رواية اطياف بقلم هنا عدل | كاملة

بعد سنين من اللف والدوران، بعد ما اتعاملت مع كل انواع البنات والستات، بعد ما عشمت وضحكت على بنات كتير، بعد ما اتبسطت واتنكدت بسبب جنس الحريم كتير، اخيرا قررت اخد الخطوة. روحت اتقدملها. كانت غريبة فى كل حاجة، من اول اسمها، شكلها، اسلوبها، سلوكها…حتى تصرفاتها. كنت قاعد معاها فى بيتها قاعدة التعارف، القاعدة الاولى دي اللى الاهالي بيسيبونا فيها لواحدنا شوية علشان نتكلم مع بعض ونسأل عن اللى عايزين نسأل عنه. كانت غريبة، كل شوية الاقيها باصة ورايا وبتبرق بعنيها السودا الواسعة، من تركيزها بتخليني اسكت وابص ورايا، الاقي مفيش حاجة. نرجع لكلامنا تاني والاقيها رجعت رمشت بعنيها وكأنها بتتكلم مع حد بعنيها والحد ده واقف ورايا. ارجع ابص ورايا تاني وملاقيش حاجة لحد ما لقيتها بتقولي: – فى ايه؟ مالك يا وائل؟ انت ليه كل شوية تلف وراك؟ سؤالها استفزني الحقيقة، ما هي اللى زاولتني يعني. كنت لسه هقولها: – انتي عبيطة يا بنتي ولا ايه؟ لقيتها ركّزت...