رواية يختلف عن ال الفصل العاشر 10 - بقلم مريم محمود

: انا اللى اخرنى كده لانى عملت تحاليل وطلعت النتيجه وطلع عندها السكر وهى حليا فى غيبوبه سكرياسر بخوف وقلق على ندى: طب احم وهو السكر جلها من ايهالدكتور: الله واعلم يابنىنور: طب وهى هتفوق امتاالدكتور: الله واعلم يابنىنور: تمام يا دوكتروياسر دخلها بسرعه وبقى قاعد جنبهاونور قال انو هيروحنور: ياسرياسر: نعمنور: هتروح معياياسر: انت عبيط اروح واسيبهانور: تمام خليك معاهاوبعد كده نور خد تسنيم وتسنيم روحتهووصله

قدام الفيله ونزلهنور: انا بجد اسف تعبتك معايا النهاردهتسنيم ابتسمت: تعبك راحه يا نور متقلش كده المهم انك اطمنت على ندىنور: طب تعالى استريحى شويه فى الجنينه طيب واشربى شاىنور: لا انا هروح عشان الوقت أتأخرنور: بس بجد مش عارف اقولك ايه غير شكراتسنيم: العفو ومتشكرنيش تانى انا معاك فى اى وقتنور ابتسم: تسلميلى سمعينى

بقى وحده يانور كدهتسنيم: سلام ياضومشيت وهى بتضحك وهو كمان بقى بيضحكعند ياسرياسر بقى قاعد جنب ندى وماسك ايدها وفضل جنبها متحركش حركه وحدهوبعد نص ساعه ابتدت تفوق لحد ما أخيرا فتحت عينهاندى: احم انا فينياسر: حبيبه قلبي انتى كويسهندى سمعت حبيبه قلبي دى فا ابتسمت: ايوه انا كويسه انا ايه اللى جابنى هناياسر: اغم عليكى وانا بكلمك جتلك جرى وحولت افوقك مفقتيش شلتك وجبتك هنا بسرعه ونور وتسنيم جم ورايهندى: مين تسنيمياسر:

مع نور فى المسرحيهندى: اه تمام المهم طلع عندى ايهياسر بزعل: الدكتور بيقول انك عندك السكرندى ابتسمت: متزعلش اوى كده عادى عادىياسر: ازاى يعنى مزعلش وانتى متعرفيش انتى ايه بنسبالى ولله انا رضيت اتحرك من جنبك حتى ولو ثانيهندى تبطبط على أيدى: شكرا يا ياسوياسر: قلب ياسو يا ناس متشكرنيش تانىندى ابتسمت: حاضر المهم انا عايزه أخرج من هناياسر: بس كده عيونى للقمرندى ابتسمت وهو قام عشان ياخد

اذن بالخروج ورجع تانىياسر: يلا يا قلبىندى قامت وروحوندى طول الطريق ساكتهياسر: انتى زعلتى انك عندك السكر صحندى: لاا مش على كده انا كده كده عارفه من بدرى وسكتهياسر: طب وسكتى ليهندى: عادى انا كده كده مستنيه الموت وكنت هنتحر اتعالج ليهياسر بصدمه: كنتى ايه 😳