رواية المطلق والعذراء الفصل الرابع والعشرون 24 - بقلم صابرينا

كانت صبا جالسة في شقتها. دق دق. فتحت صبا الباب. دخل خالد. خالد: ممكن أعرف انتي مين وعايزة مني إيه؟ صبا: أنا مرات عاصم السابقة. خالد: بس؟ صبا: لأ، مامتش. أنا سيلاااا. خالد: طب إزاي؟ صبا: لازم نساعد وعد يا خالد. عاصم دا واحد مريض. إنسان سادي وهي دمر وعد. أنا كان حظي حلو وعرفت أهرب، لكن وعد ممكن تموت. خالد: هنعمل إيه؟ صبا: هنتخلص من عاصم. خالد: إزاااااي؟ صبا: أنا هقولك، بس الأهم توعدني تعمل اللي هقولك عليه.

خالد: إذا وعد هتبقى ليا في الآخر. وعدك. صبا: نهايتك قربت يا عاصم. خالد: انتي إزاي عايشة؟ أميرة الله يرحمها قالتلي إنك قتلتك. صبا: أميرة ساعدتني وزورت موتي عشان عاصم كان بيعذبني. خالد: أنا هساعدك يا سيلااا، متقلقيش. صبا: وأنا هعمل اللي أقدر عليه عشان ننقذ وعد من عاصم.

خالد: استاذنك أنا دلوقتي.

هأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأأ

"أنا"

شقة صبا. خالد: انتي مين وعايزة مني إيه؟ صبا: أنا مرات ع صبا: أنا مرات عاصم. خالد: بس؟ صبا: لا، مامتش. أنا سيلاااا. خالد: طب إزاي؟ صبا: لازم نساعد وعد يا خالد. عاصم ده واحد مريض. إنسان سادي وهي دمر وعد. أنا كان حظي حلو وعرفت أهرب، لكن وعد ممكن تموت. خالد: هنعمل إيه؟ صبا: هنتخلص من عاصم. خالد: إزاااااي؟ صبا: أنا هقولك، بس الأهم توعدني تعمل اللي هقولك عليه. خالد: إذا وعد هتبقى ليا في الآخر. وعدك.

صبا: نهايتك قربت يا عاصم. خالد: انتي إزاي عايشة؟ أميرة الله يرحمها قالتلي إنك اتقتلت. صبا: أميرة ساعدتني وزورت موتي عشان عاصم كان بيعذبني. خالد: أنا هساعدك يا سيلااا، متقلقيش. صبا: وأنا هعمل اللي أقدر عليه عشان ننقذ وعد من عاصم. خالد: استاذنك أنا دلوقتي. صبا: هبلغك بالمطلوب. خرج خالد من شقة صبا. وكانت صبا تضحك بشر. ثم تحدثت: غبي قوي يا خالد، فاكر إن عاصم اتجوز سيلااا؟

بس مش تعرف إن بستغلك عشان أنتقم من وعد. عاصم ده ملكي وهيفضل ملكي. وأي حد يتجرأ إنها تاخده مني أمحيها من على وش الأرض. سيلااا الغبية سرقته مني وخلته يكرهني، بس لا. أنا مسامحاك يا حبيبي وهسامحك يا قلبي. انت جوزي وأبو ابني. ابننا مامتش. ابننا عايش في بطني أهو، بس هو نايم. أنا عارفة إنها هي اللي خلتك تحط العقرب وتسمه، بس أنا مسامحاك. أما انتي يا وعد، فأنا هموتك. *** كان عاصم جالس بغرفة مكتبه. دخل عليه عدي.

عاصم: هااا، عملت إيه؟ عدي: قاسم ده بلوة مسيحي، يا عاصم. عاصم: عرفت عنه إيه؟ عدي: بص يا سيدي، أنا بدأت من سكنه القديم، واللي اكتشفت إنه بيغيره على طول. عاصم: مش فاهم.

عدي: روحت قعدت مع البواب وورّيته صورة قاسم. البواب قالي إنه كان ساكن في العمارة سنة، وكان كل شهر يجي مع واحدة شكل، والبنت اللي يجيبها الشقة مرة ميجبهاش تاني. بس وجرجرته في الكلام وسألته عن السمسار اللي جابله الشقة. وروحت للسمسار ده وتأكدت إنه فعلاً كده. غير 3 عمارات و12 بنت. عاصم: إيه؟ عدي: دي الحقيقة. ضحك على بنات كتير قوي بالحب وجابهم شقته. عاصم: هتعمل إيه؟

عاصم: لازم أكشفه لريهام على حقيقته. لازم تعرف كل حاجة. مستحيل اسمح إنه يتجوزها. ده لو على موتي. عدي: بس أنت كده هتصدمها. عاصم: عارف. هتحزن شوية، بس ده لمصلحتها. وكمان مش هسيبه على عمله في بنات الناس. عدي: بلاش دم يا قناص. إحنا سيبنا الجيش من زمان ومعندناش الصلاحية بالقتل. عاصم: إيه الفايدة إني أقتل واحد مقتول؟ ده القتل ليه رحمة. عدي: هتعمل إيه؟ عاصم: عايزك تجيبلي كورس علاج لمرض الإيدز. علاج الحالة الثالثة. عدي: إيه؟

إيدز؟ عدي: عايز الدوا ده ليه؟ عاصم: نفذ اللي قلتلك عليه. عدي: حاضر. خرج عدي خارج المكتب. وفكر عاصم: فبكرة رودينا هتقول كل حاجة لريهام وتظهر على حقيقتك، ووقتها عقابك يبقى عندي أنا.

# خطة عاصم وهي إنه يصدم جسم مريض الإيدز بكمية علاج مش بياخدها غير اللي اتطوروا في المرض، وقاسم كان لسه في أوله. المريض اللي في أول المرض لما جسمه يتصدم بالكمية دي بتسبب وقتها شلل مفاجيء. وده ممكن يعمل ضمور كلي في الإحساس. بيكون الشخص عايش على الهوا وبس. (معلومة جوجل) *** في شقة قاسم. كان يجلس باسترخاء. ثم دق الباب عدة طرقات. ذهب قاسم وفتح باب شقته. قاسم: رودينا؟ رودينا: ممكن أدخل؟

قاسم: رودينا، ميصحش تدخلي شقة واحد عازب. رودينا: مكنش ده كلامك من شهر. قاسم: أنا اتغيرت، ومبقتش قاسم بتاع زمان. امشي من هنا. رودينا: طب اسمعني الأول. قاسم: عايزة تقولي إيه؟ رودينا: مينفعش يتقال على السلم. ممكن أدخل. دخل قاسم رودينا للداخل. رودينا: أنا حامل. قاسم: إيه؟ رودينا: أيوه، حامل منك. ولازم تعترف بابنك. قاسم: الجنين ده لازم ينزل. أنا مش ممكن أعترف بيه.

رودينا: أنا بحبك يا قاسم. ليه متعترفش بابنك ونكون أسرة سعيدة مع بعض؟ قاسم: أنا مش بحبك. رودينا: لما أنت مش بتحبني، ليه خدعتني وخلتني حامل منك؟ ليه رسمت عليا الحب؟ استفدت إيه من ده كله؟ قاسم: قلتلك، كانت غلطة وندمت عليها. رودينا: أنت ندمت، وأنا بدفع تمن حياتي للغلطة دي. أنت اسمك غلطان، وأنا اسمي خاطية.

قاسم: بلاش فلسفة كدابة والشويتين دول. إنتي لو واحدة محترمة كنتي تحافظي على عفتك. لكن إنتي بتاعة فلوس وبس يا رودي. بلاش نكذب على بعض. إنتي لما لقيتيني وسيم وغني وافقتي تيجي معايا بمزاجك. وأنا بقولك أهو، عايزة كام وتخلصي من الموضوع ده كله. ابتسمت رودينا. رودينا: أنا قابلت عاصم باشا. قاسم: إيه؟ رودينا: أه، قابلته امبارح يا عريس. أمسك قاسم رودينا. مش شعرها. قاسم: إيه يا بنت ال***؟ رودينا: ابتعدت عنه.

رودينا: لأ لأ، عيب. البيبي اللي في بطني يجراله حاجة. قاسم: انطقي. قلتي له إيه؟ رودينا: كل حاجة عننا يا حبيبي. قاسم: إيه؟ رودينا: أه يا حبيبي، كل حاجة. واتفقت أروح معاه عند ريهام وأحكيلها كل حاجة عنك يا عريس. قاسم: عايزة كام؟ ابتسمت رودينا بخبث ووضعت يدها على رحمها.

رودينا: بصي يا قاسم، أنا مش هأجبرك تعترف بالولد. منكرش إني من عيلة فقيرة وعملت كده عشان الفلوس. بس المبلغ اللي كنت هأدفعه عشان أنزل البيبي لازم يتغير يا حبيبي. قدر أنت تمن حياتك مع ريهام. قاسم: وأنا أضمن منين تكوني بتعملي كده عشان تاخدي الفلوس من هنا وتروحي تقولي لريهام برضه؟ رودينا: معندكش حل تاني. قاسم: لأ، عندي. رودينا: إيه هو؟

قاسم: هأكتبلك شيك بالمبلغ اللي عايزاه. ومش هتصرفيه غير لما تقولي لريهام إن عاصم قالك تقولي كده عشان بيكرهني وشايفني أكبر منها. فهمتي؟ رودينا: ياه، بتحبها للدرجة دي؟ قاسم: ميخصكيش. كل اللي يهمك الفلوس. وطالما المصلحة مشتركة، يبقى تنفذي وانتي ساكتة. رودينا: موافق. مبروك يا عريس. *** عاد عاصم متعباً للغاية من العمل. دخل لجناحه.

كانت وعد جالسة على الفراش ترتدي منامة على شكل سلوبيت جينز قصيرة، وقد صففت شعرها على هيئة قطتين. كانت جالسة على الفراش أمامها رواية بعنوان "المطلق والعذراء" للكاتبة صابرينا. كانت تقرأها بإمعان. دخل بهدوء يحاول ألا يصدر صوت. ثم وصل إلى الفراش وجلس بجوارها، ضامها إلى صدره. تفاجأت وعد به، فلم تدرك مجيئه. عاصم: جيت امتى؟ عاصم: من زمان قوي، بس ما أخدتيش بالك مني. وعد: حبيبي، أنا آسفة. عملت إيه في موضوع قاسم ده؟

عاصم: بكرة رودينا هتيجي وتقول لريهام كل حاجة عشان ينتهي الكابوس ده. وعد: طب وقاسم هيسكت؟ عاصم: متقلقيش منه. ها، قوليلي بتعملي إيه؟ وعد: بقرا رواية لكاتبة كده على ماتفرج. عاصم: وإيه اللي شدك في الرواية دي؟ وعد: البطل. عاصم: ليه يعني؟ هو حلو؟ وعد: غير كل الأبطال. البطل كان بيدور على السكينة والحضن والاحتواء. اتعذب كتير في حياته وكان قوي. حبيت البطل لأني شفتك أنت هو. اقترب عاصم منها مقبلاً إياها. وفصل قبلته قائلاً:

خلينا على أرض الواقع. إنتي سكينتي وحضني وأماني اللي لقيته. وإلي عمري ما هسيبه أبداً. وعد: وعد؟ وعد: بحبك. عاصم: يوه، هأفضل أعلم فيكي يا وعد. قولنا مابتتقالش كده. وسكتت شهرزاد عن الكلام المباح. *** يوم الفرح. الساعة 3 عصراً. كان عاصم مع وعد في الحديقة. وعد: أنا قلقانة يا عاصم. رودينا اتأخرت. وفضل على الفرح 5 ساعات. خايفة.

عاصم: متقلقيش. أنا كلمت قاسم وقالي إنه على وصول. ورودينا هتيجي دلوقتي. المهم، لازم نواجههم ببعض قدام ريهام. تت رودينا القصر. رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود

رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود

رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod

rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod

rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod rod رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود

رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود

رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود رود