمسون 51 - بقلم شهد احمد
بريا راحت تصحي حازم علشان شغله والولاد علشان يجهزوا للمدرسة.
بريا: زوما يلا اصحي هتتاخر على شغلك.
حازم كان نايم لأنه كان سهران بيعمل شغل على التاب.
بريا: أمم مش هتقوم بذوق يبقى تقوم بالعافية يا ترى هصحيك إزاي يا زوما... أآآه جت لي فكرة.
وراحت قربت من حازم وراحت عند ودنه وبصوت عالي: حاااااااازم!
حازم قام مذعور وقال: إيه في إيه الولاد حصلهم حاجة البيت بيولع ولا إيه؟
بريا: ههههههههه اهدي يا زومتي ده أنا بصحيك.
حازم: هو في حد يصحي حد كده؟ اعقلي بقى يا حبيبتي.
بريا: قصدك إني مجنونة يعني ولا إيه؟ بص أنا مش هحسبك على اللي قولته لأنك لسه صاحي وشكلك لسه مفقتش، لأنه لو كده كان هيبقى فيه كلام تاني فاهم؟
حازم: أحم فاهم طبعا يا باشا حقك علينا.
بريا: أيوه كده جيب وراه يا حبيبي يلا روح جهز عقبال ما أروح أصحي وأجهز الولاد.
حازم: حاضر.
بريا راحت عند كيان وأيان وقالت: يلا يا ولاد قوموا علشان المدرسة.
كيان وأيان مش راضيين يقوموا.
بريا راحت جابت ماية وصبتهالها عليهم.
كيان وأيان: أآآآعا بنغرق الحقونا أآآآعا!
حازم راح على الصوت: ههههههههه لا يا حبيبي مش بتغرقوا ولا حاجة دي مامي بتصبح عليكم بس ههههه.
بريا: يلا يا بنت أنتي وهو روحوا جهزوا ناس متجيش بذوق وبتاجي بس بقلة أدب امشوا من وشي.
كيان وأيان: حاضر.
حازم: هههه بريا اهدي على الولاد شوية مش كده.
بريا: أنت مش جهزت لسه يلا روح جهز عقبال ما أحضر الفطار.
حازم: حاضر.
بريا راحت حضرت الفطار وحطته على السفرة ونادت حازم والولاد وقالت: يلا الفطار جهز.
حازم والولاد جهزوا وراحوا قعدوا يفطروا.
بريا: اسمع يا أيان.
أيان: نعم.
بريا: لو حد عملك حاجة وضايقك اديله بوكس على طول أوكي؟
أيان: أوكي.
بريا: وأنتي يا كيان أي حد يعملك حاجة اديله بوكس ولو معرفتيش نادي على أيان يديله بوكس ولا يا أيان.
أيان: نعم.
بريا: أنت راجل واللي يقرب من أختك ما يترحموش أختك خط أحمر وأنا هعلمكم فنون القتال.
حازم: هههههه إيه اللي بتقوليه للعيال ده عايزاهم يطلعوا بلطجية وتعلميهم إيه؟
بريا: فنون القتال يا حبيبي.
بريا: دخلين مدرسة حرب إيه؟
حازم: أديكي قولتي مدرسة ولا ما تسمعش كلام أمك أنت حافظ على أختك واللي يكلمكم قولوا لمديرة المدرسة سامع؟
أيان: حاضر.
بريا رفعت الشبشب وقالت: ولا كلامي يتسمع فاهم؟
أيان: أنا احترت أسمع كلام مين فيكم؟
بريا: أنا.
حازم: لا أنا.
كيان وأيان: هههههه ولا أنت يا بابي ولا مامي هيسمع كلامي أنا.
بريا: الله أكبر... وهوب الشبشب جه في وشها.
وحازم وأيان: هههههههه.
رواية مراتي مجنناني الفصل الثاني والخمسون 52 - بقلم شهد احمد
عند ريان وزويا.
زويا: ليان! ليان! وراحت عند ريان قالت: حبيبي مش شفتش ليان؟
ريان: زويتي، لا مش شفتها. تعالي نشوفها فين.
ريان وزويا دوروا عليها مش لقينها. دخلوا المطبخ لقوها طلعت كل الحلل وقاعدة وسطهم.
زويا: آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآرين. شفت بنتك عملت إيه؟ هتجنني. اهي، اهي، بعد ما رصتهم بهدلتهم.
ريان: شال ليان. ههههه. قلب بابا انتي.
زويا: ريـــــان! أنا بس قلبي، هيا لا. اهي، اهي. وشَدّت ليان وقالت: بت، انتي ناوية تاخديني جوزي مني؟
ريان: ههههههه. حبيبي الغيران من بنته. اهدي. وشدها هيا كمان عليه واخدها في حضنه هيا وليان.
ريان: انتوا الاتنين قلبي وقطعة مني.
زويا: باسته وقالت: ربنا يخليك ليا يا حبيبي.
ريان: ويخليكي ليا. خدي بنتك، أنا هروح أجهز عشان أروح الشغل.
زويا: آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآؤآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآوآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ
رواية مراتي مجنناني الفصل الثالث والخمسون 53 - بقلم شهد احمد
بريا. بقولك ايه ي حماتي ي ماما.
مامت حازم. قولي.
بريا. ابنك ده مبيحبنيش.
مامت حازم. لي بقا.
بريا. أصله راح شغله ولا حتي اتصل ولا قال حتي وحشتيني وكأنه ما صدق راح الشغل.
مامت حازم. ههههه ي بت اهدي علي الواد شويه.
بريا. ده ليله أمه بنبي بعد اذنك يعني ي حماتي ي ماما.
مامت حازم. ههههههه لا خودي راحتك.
بريا. ده لما ياجي هعمل منه شورما.
وفجاه لقت حازم اتصل.
بريا. استني نشوف مين.
اي ده ده زوما.
مامت حازم. ظالمتي الواد وكمان لحق نفسه قبل ما يتعمل شورما ههههههههه.
بريا. ههههه استني نرد.
بريا. الو.
حازم. الو اي ساعه علشان تردي انتي فين.
بريا. ما تهدي ي بيبي انا عند ام البيبي.
حازم. ههههه ماشي ي اختي سلميلي علي ام البيبي.
بريا. ي ام البيبي البيبي بيسلم عليكي.
حازم. هههههههه.
مامت حازم. هههههههه قولي لي الله يسلمك ي بيبي.
بريا. امك بتقولك الله يسلمك ي بيبي اي ده ثانيه وحده.
بريا. اي ي حماتي انا بس اللي اقوله ي بيبي.
مامت حازم. بقا كده طيب ي اختي.
حازم. اااه بدأنا طيب اخلع انا ولا اي.
بريا. بيبي وصلت الولاد علي المدرسه.
حازم. اه.
بريا. مين هيجبهم.
حازم. انا اوعي تنزلي من البيت.
بريا. طيب وبعدين لي يعني اوعي تنزلي من البيت هتحبسني يعني.
حازم. اه انا يبقا اخرجك لو عايزه إنما لوحدك لا.
بريا. حاضر.
حازم. اي ده مش مصدق نفسي بريو قالت حاضر.
بريا. ولا اي مش عجبك حاضر.
حازم. لا عجبني ي موزتي يلا باي.
بريا. باي.
مامت حازم. هههههههه انتي فعلا مجننه الواد.
بريا. هههههه بحبه الله.
مامت حازم. ههه طيب ي اختي.
في دوبي عند ملك وفهد.
ملك. فهد.
فهد. نعم.
ملك. من ساعه ما جينا دوبي وانت مشغول عني انا والولاد يرضيك يعني.
فهد. قلب فهد لا مش يرضيني بس انتي شايفه عندي شغل كتير.
ملك. طيب اديني من وقتك مش كله شغل كده انا بدأت اغير عليك كمان من الشغل.
فهد. ههههه بس كده ده انا وقتي كله تحت امرك ي موزتي وغمز لها.
ملك. فهودي.
فهد. قلب فهودك من جوه.
ملك. عايزه أخرج واشوف الاماكن اللي في دوبي.
فهد. حاضر هاخد اجازه بكره وهخرجك حلو كده.
ملك. حلو اوي وراحت باسته.
عند ريان و حازم في الشركه.
ريان. بيبي.
حازم. هههه اي حكايه البيبي معاكم انهارده.
ريان. هههه من قالك ي بيبي غيري انت بتخوني ي بيبي.
حازم. ههههه مالك يلا اظبط ده انت بقيت متجوز ومعاك بنت وبعدين دي بريا اللي قالت.
ريان. اوعا شكلها كده رايقه وهيبقا في ليله رومانسيه يعم.
حازم. هههه رومانسيه ي عم اتنيل دي بتصحيني كل يوم علي مصيبه شكل تخيل راحت تصحي الولاد راحت كبت مياه والولاد بيصوتوا ويقولوا الحقونا بنغرق دخلت عندهم وقولت لا انتوا مش بتغرقوا ده مامي بتصبح بس.
ريان. هههههههه ده انتوا عائله مجنونه.
حازم. ههه تخيل هتعلم الولاد فنون القتال.
انا بقيت اخاف علي نفسي منها ومن الولاد.
ريان. ههههه موتك علي اديها ي صحبي.
حازم. ههه شكلي كده بقولك ايه.
ريان. قول.
حازم. ما تاجي ناخد فله ونقعد كلنا مع بعض فيها.
ريان. فكره حلوه وكمان هكون مطمن علي زويا و ليان مع عائلتك وانا مش موجود.
حازم. خلاص قول ل زويا وانا هقول ل ماما و بريا.
ريان. اوكي اتفقنا.
حازم. خلص شغل وراح يجيب كيان وأيان من المدرسه.
كيان بص ي أيان بابي جاه.
أيان. اه طيب يلا ومتقوليش حصل معانا اي.
كيان. طيب.
حازم. يلا ي ولاد.
حازم اخدهم وراحوا.
كيان وأيان طلعوا يجروا و خبطوا علي مامت حازم.
كيان وأيان. تيته افتحي تيته.
مامت حازم. فتحت اهلا ي حلوين فين حازم.
كيان. بابي طالع.
مامت حازم. طيب تعالوا ادخلوا.
بريا. اهلا ي ولاد عملتوا اي في المدرسة.
كيان وأيان بصوا لبعض وقالوا ماما معملناش حاجه.
بريا. مالكم مصدومين لي كده وكأنه عاملين مصيبه هببت اي ي بت انتي وهو.
كيان وأيان. لا مش عملنا حاجه خالص.
حازم. يلا ي ولاد اطلعوا غيروا هدومكم وتعالوا.
الولاد. حاضر.
بريا. زوما حبيبي.
حازم. قلب زوما ي ولاد.
بريا. راحت عند حازم وحطت ايديها حولين رقبته وقالت وحشتني ي بيبي.
حازم. وانتي كمان ي قلب البيبي الا قوليلي.
بريا. اه يعني ولا عايز اتعصب عليك.
حازم. لا لا لا خلينا كده حلوين وبلاش القط والفار ههه.
بريا. اوكي ي بيبي هههه.
حازم. انا بقول نجيب اخ او اخت ل كيان وأيان.
بريا. حبيبي انت في وعيك.
حازم. لا.
بريا. علشان كده لما تستوعب هتتصدم ي بيبي هههههه.
حازم. ههه معاكي حق.
مامت حازم. اي ي بريا من شويه كنتي هتعملي منه شورما اي اللي حصل.
حازم. لي.
مامت حازم. اصل انت روحت الشغل وما اتصلتش عليها وقالت ليلتك بنبي وهتعمل منك شورما وبعدين انت لحقت نفسك واتصلت هههههه.
حازم. هههه طيب كويس اني اتصلت.
بريا. بقا كده ي حماتي ي ماما ما تخليكي محضر خير.
وقالت زوما ده حبيبي ومحبش كده الا هو.
مامت حازم. هههههه.
حازم. و زوما بيعشقك ومش بيعشق حد كده الا انتي.
مامت حازم. ههه الله علي الحب ههه.
رواية مراتي مجنناني الفصل الرابع والخمسون 54 - بقلم شهد احمد
كيان وأيان. غيروا هدومهم ونزلوا.
"ماما احنا غيرنا."
بريا. شاطرين. قولوا عملتوا إيه في المدرسة واخدتوا إيه؟
كيان. مامي أخدنا ماس وعربي وإنجليزي وحصة ألعاب.
بريا. اوكي. يلا عشان تتغدوا وتروحوا تذكروا.
أيان وكيان. حاضر.
بريا. داده ليلى، داده ليلى.
داده ليلى. نعم يا هانم.
بريا. حضري الغدا.
داده ليلى. حاضر.
تعالوا نعرف، داده ليلى دي واحدة كبيرة في السن، عندها 50 سنة، حازم جابها عشان تساعد في البيت.
حازم. جاله اتصال من مديرة المدرسة.
بريا. مين بيرن عليك يا زوما؟
حازم. دي مديرة المدرسة.
بريا. طيب رد. وبعدين ما رنتش عليا أنا ليه؟
حازم. بعدين. ورد.
المديرة. الو.
حازم. الو.
المديرة. حازم باشا، يا ريت تشرفنا بكرة أنت والمدام في المدرسة.
حازم. حصل إيه؟ الولاد عملوا حاجة؟
المديرة. آه. ولما حضرتك تيجي هتعرف.
حازم. تمام. باي.
المديرة. باي.
بريا. في إيه؟ وليه عايزانا؟
حازم. معرفش. تعالي نسأل الولاد.
بريا. طيب يلا، بس لما نطلع شقتنا.
حازم. اوكي.
داده ليلى حطت الغدا على السفرة وقالت: "مدام بريا، الأكل جاهز."
بريا. اوكي.
بريا. يلا يا حازم، يلا يا ولاد عشان تأكلوا.
وقعدوا ياكلوا وخلصوا.
بريا. يلا يا ولاد اطلعوا اعملوا الواجب.
كيان وأيان. بس إحنا عايزين نلعب.
بريا. عايزين إيه؟ يلا يا واد أنت وهي على فوق. ولو طلعت ومش لقيتكم عاملين الواجب هضربكم، سامعين؟
كيان وأيان. سامعين.
حازم. بريا تعالي عايزك أنتِ وماما.
بريا. خير يا حبيبي، في إيه؟
مامت حازم. إيه يا ابني؟
حازم. أنا اتفقت أنا وريان إنه نشتري فلة عشان نقعد فيها كلنا، إيه رأيكم؟
مامت حازم. وليه يا ابني؟ ما إحنا بيتنا حلو، وكمان لينا ذكريات فيه.
بريا. آه يا زوما، ولا أنت نويت تبيع البيت؟
حازم. لا مش هبيعه، بس هنشتري فلة نقعد فيها. وبعدين مينفع ينباع، وشقتنا هتفضل زي ما هي.
بريا. اللي تشوفه يا زوما.
حازم. وأنتي يا ماما؟
مامت حازم. اللي تشوفه يا ابني.
حازم. يبقى على بركة الله، هنشتري الفلة.
بريا. إيه يا زوما، ناوي تبيت هنا؟ مش هنطلع عشان الولاد.
حازم. حاضر. يلا.
حازم. أخد بريا وطلعوا.
بريا. كيان، أيان.
الاتنين. جاءه. نعم يا مامي.
بريا. عملتوا الواجب؟
كيان. آه آه.
أيان. آه.
حازم. بريا هاتي الولاد ورايا على المكتب.
بريا. عجبكم كده؟ ليلتنا بنبي؟ يلا يا أخويا أنت وهي قدامي.
كيان. أيان متعرفش بابي عايزنا ليه؟
أيان. مش عارف، أنا متوتر.
كيان. وأنا.
بريا. سمعوني صوتكم بتقولوا إيه؟
كيان. مش بنقول حاجة خالص.
وراحوا عند حازم.
حازم. اقعدوا يا ولاد.
بريا. وأنا أقف يعني ولا إيه؟ مش فاهمة.
حازم. بريو مش وقته خالص. تعالي اقعدي. لما نشوف الولاد عملوا إيه.
حازم. بصوا يا ولاد، المديرة رنت عليا، وأنتوا أكيد عاملين حاجة. قولوا عملتوا إيه؟
كيان بصت لـ أيان، وأيان بص لـ كيان.
بريا. مالكم مصدومين لي كده؟ ما تقولوا هببتوا إيه؟
أيان. مامي، اللي حصل إنه في ولد زق كيان على الأرض في الكلاس، وأنا ضربته بالبوكس.
بريا. شاطر يا ولاد، شاطر تربيتي. وأنتِ يا بت مضربتيش ليه؟ وكسرتي دماغ اللي خلفوه.
حازم. شاطر إيه وزفت إيه؟ أنتِ تسكتي. أنا مش قولت نشكي للمديرة؟
بريا. أنت عايز ولادي يضربوا وميعملوش حاجة؟
حازم. يا حبيبتي بلاش الطريقة دي.
بريا. ولاد يلا على أوضتكم وناموا.
حازم. استنوا. اللي عملتوا غلط.
بريا. على أوضتكم يلا.
كيان وأيان راحوا الأوضة.
بريا. زوما، أيان مغلطش، هو دافع عن أخته، ي حازم. طيب، بس لو حصل ده في الشارع ومش في المدرسة، وقتها هتقوله إيه؟ خد حقك منين؟ ولا أشكي لمين؟
حازم. معاكي حق، بس أنا مش عايز حد يقرب من ولادي، ولا حد يشكي عليهم. فهماني يا حبيبتي؟
بريا. فهماك يا حبيبي، بس الولد اللي زق كيان هو اللي غلطان.
حازم. آه، وأنا مش هخلي حد يمد إيده على ولادي. ولادي خط أحمر يا بريا، وهما حياتي.
بريا. إيه ده؟ هما حياتك؟ طيب وأنا؟
حازم. باسها وقال لها: "هما حياتي، وأنتي النبض يا قلبي."
بريا. حبيبي يا زوما. وحضنته وقالت: "يلا ننام."
عند ريان وزويا.
ريان. زويا حبيبتي.
زويا. إيه يا حبيبي؟
ريان. أنا وحازم اتفقنا إنه نشتري فلة ونقعد فيها كلنا، إيه رأيك؟
زويا. رينو، ما بيتنا كويس.
ريان. عشان أكون مطمن عليكي انتي وليان.
زويا. اللي تشوفه يا رينو.
ريان. حبيبتي، مش هنبيع البيت، بس هنشتري فلة ونقعد فيها مع حازم وعائلته.
زويا. اوكي.
ريان. حبيبة بابي، عاملة إيه؟ وباسها.
زويا. دي مطلعة عيني يا ريان.
ريان. لي مطلعة عين مامي ي ليو؟ بص يا زويا، بنتي هتاخد حقي منك، واللي بتعمليه فيا.
زويا. بقا كده يا ريان؟ اممم، زعلت منك.
ريان. وأنا مقدرش على زعلك يا حبيبة قلبي.
رواية مراتي مجنناني الفصل الخامس والخمسون 55 - بقلم شهد احمد
بريا. زوما زوما اصحي بقا انا مش عارفة نومك تقيل لي كده.
راحت فتحت الستائر وبتصحي حازم.
حازم. إيه ده اقفلي الزفت ده.
بريا. لا مش هقفل الزفت قوم بدل ما أكب عليك ميه.
حازم. لا لا خلاص أنا قايم.
بريا. ناس متجيش بالأدب وبتيجي بقله الأدب.
حازم. ههه طيب بالنسبة لقله الأدب أنا عايز بوسه وإلا مش هقوم.
بريا. أنت اللي هتتأخر وكمان أنت ناسي إننا رايحين مدرسة الولاد ولا إيه.
حازم. آه صح طيب يلا بقا بلاش رخامة على الصبح وهاتي بوسه.
بريا. أخ مخلفه 3 أطفال مش 2.
حازم. طيب يلا بقا.
بريا راحت عند حازم وعطيته بوسه على خده وقالت: كده حلو يلا بقا قوم.
حازم. حلو أحسن من مفيش خالص. روحي صحي الولاد.
بريا. طيب يلا قوم.
حازم. حاضر حاضر.
بريا سابته وراحت تصحي أيان وكيان.
بريا. يلا يا ولاد اصحوا.
كيان. مامي أنا مش هروح النهارده المدرسة.
بريا. لي يا كيني بس.
كيان. أهي عشان الولد زقني في الكلاس وأيان ضربه وبابي زعق والمديرة مش عارفة هتعمل إيه أهي أهي.
بريا. بس بس حبيبة قلبي متعيطيش اهدي بابي بس خايف عليكم وبعدين محدش يقدر يعمل حاجة لولاد حازم وولادي أنتوا قطعه من قلبي أنا وبابي.
يلا قومي البسي وأنا هروح معاكي ومتخفيش محدش هيعملك حاجة.
أيان. أيوا محدش يقدر يعمل حاجة لأختي ولو حد قربلك أنا بكسره. وراح أخدها في حضنه.
كيان. حضنت أخوها واطمنت.
حازم. إيه مالكم.
حازم. قلب بابي زعلانة لي مين زعل أميرة قلبي.
أيان. عشان الولد زق كيان وأنت زعقت امبارح لما ضربته الولد.
حازم. بصي يا كيان أنتِ بنتي وأنا اتضايقت لما الولد زقك وأنا مش هسكت بس مكنتش عايز أيان يضرب الولد عشان المشكلة متكبرش أكتر بس هو اتصرف صح.
كيان. يعني مش زعلان يا بابي.
حازم. لا. وراح باسها. يلا روحوا اجهزوا عشان نمشي.
رواية مراتي مجنناني الفصل السادس والخمسون 56 - بقلم شهد احمد
حازم أخذ بريا والأولاد ونزلوا.
مامت حازم: أهلاً يا أولاد، رايحين المدرسة؟
كيان وأيان: أه يا تيته.
مامت حازم: وإنتي يا بريا رايحة فين؟
حازم: هاخدها معايا يا ماما.
مامت حازم: ماشي يا ابني.
بريا: عايزة حاجة يا حماتي يا ماما؟
مامت حازم: لا، سلامتك.
حازم أخذ الأولاد وبريا وفي طريقهم إلى المدرسة.
وشوية ووصلوا، أخذ بريا والأولاد وراحوا عند المديرة.
المديرة: أهلاً حازم باشا، أهلاً يا مدام.
حازم وبريا: أهلاً حضرتك، طلبتينا؟
المديرة: أه، بخصوص الأولاد. أيان ضرب ولد من المدرسة.
حازم: أه، ابني قالي إنه ضربه لأنه زق كيان على الأرض في الكلاس.
المديرة: بس الولد مقلش كده، قال إنه كان مع أيان بيلعبوا وابنك ضربه.
بريا: ممكن تنادي الولد؟ أنا ولادي مش بيكذبوا، وكيان كانت مش عايزة تيجي بسبب إن الولد زقها على الأرض.
المديرة: طيب، ثواني ننادي للولد. يا عم إبراهيم، نادي زين.
بريا: كيني، متخافيش، أنا معاكي أنا وبابي. وباستها.
وشوية وزين جاه.
المديرة: زين، تعال.
زين قرب من المديرة.
المديرة: قول حصل إيه يا زين.
زين: أيان ضربني بالبوكس في وشي. أهي، أهي.
بريا: اهدى يا ابني، هو ضربك لأنك زقيت أخته كيان على الأرض في الكلاس، صح ولا غلط؟ قول الحق وأنا مش هخلي حاجة تحصلك.
زين: أه، أنا زقيت كيان وهو ضربني.
المديرة: وليه تعمل كده يا زين؟
زين: هيا مش بترضى تلعب معايا وبتلعب مع أيان وأركان وأرمان.
بريا: إيه ده؟ يعني علشان مش بتلعب معاك يبقى تضرب بنتي؟
حازم: اهدى يا بريا.
بريا: أهدى إيه وزفت إيه؟ ده بنتي مش راضية تيجي المدرسة بسببه.
المديرة: إحنا آسفين لحضرتك يا مدام، ووعد مش هيتكرر تاني.
حازم: أنا مش هعمل حاجة المرة دي، ولو حصل لأولادي أي حاجة، أنا هقفل المدرسة دي.
المديرة خافت من حازم وقالت مش هيحصل حاجة للولاد، وإنت يا زين تعال اعتذر لكيان.
زين: أنا آسف يا كيان.
المديرة: يلا يا ولاد على الكلاس.
كيان وأيان: حاضر.
كيان وأيان وزين راحوا على الكلاس.
وحازم قال للمديرة: أولادي لو حد قرب منهم مش هيحصل كويس. وأخذ بريا ومشي.
بريا: زوما.
حازم: قلبي ونبضي.
بريا: هتروحني ولا هتعمل إيه؟
حازم: لا مش هروحك، تعال نقضي الوقت مع بعض لحد ما نجيب الولاد من المدرسة.
بريا: طيب وشغلك؟
حازم: هتصل على ريان وهقوله مش جاي النهارده.
بريا: اوكي.
حازم: الو.
ريان: الو يا عم، فينك؟ سايب الشغل على اللي خالفوني ليه؟
حازم: معلش، هحكيلك بعدين.
ريان: في إيه يا صاحبي؟ قلقتني.
حازم: لا، كله تمام، بس مش جاي النهارده.
ريان: اوكي، باي.
حازم: باي.
عند زويا وليان.
ليان عمالة تبهدل لزويا الحاجات لحد ما زويا زهقت.
زويا: أهي، أهي، هو أنا مكتوب عليا كده يا بنتي؟ ارحميني، هدّيتي حيلي طول النهار. وفجأة ريان رن.
ريان: الو.
زويا: أهي، الو.
ريان: مالك يا زويا؟
زويا: بنتك مطلعة عيني يا ريان، تعبت.
ريان: أميرتي عملت إيه؟
زويا: أنا أروق البيت وهي تبهدل فيه، وتعبت وهموت. ونام، إنت جاي إمتى بقى؟
ريان: أنا هتأخر النهارده.
زويا: أهي، أهي، لي بس كده؟ بس.
ريان: هههه، حازم مجاش النهارده، معرفش حصل معاه إيه وهيحكيلي بعدين.
زويا: أه، أه، يعني لسه هقعد مع بنتك اللي جننتني دي لحد ما تيجي.
ليان: بابي، بابي.
ريان: قلب بابي يا ولاد. بصي يا زويا، هحاول متأخرش، حلو؟
زويا: حلو، يلا بقا خلص بسرعة علشان تيجي.
ريان: حاضر، باي.
زويا: باي. إنما إنتي بقا تعالي. وشالتها وقالت: هتنامي وهنام، يعني هننام.
عند فهد وملك.
ملك: فهد، إنت قلت هتخرجني.
فهد: طيب، روحي البسي وهنخرج.
ملك: هي هي هي، يعيش فهد، يعيش. هي هي.
فهد: هههه، متجوز طفلة ومعايا طفلين، يارب صبرني.
عند حازم وبريا.
أخذ بريا وراحوا قعدوا على البحر.
بريا: زوما.
حازم: نبضه.
بريا: فاكر ذكرياتنا أول ما اتجوزنا؟
حازم: هههه، أه فاكر ساعة ما خبطتيني بالسكينة.
بريا: هو إنت مش فاكر غير ده؟
حازم: لا، فاكر ساعة ما طلعتي عيني وإنتي حامل وجننتي اللي جابوني، هههه.
بريا: ههههه، ظريف يا حبيبي، يعني مش فاكر خرجنا والوقت اللي قضيناه مع بعض وفاكر دول بس؟
حازم: هههه، لا طبعاً فاكر يا حبيبتي، بهزر معاك بس.
بريا: اممم، طيب بحبك.
حازم: وأنا بعشقك.
رواية مراتي مجنناني الفصل السابع والخمسون 57 - بقلم شهد احمد
عند فهد وملك
فهد أخذ ملك وخرجوا، ودها أماكن في دبي زي برج خليفة ونافورة دبي. وجولة بالمروحية في دبي، ودي من أجمل الأنشطة السياحية في دبي. وكمان ملاهي دبي وحدائق دبي، وقضوا يوم جميل أوي. وملك كانت مبسوطة وطايرة من الفرح والسعادة.
فهد أخذها وراحوا الفندق يتغدوا فيه، وكان من أضخم الفنادق اللي في دبي.
فهد: ملوكة قلبي، تأكلي إيه؟
ملك: اممم، سمك.
فهد: اوكي.
الجارسون جاب الأكل وفهد وملك أكلوا.
وروحوا بعد تعب اليوم كله، وملك كانت مبسوطة ورجعت البيت عمالة تغني وترقص. وفهد كان مبسوط عشان هي مبسوطة.
عند ريان وزويا.
ريان خلص شغل وروح البيت.
لقي زويا وليان عاملين يشدوا شعر بعض.
زويا: بت أنا جبت آخري منك. ده بسببك أنا شلت فكرة إني أجيب أولاد تاني. إنتي كرهتيني نفسي. بت اتلمي وملكيش دعوة بحبيبي رينو ومتقربيش منه.
ليان: بابي بابي.
زويا: بابي إيه؟ هموتك لو قربتي من ريان. آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآىآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآىآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ`
رواية مراتي مجنناني الفصل الثامن والخمسون 58 - بقلم شهد احمد
أيان. شايفه ي كيان
كيان. اه شوفت ي أيان
حازم وبريا. شوفت أي ي ولد انت وهيا
كيان. بابي انت بتحب مامي وانا لا
أيان. مامي انتي بتحبي بابي وانا لا
حازم بص ل بريا وبريا بصت ل حازم
والاثنين قالوا مين قال كده احنا بنحبكم انتوا الاتنين
كيان. لو كنت بتحبني ي مامي كنتي خالتيني بوست بابي
أيان. لو كنت بتحبني ي بابي كنت خالتني ابوس مامي
حازم. انا بحبك ي أيان بس بريو مراتي ومش بحب حد يقرب منها غيري انا هبوسها بدالك
أيان. هيا مراتك وهيا امي
كيان. بص ي أيان الكلام مفيش منه فائده مامي محسساني اني هاكل بابي ولا لما ابوسه هينقص منه حته
بريا. بس خلاص روحي بوسيه
كيان. بفرحه بجد
بريا. ااه بس من بعيد
كيان. جريت علي حازم وباسته
بريا. اووف خلاص كفايه تعالي هنا
كيان. حاضر
حازم. ههههه نبضي الغيران
بريا. ههه حبيبي اقعد ساكت اسمله عليك
حازم. ههه والله معاكي حق
أيان. وانا هبوس مامي وراح باس بريا ومكنش عايز يسبها
حازم. ولا ولا انت يلا خلاص ابعد عن مراتي بقا
أيان. هههه ماشي ي بابي
بريا. يلا ي ولاد اعملوا الواجب
كيان وأيان. حاضر
هما راحوا علي الاوضه وحازم قال ل بريا وريني كده أيان باسك فين
بريا. شورت علي خدها ببراءه وحازم راح باسها مكان بوسه أيان
بريا. هههههههه حبيبي خلاص يلا روح غير هدومك
حازم. هه حاضر ي وحش الكون ي ملكه علي عرش قلبي
بريا. ههه بحبك طيب
حازم. وانا بعشقك
ريان. رن علي حازم
حازم. الو
ريان. الو الحقني ي بيبي
حازم. هههه من أي ي اخويا
ريان. مراتي
حازم. مالها
ريان. وصلت البيت لقيت زويا وليان بيشدوا شعر بعض و زويا بتقول ل ليان اوعا تقربي من رينو حبيبي هقتلك ولما اختها في حضني قالت هات البنت ومش تشلها لقسمك نصفين وخدتها مني وليان عيطت و زويا قالت احسن كنتي فاكره هتخدي جوزي مني ولا أي
دي بتعامل بنتي علي انها وحده وعايزه تاخدني منها ي صحبي
حازم. ههههههههه وانت لما لقيت البنت بتعيط عملت أي
ريان. سبتها ي اخويا العمر مش بعزقه العمر واحد وانا عايز اعيش حياتي دي لو قربت منها زويا هتقسمني نصفين
حازم. هههههههه طول عمرك واطي ي صحبي حتي مع بنتك هههه
ريان. اعمل ايه بس ي صحبي
حازم. اتكلم مع زويا فهمها انك بتحبها وكمان دي بنتك
ريان. طيب قولي عملت أي في حوار الفله
حازم. موافق ي صحبي وأهلي موافقين
ريان. طيب كويس وانا و زويا موافقين وهكون مطمن علي بنتي مع امك ههههه
حازم. هههه طيب ي اخويا هنشوف الموضوع ده بكره باي
ريان. باي
رواية مراتي مجنناني الفصل التاسع والخمسون 59 - بقلم شهد احمد
في إشراق يوم جديد
بريا: زوما حبيبي يلا قوم.
حازم: بريو بس خمس دقائق.
وبعد شويه استوعب بريا قالت إيه وقال لبريا: زوما وحبيبي في وقت واحد؟ لا مش معقول.
بريا: حااازم مش عاجبك أصحيك بـ "زوما حبيبي"؟ وكمان مش عاجبك أكب عليك ميه علشان أصحيك؟ قوم بقا وبلاش دلع.
حازم: هههه. وإن مكنتش مراتي تدلعني مين هيدلعني؟ ولا أروح لغيرك يدلعني.
بريا: ولا أظبط مش هحاسبك على اللي قولته علشان بس لسه صاحي من النوم. وراحت جابت ميه وكبتها عليه وقالت: فوق بقا.
حازم: اااعا! كنت بهزر والله بهزر.
بريا: هههه عرفت يازومتي. وبعدين أنت متقدرش تروح لغيري أو تفكر، علشان قبل ما تعمل كده هتلاقيني قتلتك.
حازم: وهون عليك يابريو؟
بريا: أه لو فكرت ياحازم. وقوم بقا متعصبنيش، والولاد عندهم مدرسة.
حازم: لا مش هيروحوا النهاردة.
بريا: لي؟
حازم: هيقعدوا يجهزوا الشنط علشان هننقل على الفلة.
بريا: بسرعة دي يابايبي.
حازم: قلب البيبي. أه. وكمان مش أنا اللي هوديهم المدرسة.
بريا: أومال مين؟
حازم: هشترك ليهم في الباص وهديهم عنوان الفلة.
بريا: أه طيب. يلا مش هتروح الشغل ولا إيه؟
حازم: لا هروح ياحبيبي. أنا مرحتش امبارح. وريان يعني هيولع في نفسه كتير، عليه كده الشركة والبيت. ههه.
بريا: لي يعني؟ زويا عملت حاجة ولا إيه؟
حازم: مجنونة زيك بس ياحبيبتي.
بريا: أنا مجنونة ياحازم؟ وخلي بالك بتغلط كتير يازوما.
حازم: احم.
وقال لنفسه: شكلك ياحازم وحشك عقاب بريا. هههه. ورجع قال: أسف ياقلب زوما.
بريا: ماشي. آخر مرة هعديهالك. يلا قولي زويا عاملة إيه في ريان.
حازم: هههه. ريان روح امبارح من الشركة لقي زويا وليان بيشدوا شعر بعض. وزويا بتقولها: ابعدي عن رينو حبيبي، هقتلك. وريان شال ليان. راحت زويا قالت: هاتها جاي، ولو شيلتها هقسمك نصين. ليان عيطت. وزويا قالت: أحسن، كنتي فاكرة إنك تقدري تاخديني مني؟ عيطي. عيطي. وريان قال: معلش ياقلب ريان. العمر مش بعزقة، العمر واحد. وقال: دي بتعامل بنتي على إنها واحدة وعايزة تاخدني منها. ههه.
بريا: ههههههههه. عاملين زينا. حلو أوي لعبة القط والفار دي مع الولاد. تعرف شيء يازوما؟
حازم: قولي ياقلب زوما.
بريا: أحلى حاجة في الفلة دي إنه إحنا هنقعد مع بعض. وكمان مامتك معانا، يعني هي هتاخد بالها من كيان وأيان. وكمان ليان ريان هيبقا مطمن عليها مع مامتك.
حازم: ههههه. اتصدقي لسه بيقولي.
بريا: ههههه. طيب يلا روح الشركة علشان تخلص وتيجي علشان نروح الفلة.
عند ريان وزويا
زويا: رينو حبيبي قوم علشان تروح الشركة.
ريان: اااخ أنا تعبان قوي.
زويا: حبيبي مالك؟
ريان: لا ده إرهاق بس.
زويا: طيب يلا قوم.
ريان: حاضر. أومال فين ليلي؟
زويا: امم. نايمة. وبعدين بتسأل عليها لي؟
ريان: بس دي بنتي يازويا. وعايزها تكون في حضني علشان متغارشي مني وتفكري إني مش بحبها.
زويا: حاضر ياريان. يلا قوم أجهز.
ريان: حاضر. وجهزي الشنط علشان هننقل على الفلة إنتهار بالليل.
زويا: بسرعة دي؟
ريان: أه.
زويا: حاضر.
رواية مراتي مجنناني الفصل الستون 60 - بقلم شهد احمد
حازم وريان كانوا مع بعض في الشركة وكانوا بيختاروا الفلة المناسبة اللي هيعيشوا فيها مع بعض. وهما بيشوفوا الفلل عجبتهم واحدة، والاثنين اتفقوا عليها واشتروها. وقالوا هننقل فيها على بالليل. وخلصوا شغل وروحوا كل واحد يجيب عائلته ويروح الفلة يتقابلوا هناك.
حازم وصل البيت لقي بريا عند مامته، هيا والولاد.
حازم. بريا.
بريا. أي ي حازم.
حازم. لميتوا الشنط ولا أي.
بريا. أه، خالصنا. ناقص بس حاجات بسيطة.
حازم. طيب يلا خالصي.
بريا. حاضر ي حازم. مستعجل لي.
حازم. أخد بريا وطلع.
بريا. حازم مالك.
حازم. مفيش، بس يلا. حتى لو هتاخدوا هدوم بس تناموا فيها والباقي ببعت حد يجيبهم.
بريا. حازم في أي. ما تهدأ.
حازم. ما أنا هادي أهو. كل الحكاية إنّي عايز الولاد يستقروا وكمان علشان المدرسة والباص هياخدهم من الفلة.
بريا. اوكي.
حازم. لميتي هدومي أنا كمان.
بريا. وده سؤال طبعاً. لميتهم مع حاجتي.
حازم. ااه، أنا قولت إنتي نسيتيني ولا حاجة.
بريا. وإنت تتنسي بردوا ي قلب بريو. ده إنت العشق ي ولا. هات بوسة. وجاي وراحت باسته على خده.
حازم. اه والغزالة رايقة وحبيبتي الحلوة رايقة. والله على الجمال ي ولاد. اااخ بعشق أمك.
بريا. هههه. لا بلاش أمي. اعشقني أنا بس.
حازم. هههه. حاضر. يلا نمشي.
بريا. يلا.
حازم أخد بريا ونزلوا. وكمان أخد أمه والولاد. وفي طريقهم إلى الفلة.
عند ريان وزويا.
ريان. زويا حبيبتي جهزتي الشنط.
زويا. أه ي ريان. خلاص هنروح انهارده.
ريان. أه. يلا حازم وعائلته هيسبقوا على هناك.
زويا. اوكي. أي رأيك لو نسيب ليان هنا لوحدها.
ريان. ههه. بلاش هزار ويلا نمشي.
زويا. بس أنا مش بهزر. أنا زهقت وجبت آخري منها. معذباني أوي ي ريان. أهي أهي.
ريان. أهدي ي بنتي. وبعدين لما نروح هناك هيكون في دادة هتاخد بالها من الولاد وكمان أيان وكيان.
زويا. نعم. والدادة دي عندها كام سنة.
ريان. حازم جابها عندها 50 سنة علشان بريا متولعش فيه.
زويا. ههههه. إذا كان كده ماشي.
ريان. طيب يلا شيلي ليان وأنا هنزل الشنط.
زويا. اوكي.
ريان وزويا في طريقهم إلى الفلة. وكمان أخدوا ليان. هههه.
حازم وصل هو وعائلته. وكمان ريان وصل.
ريان. أهلاً ي ماما.
مامت حازم. أهلاً ي ابني. ازيك ي زويا.
زويا. الحمدلله ي ماما.
مامت حازم. هاتي ليان عنك. جاي.
زويا عطت ليان لمامت حازم.
حازم. دادة ليلة خودي الولاد في جناح الأطفال. يلا.
دادة ليلة. أمرك ي حازم باشا.
حازم. ريان خود زويا عرفها على الفلة وكمان الجناح بتاعكم. وأنا هاخد بريا وأمي.
ريان. اوكي. بس بعدها نسهر سهرة حلوة بالمناسبة دي.
حازم. اوكي.
حازم أخد أمه وبريا وراح يفرج مامته على الجناح اللي هتقعد فيه.
حازم. أي رأيك ي امي.
مامت حازم. الله ي حازم. ده حلو أوي أوي. ده جنان.
حازم. طيب أسيبك بقا تتفرجي وتحطي هدومك. ولو عايزة حاجة نادي للدادة.
مامت حازم. حاضر.
حازم. إنما إنتي ي نبضي تعالي معايا. وراح شالها.
بريا. زوما نزلني. حد يشوفنا.
حازم. لا. محدش هيشوفنا. محدش يقدر يقرب من الجناح بتاعنا.
بريا. ااه حلو ده. وراحت حطت إيديها حولين رقبته.
حازم أخد بريا وراح يفرجها على الجناح بتاعهم.
بريا. واوو ي حازم. وووواو. ده جميل جدا.
حازم. عجبك ي قلب حازم.
بريا. ده يجنن. مش عجبني بس.
حازم. طيب يلا نحط حاجتنا فيه وناخد شور وننزل.
بريا. حاضر.
حازم. أنا عاوز أقولك حاجة. إحنا هنا في الفلة ومعانا ريان. وفي حراسة على الفلة. يعني البسي اللي إنتي عايزاه هنا. إنما بره الجناح لا. ماشي ي قلبي. علشان بغير عليكي.
بريا. وانت كمان.
حازم. وأنا كمان أي.
بريا. جوه الجناح تقعد براحتك. بره تقعد بملابسك. فاهم.
حازم. بس كده. أميرتي تطلب وتأمر. يلا بقا.
عند ريان وزويا.
ريان أخدها وراحوا على الجناح بتاعهم.
ريان. أي رأيك ي زويتي.
زويا كانت مصدومة من كتر الجمال بتاعه.
ريان. أي مش عاجبك.
زويا. مش عاجبني إيه. ده يخبل. يجنن ي رينو.
ريان. الجناح ده بتاعنا. وكمان تلبسي اللي إنتي عايزاه. إنما بره لا. علشان حازم. وكمان في حراسة على الفلة. وإنتي عارفة إني راجل وبغير على مراتي.
زويا. بجد ي ريان بتغير عليا.
ريان. طبعاً ي حبيبتي. يلا نحط الهدوم مكانها وناخد شور وننزل علشان هنسهر مع بعض.
بريا. اوكي.